هراس جمهوری اسلامی از گسترش اعتراضات کارگری؛ محمود صالحی، عثمان اسماعیلی و هیراد پیربداقی همچنان در زندانند

پایگاه خبری / تحلیلی نگام_ در اعتراض به بازداشت محمود صالحی و عثمان اسماعیلی دو چهره سرشناس کارگری و از دستگیر شدگان اول مه، بیانیه ای از سوی کارگران و فعالین کارگری و اجتماعی منتشر شده است.

وب‌سایت روزنه در گزارشی می‌نویسد که بیش از ۵۰۰ نفر این بیانیه را امضا کرده اند که در میان امضا کنندگان اسامی چهره های سرشناسی از جنبش کارگری و فعالین اجتماعی دیده میشود. در بخشی از این بیانیه چنین آمده است:”ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن محکوم کردن بازداشت عثمان اسماعیلی و محمود صالحی، همصدا با آنها اعلام می داریم، حق خواهی طبقه کارگر جرم نیست و طبقه کارگر حق دارد در مقابل ظلم کارفرما و دولت بعنوان بزرگترین کارفرما که باعث و بانی این وضعیت اسفبار معیشتی کارگران است، که حتی مجال نفس کشیدن را از طبقه کارگر سلب کرده؛ اقدام کند. ما بر این باوریم طبقه کارگر بایستی در سطحی سراسری به سازمان یابی خود اقدام کند.

در پایان؛ خواهان آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و فعالین معلمان، زنان، دانشجویان، بازنشستگان و کارگران دربند بویژه عثمان اسماعیلی و محمود صالحی هستیم.”. بعلاوه حمایت های بین المللی نیز از کارزار برای آزادی محمود صالحی و عثمان اسماعیلی انجام گرفته است. از جمله اتحادیه بین المللی صنایع غذائی و هتلها (ای یو اف) در برگیرنده بیش از دو و نیم میلیون عضو در سراسر جهان طی نامه ای اعتراضی خطاب به مقامات ایران خواستار آزادی فوری محمود صالحی و عثمان اسماعیلی شده اند.

گفتنی است که علیرغم گذشت ده روز از بازداشت عثمان اسماعیلی و محمود صالحی آنها همچنان در زندانند و روز ۳ خرداد قرار بود جلسه دادگاهی رسیدگی به اتهامات آنها برگزار شود، اما برگزار نشد.

از سوی دیگر بنا بر خبر منتشر شده از سوی اتحادیه آزاد کارگران ایران در روز سوم خرداد کاوه حکیمی یکی از امضا کنندگان این بیانیه جهت بازخواست از نحوه تنظیم بیانیه و چگونگی امضا کردن آن، به ستاد خبری اداره اطلاعات سقز احضار گردید. در این رابطه خانواده عثمان اسماعیلی و محمود صالحی طی نامه ای سرگشاده احضار کاوه حکیمی را محکوم کرده و در نامه خود چنین اعلام کردند: “ما خانواده بازداشت شدگان ( عثمان اسماعیلی و محمود صالحی ) احضار و بازخواست نامبرده را محکوم می کنیم و از این طریق اعلام میداریم که پایه ریز و فراخوان دهنده ییانیه مذکور ما خانواده بازداشت شدگان بوده و بار دیگر از تمامی انسانهای آزادیخواه ، طبقه کارگر و هر آن کس که دل در گرو مبارزه طبقاتی طبقه کارگر دارند، می خواهیم نسبت به بازداشت کارگران, فعالین کارگری و اجتماعی که به این شرایط اسفبار اجتماعی معترض هستند؛ بویژه عثمان اسماعیلی و محمود صالحی ، نارضایتی خود را به هر طریق ممکن ابراز دارند.”

علاوه بر محمود صالحی و عثمان اسماعیلی هیراد پیربداقی از دستگیر شدگان روز اول مه در مقابل وزارت کار که در آن روز آزاد شده بود بازداشت شد. او در این روز برای دریافت گوشی موبایل خود به پلیس امنیت تهران مراجعه کرده بود که به بهانه محکومیت در پرونده ای دیگر در سال ۹۸ که حکم آن پیشتر توسط قوه قضائیه نقض شده بود، بازداشت و راهی زندان اوین گردید. همچنین بنا بر خبرها برای تعدادی از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر در تهران برونده هایی امنیتی باز شده است. از جمله برای عسل محمدی در شعبه ۱ و برای هیراد پیربداقی و سمانه اصغری در شعبه ۶ دادسرای اوین تشکیل پرونده شده است. جمیله قدرتی، جمیله زنده روح و سعید ملایی نیز احضاریه‌هایی از سوی دادسرای اوین دریافت کرده‌اند. بعلاوه تعداد بیشتری از دستگیرشدگان روز جهانی کارگر در تهران هم اکنون مورد تعقیب قضایی قرار گرفته‌اند که اطلاعات پراکنده‌ای درباره آنها در دسترس است. این پرونده سازیها درحالی صورت میگیرد که همه بازداشت شدگان اول ماه مه در همان شب دستگیری و پس از بازجویی، بدون تودیع وثیقه یا کفالت آزاد شده بودند.

این دستگیری ها و احضار کردنها در عکس العمل به برپایی اول ماه مه با شکوه امسال است که در ابعادی سراسری و اجتماعی و در بیش از ۲۰ شهر برگزار شد. جمهوری اسلامی همچنین از گسترش اعتراضات کارگری و فضای پر التهاب جامعه به شدت در هراس است و با تشدید سرکوبگریهایش میکوشد بدرجه ای اوضاع را در کنترل داشته باشد. پاسخ این سرکوبگری ها گسترش اعتراضات سراسری ما مردم است.

برپایی اول ماه مه روز جهانی کارگر حق مسلم کارگران و کل جامعه است. دستگیر شدگان اول مه محمود صالحی و عثمان اسماعیلی باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند. این احضار ها باید فورا متوقف و پرونده های تشکیل شده برای بازداشت شدگان اول مه فورا بسته شوند.

هم اکنون کارزاری در دفاع از محمود صالحی وعثمان اسماعیلی و فشارهای امنیتی بر روی بازداشت شدگان روز جهانی کارگر در جریان است. از این کارزار ها باید وسیعا حمایت و پشتیبانی کرد و به آن ها پیوست.