نه دی شناسی ! / ۹ نکته در پیرامون ۹ دی

 

✍️ محمد شبیری

 

محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد
قصه ماست که در هر سر بازار بماند

🔶 ۹ نکته در پیرامون ۹ دی

🔳 ۱️⃣-تا زمانی‌که رأی و طرفداران موسوی به رسمیت شناخته نشوند و راهپیمایان آرام سال ۸۸را فتنه گر بخوانند و در پی نفی وجود مخالفان وضعیت انتخابات ۸۸ باشند مشکلی از کشور نه تنها حل نخواهد شد بلکه انسجام و اجتماع مردم کشور بیشتر مشتت می‌گردد. مدیریت بحران، زمانی بد‌ست
بیگانگان می‌افتد که با استفاده از تشتت داخلی صورت می‌گیرد. قدرت‌های خارجی در اجرای آن، هم سابقه دارند و هم امکانات و هم عوامل و ابزار لازم!
تجزیه و تشتت در کشور همان چیزی‌ست که خواب و خیال قدرت‌های خارجی و دشمنان منطقه‌ای ایران است و در هر بحرانی در کشور بر آن سوار خواهند شد. پس چرا راهپیمایی ۹ دی را بر علیه عدهٔ کثیری که موافق احمدی نژاد نبودند تلقی می‌کنید و بر این طبل دائم می‌کوبید!

۲️⃣ تأکید سادیستی بر ۹ دی (به معنای نفی همهٔ مخالفان احمدی نژاد و موافقان میر حسین موسوی و کروبی) هیچ مشکلی از خطا کنندگان آن‌روز را و آن سال‌ها را حل نمی‌کند.
خطای استراتژیک صحنه گردانان وقایع ۸۸ چیزی عایدشان نکرد جز چند صباحی حاکمیت نامشروع، ولی معضل و مشکل و مسائل عدیدهٔ کشور را افزودند و فتنه‌ها و کج‌روی‌های زیادی را بنا گذاشتند که تا مدت‌های مدیدی اثرات تخریبی آن بر کشور هویدا خواهد بود.
آن‌همه حمایتهای نامشروع و غیر قانونی برخی از صاحبان قدرت از احمدی‌‌ نژاد، چه عایدشان کرد!؟
حصر موسوی و کروبی چه عایدشان کرد!؟
جز بد نامی و خاطرهٔ زشت تاریخی !؟ نام و ننگ تمام حاکمان تاریخ در عملکرد آن‌ها در مواجهه با چنین رویدادهایی‌ست که رقم می‌خورد.

۳️⃣ بهره برداری نا سالم از راهپیمایی ۹ دی نمی‌تواند تضمین کنندهٔ پوشش و اختفای آگاهی مردم در مقابل ظلم و جور باشد .
راهپیمایان ۹ دی در مقابل تبلیغات خلاف واقع صحنه گردانان وقایع ۸۸ که مردم راهپیمایی کننده و طرفدار موسوی را ضد نظام قلمداد می‌کردند ، با شرکت در راهپیمایی ۹ دی اعلام کردند که ضد نظام نیستند و طرفدار نظام هستند فقط در مقابل احمدی نژاد و صحنه گردانان تقلب‌های انتخابات۸۸ موضع دارند.
اما بهره برداری سیاسی خلاف و اظهارات غیر واقع از راهپیمایی ۹ دی، شرایط را بجایی رسانده است که اکنون برخی از مردم عادی در مشروعیت و مقبولیت اصل نظام دچار تردید و نیز دارای موضع هستند. این چیزی نیست که قابل پوشش و مخفی کردن باشد. این نتیجهٔ عملکرد آقایان در نحوهٔ مقابله با مخالفان و منتقدان دلسوز و درست‌کار کشور است.

۴️⃣ با بی تدبیری و بی کفایتی و قدرت طلبی کودکانه ، برای چند روز حکومت و مدتی تکیه زدن بر اریکهٔ قدرت ، یک نظام را که با خون شهدای کشور آب‌یاری شده بود، در ورطهٔ خطر و حتی تهدید تجزیه و تحریم و تمامی این مشکلاتی که اکنون وجود دارد مواجه کردند، تا نامزد خودشان پیروز شود! آیا هیچ مسئول و دلسوزی با کشورش چنین می‌کند که اینان کردند.

