نقد فائزه هاشمی به سخنان رهبری

✍️ حسین فرزین

رهبری در دیدار ویدئویی با دولت روحانی بمناسبت هفته دولت از خرید خانه توسط ایرانیان در خارج از کشور (از جمله در ارمنستان، گرجستان و بویژه ترکیه) انتقاد کرد و خواستار برخورد دولت در این زمینه شد.

فائزه هاشمی در فایل صوتی درباره این بخش از سخنان خامنه‌ای گفته است:
«ما اگر بخواهیم به این قضیه اعتراض کنیم، اول باید به خودمان برگردیم و بپرسیم چه اتفاقی افتاده است که ایرانی‌ها مجبور می‌شوند بروند و جای دیگری سرمایه‌گذاری کنند. این به سیاست‌های خودمان برمی‌گردد. وقتی سیاست‌های ما در جهت منافع ملی نیست، وقتی امنیت اقتصادی خدشه‌دار می‌شود، وقتی مرتب در حال جنگ لفظی با دیگران هستیم، وقتی احساس امنیت از لحاظ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی وجود ندارد و به طور مرتب از ارزش پول ما کم می‌شود، طبیعی است که مردم برای پول‌شان ارزش قائل باشند و جای دیگری سرمایه‌گذاری کنند. اگر ما واقعا با این قضیه مخالف هستیم باید سیاست‌هایمان را به خصوص در عرصه سیاست خارجی و مدیریتی آسیب ‌شناسی کنیم. در ملاک‌ها و معیارهایی که برای مدیران در نظر گرفته‌ایم و رسیده‌ایم به جایی که کمتر آدم متخصصی در راس امور قرار دارد، بازنگری کنیم. آن‌وقت می‌توانیم متوجه شویم که چه اتفاقی دارد می‌افتد و جلو این اتفاق را بگیریم و کاری کنیم که همه مشتاق سرمایه‌گذاری در کشور خودشان باشند.

این که ما در مورد موضوعی اعتراض کنیم، بدون این که بخواهیم زیربناها و اصول این ماجرا را مورد بازنگری و توجه قرار دهیم، طبیعی است که به جایی نخواهد رسید و این حرف‌ها بیشتر به این سرمایه‌گذاری‌ها در خارج کشور دامن می‌زند.

رهبری در همان دیدار گفت: «ما می‌دانیم کسانی از بیرون دارند فضای مجازی را – که ما هم دست‌اندرکارش هستیم و مبتلا بهِ ما است- هدایت می‌کنند و مدیریت می‌کنند، بیکار بنشینیم. ما نمی‌توانیم مردم‌مان را که با فضای مجازی ارتباط دارند، بی‌پناه رها کنیم.»

فائزه هاشمی در این مورد نیز می گوید: «من با این حرف که مدیریت فضای مجازی از خارج از کشور است، موافق نیستم. اما اگر فرض کنیم این حرف درست باشد، باز به ضعف رسانه‌های داخل ما و به خصوص “صداوسیما” بر می‌گردد که هنوز بیشترین مخاطب را دارد. اگر فرض را بر این بگذاریم که فضای مجازی از خارج کشور مدیریت می‌شود هم باز این موضوع به غلط‌‌ها و اشتباهات خودمان برمی‌گردد که دروغ می‌گوییم و مطالبات جامعه را مطرح نمی‌کنیم و حتی وقتی می‌بینیم شهروندان، دختران یا زنان ما چیزی می‌خواهند، با آن لج می‌کنیم، خب مسلم است که نگاه به آن سمت می‌رود. اگر مردم خواسته‌ها را در رسانه‌های خودمان ببینند، دلیلی ندارد به رسانه‌های دیگر توجه کنند.

احکام سنگینی که اخیرا صادر می‌شود، چه اعدام و چه حبس که آخرین آن محکومیت تعدادی از امضاءکنندگان بیانیه ۷۷ نفر امضاء بوده است، بر خلاف قانون اساسی ماست که آزادی بیان در آن به رسمیت شناخته شده است. دلیل اصلی چنین احکامی در این وضعیت و این شرایط ترسی است که بخش‌هایی از حاکمیت و نظام ما از شورش‌ها و اعتراضات مردم دارند. شرایط اقتصادی، وضعیت کرونا و شرایط سیاسی و وضعیت کارگران، تورم لجام‌گسیخته و… به هر حال این احتمال وجود دارد که مردم بخواهند بیرون بیایند و اعتراض کنند. این را البته بارها آقای “روحانی” و دیگران هم گفته‌اند که باید منتظر چنین چیزی باشیم. این احکام سنگین در واقع ایجاد یک جور ترس و وحشت در مردم است که ببینید سرنوشت شما این می‌شود، اگر بخواهید اعتراض و انتقاد کنید. این هم از سیاست‌های غلط است، چون ممکن است در کوتاه‌ مدت جواب بدهد، اما در میان‌مدت و بلندمدت برعکس می‌شود و اعتراضات نسبت به این قضایا بیشتر می‌شود.