نمایش خانگی / کارخانه های “سریال سازی” با قدرت در حال گسترش است‌

پایگاه خبری / تحلیلی نگام ، کارخانه های “سریال سازی” با قدرت در حال گسترش است‌. این صنعت بنجل اما پولساز که در مقام ناجی بسیاری از سلبریتی های از مدافتاده عمل می کند، از بیلبوردهای شهری تا شبکه های اجتماعی و مجازی را به اشغال خود دراورده است و هر روز چتر خود را بازتر می کند.

فرهاد قنبری در ادامه در دیده بان ایران نوشت :

“صنعت سریال خانگی” در ایران بدون شک مبتذل ترین مدیوم نمایشی است که آمده تا دشت خشک و سترون فرهنگ ما را وسعت دوچندانی ببخشد. سریالهای خانگی با تنی چند از سلبریتیهای تاریخ مصرف گذشته و تقلید دست چندمی از سریالهای ترکیه ای و آمریکای لاتین در تلاش است تا به توده های تشنه عشق لاکچری و زندگی لاکچری آرزو و امید بفروشد.


سریالهای خانگی آن میزان محدودیت سریالهای صدا و سیما را هم ندارند و گردانندگان آن می توانند جهان خاص خود را خلق نمایند. در این زباله های تولید شده به نام سریال و فیلم نه فیلمنامه ای وجود دارد، نه کارگردانی صورت می گیرد و نه بازیگری و محتوا و داستان خاصی دنبال می شود. تمام قصه این سریالها مثلث و مربع عشقی و چند تیکه کول و حال به همزن به دولت و روحانی و آقازاده و نمایش خودروها و خانه های لوکس و بدن های تراشیده و لباس های مارک دار و.. است.

گسترش سریالهای خانگی را باید از آخرین و جدی ترین ضربه ها به هنری به نام “سینما” قلمداد کرد که زمینه را برای تبدیل کامل این هنر به “صنعت ابتذال” آماده کرده است. اگر تا دهه های پیش فقط سینمای تجاری رقیب و دشمن اصلی “هنر سینما” به شمار می رفت امروزه شبکه نمایش خانگی ضربات محکم و سخت تری را به این هنر وارد می نمایند، به گونه ای که بسیاری از فیلم های سینمایی نیز سعی می کنند با تقلید از این سریال ها آثاری سطحی خلق کرده و به کسب سود کلان دست یابند‌.

و درست همینجاست که باید به کارکرد ضدفرهنگی برخی مروجان لودگی و بلاهت مانند منوچهر هادی، آرش معیریان، مسعود ده نمکی، مصطفی کیایی و امثالهم توجه کرد و بازی نخ نما و لوس شده با واژه هایی مانند “آقازاده” و “مفسد” و امثالهم را از پایه برهم زده و یادآوری کرد که آسیب و خطر هیچ آقازاده و مفسد اقتصادی به اندازه آسیبی که شما به فرهنگ و هنر این سرزمین وارد می کنید، نبوده و نیست..