نمایشگاه «سیصد» علیه تبعیض در دادخواهی و خبررسانی؛ نمایشگاهی با تصاویر قربانیان جمهوری اسلامی از ترورهای قبل از انقلاب تا کشته‌شدگان کرونا

پایگاه خبری / تحلیلی نگاماولین نمایشگاه دادخواهی «۳۰۰» با گرامیداشت یاد قربانیان جنایات جمهوری اسلامی از ترورهای قبل از انقلاب تا کشته‌شدگان کرونا در اروپا از روز شنبه در استکهلم سوئد برگزار شده و قرار است برگزاری آن در فرانسه، بلژیک، آلمان و هلند نیز ادامه پیدا کند.

این نمایشگاه قربانیان ترورهای پیش از انقلاب، اعدام‌شدگان پس از انقلاب از بهمن ۵۷ تا کشته‌شدگان ویروس کرونا را پیش چشم شهروندان این شهر قرار می‌دهد.

ویدا تهرانی برگزارکننده این نمایشگاه در یک فایل ویدئویی درباره برگزاری آن گفت: این یادبود توسط انجمن «سپیدار» و حمایت و همراهی حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات)، اتحادیه سراسری ایرانیان در سوئد و بسیاری دیگر از ایرانیان مهاجر، در راستای «پیمان نوین» شاهزاده رضا پهلوی با گردآوری تصاویر ۳۰۰ تن از قربانیان رژیم ایران از تیرباران‌های پایوران حکومت پهلوی بر بام مدرسه رفاه تا کشته‌شدگان کرونا را پیش چشم مردم خیابان در استکهلم برگزار شده است.

ویدا تهرانی فعال سیاسی گفت: این ۳۰۰ تن از مجموعه هزاران هزاران قربانیان جنایت‌های حکومت از همان بهمن ۵۷ متشکل از زنان، مردان و کودکان کشته‌شده در قتل‌های زنجیره‌ای، قیام پادگان شاهرخی [نوژه]، ترورهای خارج از ایران، عملیات تروریستی میکونوس، اعدام‌های ۶۷، اعتصابات و اعتراضات ۸۸، ۹۶، ۹۸، ۱۴۰۰، هواپیمای اوکراین، دگراندیشان مذهبی، کولبران، خبرنگاران و قتل‌های «ناموسی» هستند.

جانان خرّم از همراهان این حرکت درباره چگونگی شکل‌گیری ایده این یادبود و دادخواهی کشته‌شدگان انقلاب ۵۷ در گفتگویی به کیهان لندن می‌گوید: «چندی پیش توئیتی نوشتم با این محتوا که چرا هر وقت صحبت از جنایت جمهوری اسلامی می‌شود، از دهه ۶۰ شروع می‌کنیم! این جنایات‌ از ترورهای قبل از انقلاب شروع شده و پس از انقلاب با تیرباران‌ها ادامه پیدا کرد. پس از آن، دو نفر از دوستان ما در سوئد، این برنامه را در استکهلم راه‌اندازی کردند.»

یادبود و دادخواهی قربانیان ترورهای قبل از انقلاب و پس از وقوع انقلاب ۵۷ که در استکهلم شروع شده، به گفته‌ی جانان خرّم، «این دادخواهی به کشورهای دیگر اروپا خواهد رسید و در آلمان (هامبورگ، فرانکفورت و احتمالا کلن)، فرانسه و بلژیک برپا خواهد شد».

دادخواهی «سیصد» روز ۲۱ اکتبر برابر با اول آبان به مناسبت کشتار آبان‌ماه ۹۸ در شهر بروکسل در کشور بلژیک و سپس در ماه نوامبر در پاریس برگزار می‌شود که تدارکات آن در حال اجراست.

جانان خرّم این حرکت پادشاهی‌خواهان در گرامیداشت قربانیان ترور و تیرباران‌ پادشاهی‌خواهان و چهره‌های سرشناس و مؤثر در دوران پادشاهی پهلوی را به پرتاب یک گلوله برفی تشبیه کرد که قادر است نسل جوان متولد شده پس از انقلاب را نسبت به جنایات حکومت بیش از پیش آگاه کند.

این کنشگر پادشاهی‌خواه از نادیده گرفته شدن قربانیان آشوب‌های قبل و در جریان انقلاب ۵۷ به شدت انتقاد کرده و می‌گوید «در دادخواهی‌ها همیشه صحبت از اعدام‌های ۶۷ و اعتراضات بوده ولی هیچکس نگفت که کشتارها از همان روزهای انقلاب رخ داد، شهروندانی را ۱۰ نفر ۱۰ نفر اعدام کردند که داشتند چرخ‌های مملکت را می‌گرداندند. هیچکس هیچ حرفی از آن تیرباران‌ها نمی‌زند!»

