نامه‌ای در اعتراض به برخورد تبعیض‌آمیز دستگاه قضایی و امنیتی با سیامک‌نمازی

پایگاه خبری / تحلیلی نگام _  سیامک‌نمازی که به اتهاماتی امنیتی مدت ۵ سال است در اوین به سر می‌برد و به محکومیت خود اعتراض دارد، در نامه‌ای که در اختیار روزنامه قانون قرار گرفته، خطاب به ابراهیم‌رئیسی، رییس قوه قضاییه نکاتی را بازگو کرد که محورهای آن را در ادامه می‌خوانید.


در دادگاه انقلاب به ادعای کذب و غیرمستند و با قلب واقعیت به اتهام همکاری با کشور متخاصم آمریکا که فاقد رویه قضایی کشور است به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شدم.
از ما بهترها و آقازاده‌ها که ۲۰ سال محکوم شدند به سه یا چهار ماه مرخصی آمدند ولی با من همچنان تبعیض‌آمیز برخورد می‌شود.


بیش از ۲۷ماه یعنی بیش از دوبرابر آنچه قانون مجاز دانسته،در بازداشتگاه امنیتی، در قرنطینه و شرایط اسفناک و محدود به سر می‌بردم.

اینجانب به عنوان یک شهروند ایرانی، تمام اعتبارم را در عرصه بین‌المللی برای مبارزه با تحریم دارو، بازگشت نخبگان و ارتقای وجهه میهنم هزینه کردم، ولی این تلاش‌های من به اشتباه جرم تلقی شد.


من از شما در خواست تظلم‌خواهی دارم و مراتب تظلم‌خواهی خود را به خدمت جنابعالی می‌رسانم.


از آنجا که طی دادرسی، خلاف بین شرع و انصاف، از نص صریح قانون، فرامین امام(ره) و رهنمودهای رهبری پیروی نشد، احساس عدالت نمی‌کنم.


من طی ۵ سال بدون استفاده از حقوق محکومین به صورت یکسره در زندان بودم و نگران حال پدر و مادر پیرم هستم.

خلفات مختلف در رسیدگی به پرونده اینجانب، دادرسی عادلانه و منصفانه را غیرممکن کرده است.


دسترسی بنده به وکیل قبل از محاکمه به یک ملاقات ۲۰دقیقه‌ای در حضور کارشناس خلاصه شد و در دادگاه نیز از مشورت و صحبت با ایشان منع شدم.


قبل از محاکمه، یک سال در اتاقی محبوس بودم و حتی قلم و کاغذ برای دفاعیه هم به من داده نمی‌شد.


ماه‌ها بعد که در دادگاه تجدیدنظر حاضر شدم از محتوای دادنامه خبر نداشتم، بسیاری از مطالبی که در دادنامه آمده بود نه در کیفرخواست بود و نه در دادگاه قرائت شد و نه فرصت دفاع به من دادند.


با وجود به حسن رفتارم، از مرخصی محروم بودم و این در حالی است که حتی افرادی که با جندالله نیز همکاری داشتند به مرخصی آمدند.


دادگاه برداشت اشتباه ضابطان را پذیرفته است.


من در سن ۴۴ سالگی بازداشت شدم و دادگاه معتقد است من از ۱۴ سالگی در راستای براندازی به دنبال شبکه‌سازی بودم و این واقعیت که من ۳دهه در ایران زندگی نمی‌کردم نیز بر این موضوع تاثیری نداشته‌است.


من اعلام بی‌گناهی می‌کنم و سوالم این است که اگر شرکت در کنفرانس‌ها جرم است، چرا با بسیاری از دیپلمات‌های کشور که در این مراسم‌ها شرکت کردند برخورد قضایی نشد؟! جواب مشخص است؛ زیرا شرکت در این مراسم‌ها جرم نیست.


شرکت در کنفرانس‌های علمی همکاری با کشورهای خارجی نمی‌باشد به ویژه اینکه فرد حاضر، به اطلاعات طبقه‌بندی شده دسترسی ندارد.

از حضور جنابعالی استدعا دارم با توجه به پایمالی مکرر حقوق بنده،دستور بررسی عادلانه در دادگاهی مستقل و منطبق بر قوانین کشور صادر شود‌تا موجبات آزادی فوری اینجانب فراهم شود.


از آنجایی که مظالم فراوانی در این پرونده وجود دارد درخواست دیدار کوتاهی با شما را دارم.


امیدوارم از نفوذکلام خود در میان ضابطان و مقامات قضایی استفاده کنید تا من هم به عنوان یک شهروند ایرانی طعم رافت اسلامی و عدل علوی را بچشم و از این وضعیت اسفناک رهایی پیدا کنم.