نوذر آزادی؛ از تئاتر تا درخشش در نقش «آقای قاطبه»

پایگاه خبری / تحلیلی نگام_ برخی خبرگزاری‌های فارسی‌زبان، از جمله رادیو فردا، از درگذشت نوذر آزادی، کارگردان و بازیگر فیلم و سینما و تئاتر پیش از انقلاب ایران در روز شنبه نهم اسفندماه خبر داده‌اند.


نوذر آزادی در سال ۱۳۱۷ در شهر کرمانشاه متولد شد. او بعد از مهاجرت به تهران در حوزه تئاتر فعالیت کرد. یکی از ماندگارترین نقش‌های او بازی در کاراکتر یک فرد منتقد به نام «جعفر قاطبه» در سریال «اختاپوس» به کارگردانی پرویز صیاد بود. آقای آزادی این کاراکتر را در سریال «ایتالیا، ایتالیا» به کارگردانی خودش ادامه داد که در روزهای عید ۱۳۵۷ از تلویزیون ملی ایران پخش شد.


آقای آزادی بعد از انقلاب فعالیت سینمایی و تئاتر نداشت و مدتی در ایران و بعد در آلمان زندگی کرد.


صدای آمریکا شهریور ۱۳۸۹ در گزارشی نوشت: «نوذر آزادی، بازیگر قدیمی تئاتر و تلویزیون ایران با برگزاری نمایشگاهی از آثار نقاشی اش یک بار دیگر به صحنه هنر بازمی گردد.» در آن سال برگزاری نخستین نمایشگاه آثار نقاشی نوذر آزادی که از سی وچند سال پیش تا کنون در سکوت و گمنامی به سر برده بود، در«گالری سیحون» شهر لس آنجلس جمعیت کثیری از ایرانیان ساکن این شهر را به این گالری کشاند تا ضمن تماشای نقاشی هایی که تحت عنوان «رنگین کمان های نوذر آزادی» به نمایش درآمده بودند از نزدیک با این بازیگرمحبوب قدیمی آشنا شوند.


نوذر آزادی در تمام دوران فعالیت هنری اش در ایران، کارمند بانک ملی بود. در تهران معاون شعبه های این بانک در بلوار الیزابت (کشاورز کنونی) و خیابان تخت جمشید (طالقانی کنونی) بود و در همان سال‌هایی که با شخصیت جعفر قاطبه شناخته می شد، مدیر اداره تبلیغات بانک ملی بود. در سال ۱۳۵۹ از بانک ملی بازنشسته شد و به آلمان مهاجرت کرد.


نوذر بعد از انقلاب به رغم پیشنهادهای فراوانی که داشت،‌ در هیچ نمایش یا فیلمی بازی نکرد. شاید خود می‌دانست که افق پرواز او در فیلم‌ها آنگونه نیست که خود می‌خواهد و احتمالا نقشی درجه دوم و بی‌خاصیت را می‌خواهند به او قالب کنند و همین موضوع سبب شد تا قید بازی در تئاتر یا سینمای پس از انقلاب را بزند و عطای آن را به لقایش ببخشاید و تا لحظه مرگ تنها به همان کار نقاشی بپردازد.

در مهاجرت، جز نقاشی هیچ فعالیت هنری دیگری نداشت. چند سال پیش نمایشگاهی از نقاشی‌هایش در لس آنجلس برپا کرد اما در سراسر چهل سال گذشته از رسانه های فارسی زبان دوری گزید و تنها یک بار حاضر به گفت‌وگو با مجله اینترنتی قدیمیها شد که بخش زیادی از اطلاعات مندرج در این نوشته، بر پایه همان مصاحبه است.