خرّم در ادامه اضافه می‌کند: «همه فکر می‌کنند که تا سال ۶۰ همه مردم از جمهوری اسلامی راضی بودند و خمینی را می‌خواستند و جنایات رژیم از ده شصت و سال ۶۷ شروع شده! در حالی‌ که ماشین کشتار از قبل از انقلاب و با ترور سیاستمداران و مقامات توسط انقلابیون شروع شد! جوان‌های پس از انقلاب هم نمی‌دانند که واقعیت چیست!»

او آگاه ساختن نسل جوان پس از انقلاب را یکی از اهداف این برنامه دادخواهی عنوان کرده و ادامه می‌دهد: «متولدشدگان پس از انقلاب، از واقعیات جریان انقلاب خبر ندارند و تحت پروپاگاندای حکومت فقط در تلویزیون دیده‌اند که ۲۲ بهمن‌‌ماه ۵۷ مردم خوشحال بودند و سر تفنگ سربازان گُل می‌زدند و سرودهای انقلابی پخش می‌کردند! یا شنیده‌اند که ساواک قبل از انقلاب کشتار کرده و عده‌ای فرار کردند و با خود پول از کشور خارج کردند! حال آنکه، بسیاری از همان افرادی که ساواک به عنوان «سازمان اطلاعات و امنیت کشور» در دهه ۴۰ دستگیر کرده بود و در زندان بودند، جنایات پس از انقلاب را رقم زدند و قاتل‌های امروز هستند! یعنی ساواک آن زمان درست دیده بود!»

جانان خرّم فعال پادشاهی‌خواه در ادامه گفتگو با کیهان لندن می‌گوید: «دستگاه تبلیغات رژیم تاریخی را که خود ساخته و پرداخته با تمام وابستگان و آنهایی که دستی در دانشگاه‌ها دارند، به جوانان و مردم دنیا نشان می‌دهند. در صورتی‌که کشور و ما مردم، پیش از سال ۵۷ و روی کار آمدن جمهوری اسلامی، از همان زمان ترور توسط توده‌‌ای‌ها در دهه سی و سپس چریک‌های فدایی و مجاهد، زخم خورده‌ایم! آنهایی که در سینما «رکس» زنده زنده سوختند، آنها هم بچه‌های کسی بودند، پدران و مادران کسی بودند که توسط مذهبی‌ها خاکستر شدند!»

این کنشگر سیاسی تأکید می‌کند: «دنیا باید بداند ایرانی‌هایی که امروز بطور جدی روبروی جمهوری اسلامی ایستاده‌اند، همان کسانی هستند که از اول به حکومت این «فرقه» یک «نه» بزرگ گفته بودند و جان خود را نیز از دست دادند. نمایشگاه «سیصد» برای آگاه ساختن کسانیست که فکر می‌کنند، جنایت حکومت به اعدام‌های دهه شصت و سال ۶۷ محدود می‌شود! نه! این جنایات خیلی قبل‌تر از این‌ها و خیلی وحشتناک‌تر شروع شده بود.»

جانان خرّم با اشاره به عنوان «سیصد» در این حرکت دادخواهی توضیح می‌دهد: «نام این نمایشگاه یادبود را «سیصد» گذاشتیم تا اشاره‌ای نمادین به سروده‌ی مشهور جنبش مشروطه باشد: سیصد گل سرخ، یک گل نصرانی/ ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟»

دادخواهان «سیصد» قصد دارند تا در ادامه‌ی فعالیت خود با راه‌اندازی یک وبسایت، خانواده‌ها و بازماندگان قربانیان جریان انقلاب و کشتارهای جمهوری اسلامی را فرا بخوانند تا افرادی را که تا کنون ناشناس باقی مانده‌اند شناسایی کرده و در یک مجموعه مستند کنند.

آنگونه که خرّم توضیح می‌دهد، همزمان با برگزاری اولین نمایشگاه «سیصد» پیام‌هایی از خانواده‌های اعدام‌شدگان پس از انقلاب دریافت کرده که شناخته‌شده نیستند؛ برای نمونه «آقایی تماس گرفت و گفت که پدربزرگ‌اش بدون اینکه هیچ سمت یا مقام داشته باشد، تنها به جرم سردبیری یک روزنامه قبل از انقلاب به اتهام «مفسد فی‌الارض» اعدام شده‌ و ما پدربزرگ ایشان را نیز به فهرست قربانیان رژیم اضافه کردیم.»