۵️⃣ تردید نباید کرد سیستم حاکمیتی کشور ما طوری طراحی شده است و گونه‌ای‌ست که با سر کار آمدن دولت‌ها تفاوت زیادی در وضعیت اقتدار اصل صاحب قدرت تزلزلی بوجود نمی‌آمد، حتی اگرسال ۸۸ کروبی رئیس جمهور می‌شد، (به‌رغم تفاوت شخصیت و مرام و اخلاق نامزدها)تفاوت چندانی مثلاً در وعدهٔ یارانه‌ای که داده بودند با احمدی‌نژاد پیدا نمی‌کرد، گیریم که کروبی پنجاه هزار تومان و احمدی نژاد ۴۵ هزار تومان وعدهٔ یارانه داده باشند! (گویا یارانه رونویسی احمدی نژاد از کروبی بوده است)
اما چرا یکی را بر دیگری ترجیح دادند؟ این موضوع به نظام فکری استبدادی مربوط می‌شود! در یک نظام فکری استبدادی ، صاحب قدرت می‌خواهد تعیین کنندهٔ همه چیز باشد و هیچ اختیار کوچکی بر مردم و دیگر مقامات ندهد، چون مستبد در تفکر و عقل و ایمان و تقوا و دانش و اخلاق و درایت و مدیریت و سیاست فقط خود را صاحب اصالت میداند و الباقی را فرمان‌بر و رعیت و خود را چوپان و بقیه را گوسفند تلقی می‌کند؛ ممکن است در ظاهر چنین حرفی نزند اما در باطن امر رفتار و عملکرد او در این نهج و راستا خواهد بود. برای این بود که هنگامی که می‌دانستند کروبی و موسوی در صورت ریاست جمهوری، با وجود این‌که در این نظام محدودیت پیش بینی شده را دارند، کار آن‌چنانی از پیش نمی‌برند، ولی همین اندازه که نظر بر دیگری بوده است با لطایف الحیل باید همان انتخاب می‌شد! که شد! و او همان بلایی را بر سر کشور آورد که آقایان تصورش را هم نمی‌کردند.

۶️⃣ راهپیمایی تاریخ ۹ دی در این کشور نمی‌تواند نشانه‌ای از ضدیت مردم با مغلوبان انتخابات ۸۸ باشد، چرا که مردم هنوز می‌خواستند بگویند که نظام را فارغ از نامزدهای ریاست جمهوری ۸۸ قبول دارند، اما بهره برداری‌های تمامیت خواهان از آن ، بجایی رسیده است که دیگر امید چنان دفاعی از نظام نمی‌رود ! می‌توانید نظر سنجی کنید و رضایت مردم از نظام را بعد از ۸۸ تا کنون دریابید.
آیا هدف شما این بود که رضایت‌مندی مردم از نظام را بخاطر عدم محدودیت دامنهٔ قدرت خود ، و برای ترس از دست دادن قدرت ، کل کشور و نظام را با خطرات کنونی دچار کنید!؟

۷️⃣ تأکید بر روی نهم دیماه ۸۸ کمکی بشما نمی‌کند، چرا که آن روز اغلب مردم برای دفاع از نظر خود در مقابل تبلیغات ضد نظام بودن طرفداران موسوی و‌کروبی به خیابان آمدند تا بگویند علی‌رغم اینکه از نتیجه انتخابات ناراضی هستند، ولی هنوز نظام را قبول دارند!
اما دیگر نخواهند آمد چونکه شما را برای چنین شایستگی و وارستگی‌ای مشروع و مقبول نمی‌دانند؛ می‌گویید چنین نیست، رفراندم بگذارید.

۸️⃣ همچنانکه آن‌کسی که نظرش از همه نزدیک‌تر بود، از همه بیشتر برای کشور دردسر و معضل و مشکل درست کرد؛ تحریم‌هایی که آن آقا برای کشور به ارمغان آورد، هنوز هم اثرات تخریبی آن وجود دارد و با هیچ برجامی هم به فرجام نرسیده است!

۹️⃣ برای تمامیت خواهان راهپیمایی آرام (و گاهی حتی همراه با سکوت و بدون شعار) نمی‌توانست محل مناقشه و محملی برای برخورد و سرکوب باشد، چرا که مردم در کمال آرامش خواستار تحول در کشور بودند و هیچ بهانه‌ای بدست سرکوب‌گران ندادند، اما آنان(تمامیت خواهان) با دسیسه، به ساختن سناریوی خود مشغول شدند، با رادیکالیزه کردن فضای آرام توسط عوامل خود، با آتش زدن و پاره کردن و با سایر اقدامات ساختگی، خواستند که تحول‌خواهان را افرادی آشوب طلب و خارجی و فتنه‌گر نشان دهند!
مگر این راهپیمایان آرام چه تحولی می‌خواستند (آن هم چه تحولی!؟) یک روحانی و یا یک نخست وزیر دوران امام (ره) را می‌خواستند که رئیس جمهور شود!
تا این حد نیز امکان تغییر را از مردم سلب کردند، و برای اینکه فضای کشور را با وجود اینان ملتهب نشان دهند به انواع دسایس دست زدند تا راهپیمایی‌های آرام، آرام نباشد تا بتوانند به بهانه نا آرامی سرکوب کنند! البته سلطنت طلب‌ها و مجاهدین خلق نیز در این دسیسه همراه تمامیت خواهان شدند، وقتی که در ایجاد فضای آشوب با تمامیت خواهان همدست شدند تا بهانهٔ سرکوب را بدست آنان دهند!خواسته یا ناخواسته!