“هوای پاک و قطعی برق در گروی تحریم‌ها” / یادداشت

✍️رضا احمدی

چند هفته‌ای است که نفس مردم ایران در کلان‌شهرها تنگ شده است. روزی چندبار برق قطع و کاسبی و زندگی مردم دچار اختلال شده است. شاخص کیفیت هوای تهران برای همه افراد جامعه خطرناک شده و در اثر این آلودگی‌ها مراجعه به پزشکان زیاد شده است. به‌عنوان دریافت یک قطره استریل چشمی نزدیک هشتاد هزار تومان هزینه برده است. قطره‌ای که سه تا پنج هزار تومان بود؛ درحالی‌که این قطره در مقابل داروهای سرطان و…هیچ است.

اوضاع افسارگسیخته تورم، زندگی را بر ایرانیان تلخ کرده است، وضعیتی که ریشه در تحریم‌های ظالمانه دارد ولی امثال آقای صدیقی به جای نگرانی برای مردم چنین می‌گویند: «چرا نگران هستید که تحریم‌ها تشدید شود به جهنم که تشدید شود.»

در سرمای زمستان هشدار به قطعی سراسری برق داده شد که کاری بی‌سابقه است. آلودگی هوا در بسیاری از شهرها از تحمل خارج شده و پس از این اتفاق عده‌ای به دفاع از مردم برخواسته و پیگیر قصور دولت در آلودگی هوا شدند. این اقدام در قوه قضائیه و مجلس کلید خورد و صدا و سیما هم به دفاع از حقوق عامه وارد میدان شده و داد سلامتی برآوردند و سازمان محیط زیست هشدارهای متعددی را صادر کرده است.

رئیس قوه قضاییه با تأکید بر این که هوای پاک از حقوق عامه است و نباید اجازه داد مردم به خاطر ترک فعل برخی مسئولان در اجرای قانون آسیب ببینند، از دادستان کل کشور خواست برخورد با مسئولان متخلف را از طریق معاونت حقوق عامه پیگیری کند. برخی با استناد به بند ۴ سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزه محیط زیست، معتقدند انتشار انواع آلودگی‌های غیر مجاز و تخریب محیط زیست باید جرم‌انگاری شود. البته چیزی نگذشت که معاون دادستان کل کشور با صدور بخشنامه‌ای خواسته تا فرد و نهادی مانع سوزاندن نفت کوره در نیروگاه‌ها و صنایع نشود.

علت این رویکرد چه بود که یکباره از دفاع حقوق عامه به مانع نشدن می رسند!
در این وضعیت وزارت نیرو از مردم خواسته بیشتر لباس بپوشید و فشارها بر وزارت نفت افزایش یافته است. وزیر نفت گفت: «در چنین شرایطی چاره‌ای جز تحویل مازوت به نیروگاه‌های برق نداریم.» دیگرانی نیز گفته‌اند: به واسطه تحریم‌های بین‌المللی کسی خریدار مازوت ایران نیست و باید این مازوت‌ها را در شهرها بسوزانند. حاصل این اقدام آلودگی هوا و به تپش افتادن نفس شهرهاست.

روزانه در اثر فعالیت‌های پالایشگاه‌ها ۹۰۰ هزاربشکه مازوت تولید می‌شود که قبلا نصف آن صادر می‌شد.الان تحریم‌ مانع صادرات مازوت است و مصرف مازوت در پالایشگاه‌ها سه برابر شده است. امسال سرمای آنچنانی نبود که مصرف گاز بالا برود، بلکه تولید گاز کم شده است. به دلیل تحریم صادرات میعانات گازی نفت‌کش هایی ماه‌هاست در خلیج فارس لنگر انداخته‌ و زیر بار میعانات گازی هستند. میلیون‌ها بشکه میعانات گاز نیز در مخازن پارس جنوبی نگهداری می‌شود. در این شرایط یا باید گاز کمتری تولید کرد یا باید میعانات گازی را صادر نمود. درست مانند مازوت که یا باید آن را صادر کرد، یا سوزاند یا در محیط زیست رها کرد و راه چهارمی وجود ندارد.

همه بر این نظر اتفاق دارند که علت دپو شدن مازوت و میعات گازی و استفاده از مازوت در پالایشگاه و نیروگاه‌ها عدم صدور آن به خاطر تحریم های ظالمانه است. ولی در سند نانوشته ای کسی حاضر به اقرار به آن نیست و سعی در پاک کردن صورت مسئله است. این رویه هیچ مشکلی را حل نمی‌کن و بعضی بر این باورند سخن از تحریم دشمن را شاد می‌کند و ما نباید مسایل را به تحریم گره بزینم. سوزاندن مازوت نفس‌ها را هدف گرفته که در این شرایط وانفسایی کرونایی، تورم آزار دهنده، ناسالم شدن هوا، تحریم‌های ظالمانه و قطعی برق زندگی را بر مردم ما تلخ کرده است.

✍️ دیدگاه شما 🙏