جانان خرّم که خود دادخواه رحیم‌علی خرّم فعال اقتصادی و سرمایه‌گذار و کارآفرین اعدام‌شده توسط جمهوری اسلامی در ابتدای انقلاب است، می‌گوید: «اگر قرار است دادخواهی شود، باید برای همه قربانیان دادخواهی کنیم. گزینشی نباید عمل کرد، نباید انتخاب کرد که برای تو دادخواهی می‌کنیم و برای دیگری نه! آیا شما دیده‌اید یکی از فعالان حقوق زنان در جریان اعتراضات خود، یک عکس از فرخ‌رو پارسا را به دست گرفته باشد؟! برای برخی از آنها قهرمان‌شان امثال اعظم طالقانی است! جوان‌ها هم از اعظم طالقانی می‌شنوند و نه فرخ‌رو پارسا! چون نه عکس ایشان را جایی دیده‌اند و نه درباره‌ی او جایی شنیده‌اند.»

او اضافه می‌کند: «می‌بایست اسم فرخ‌رو پارسا [وزیر آموزش پرورش قبل از انقلاب که توسط جمهوری اسلامی اعدام شد!] شنیده شود، او و دیگر فعالان قبل از انقلاب به گردن ما حق دارند. این را همه باید بدانند که جمهوری اسلامی از ابتدا قاتل بوده، حتا قبل از به قدرت رسیدن تا شاید تجربه‌ای برای نسل آینده شود. برای همین هم از ترورهای خیابانی تا ممنوعیت واکسن، جنایات حکومت را در نظر گرفتیم. چون همیشه جنایت‌‌پیشه بوده، چه به صورت علنی یا غیرعلنی و چه در زمان حکومت یا قبل از رسیدن به حکومت.»

این عضو خانواده‌ی خرّم از رسانه‌های خارج ایران نیز در امر توجه به عدالت در دادخواهی انتقاد کرده و می‌گوید «دیروز که جمعی از دوستان ما در سوئد اعتراض کردند، کدام رسانه به آنها توجه کرد؟ حتا خبرنگاران را در محل دیده بودند ولی صدای آنها را انعکاس ندادند! چرا که پادشاهی‌خواهان با وجود شدیدترین سرکوب‌ها از سوی جمهوری اسلامی همیشه بایکوت شده‌اند. اما حرکت ما چیزی نیست که فقط صدای پادشاهی‌خواهان را بازتاب دهد، صدای همه است و به نفع همه است و به نفع نسل جوانی که از تاریخ واقعی معاصر یا هیچ و کم می‌داند و یا نادرست و تحریف‌شده شنیده است چون نه کتابی بوده تا بخوانند و نه نویسنده را زنده گذاشتند که بتواند واقعیت را بنویسد. ما امروز وظیفه داریم که گلوله برفی را رها کنیم تا بیشتر به خود جذب کند و به جایی برسد.»

جانان خرّم نوه‌ی رحیم‌علی خرم کارآفرین و از اولین سرمایه‌داران ایران است که پس از انقلاب به همراه حبیب القانیان و شش تن دیگر در برابر جوخه‌ی آتش قرار گرفت.

او درباره‌ی نادیده گرفته شدن اعدام فعالان اقتصادی که چرخ‌های کشور را پیش از انقلاب می‌گرداندند، در جریان دادخواهی‌ها نیز گفت: «با توجه به وضعیت اقتصادی کنونی این نکته نیز بسیار مهم است. بسیاری از کسانی‌ که در چرخه‌ اقتصادی دوره پهلوی موثر بودند مانند حبیب القانیان و پدربزرگ من هیچوقت اسم‌شان شنیده نشده است! اطلاعات منتشر شده درباره آنها تماما بر اساس تبلیغات منفی جمهوری اسلامی است مانند اینکه القانیان را در روزنامه‌های رژیم جاسوس اسرائیل معرفی می‌کردند و در مورد پدربزرگ من با دروغ‌های عجیب و غریب می‌گفتند که آدم‌ها را جلوی شیر می‌انداخت! می‌بایستی نام تک به تک این افراد برای نسل‌های بعدی به یادگار بماند و ما خودمان جلوی تحریف تاریخ کشورمان را بگیریم.»