واکنش رئیس زندان‌های ایران به موضوع آزار جنسی زندانیان: دلایل اثباتی چه دارید؟/ «جوجه» اصطلاحی برای جوانانی که تن خود را در اختیار زندانی مالک قرار می‌دهند

پایگاه خبری / تحلیلی نگامرئیس سازمان زندان‌های ایران، می‌گوید موضوع «آزار جنسی» زندانیان را که از سوی یکی از زندانیان سیاسی در مرخصی مطرح شده پیگیری کرده و از او خواسته است «توضیحات تکمیلی و دلایل اثباتی » ارائه کند.

روز پنج‌شنبه ۲۱ مردادماه ۱۴۰۰، حسین قشقایی از زندانیان سیاسی که برای مدت کوتاهی به مرخصی اعزام شده بود در یک رشته توییت از فردی به نام «پیمان صمدی» نام برد که به علت فساد در زندان است و برخی زندانیان محبوس در زندان فشافویه (تهران بزرگ) را مورد آزار و اذیت جنسی قرار می‌دهد.

حسین قشقایی در این رشته توییت با اشاره به این نکته که احتمالا نوشتن این مسائل در دوران مرخصی تبعاتی برای او به همراه خواهد داشت نوشته است پیمان صمدی که پیشتر مدیر شرکت انصار خودروی سپاه بوده به عنوان «وکیل بند و معاون اندرزگاه محل نگهداری زندانیان سیاسی در زندان تهران بزرگ» انتخاب شده و با این ادعا که « با اطلاعات و حفاظت زندان ارتباط دارد» گزارش‌هایی بر علیه زندانیان به حفاظت اطلاعات زندان داده است.

در رشته توییت حسین قشقایی آمده است که پیمان صمدی با وعده «مالی و آزادی» و گاهی هم «به زور» برخی زندانیان را در حسینیه سالن زندان مورد آزار جنسی قرار داده و علیرغم اینکه این موضوع به اطلاع حفاظت زندان رسیده اما نتیجه‌ای در بر نداشته است.

پس از انتشار این رشته توییت، پیمان صمدی از حسین قشقایی شکایت کرده و مسئولان زندان به او گفته‌اند که باید پیش از پایان یافتن مهلت مرخصی‌اش که ۳۱ مرداد بوده است خود را به زندان معرفی کند.

حسین قشقایی، یکی از فعالان مدنی منتقد جمهوری اسلامی است که به خاطر انتشار مطالب انتقادی و فعالیت‌هایش در شبکه‌های اجتماعی به ۲ سال زندان محکوم شده است.

این فعال مدنی از تاریخ ۱۴ فروردین ۱۴۰۰ امسال به زندان تهران بزرگ رفت تا دوران حبس خود را طی کند.

واکنش رئیس سازمان زندان‌ها به ماجرای آزار جنسی در زندان تهران بزرگ در حالی صورت گرفته است که پیشتر نیز برخی زندانیان سابق با انتشار روایت‌های شخصی موضوع آزار جنسی در زندان‌های ایران را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده بودند.

یکی از زندانیان سابق که دوران محکومیت خود را در زندان تهران بزرگ سپری کرده است پیشتر به ایران‌وایر گفته بود: « جوجه اصطلاحی در زندان است برای جوانانی که اغلب متولد دهه ۷۰ یا ۸۰ هستند و تن خود را در اختیار زندانی قرار می‌دهند. آن‌ها متعلق به همان زندانی هستند و نه زندانی دیگر.

در ازای این مالکیت، هزینه‌های خوراک، آب آشامیدنی، تخت، خدمات سالن و شارژ تلفن‌شان توسط زندانی مالک پرداخت می‌شود. برای عمل جنسی با جوجه، نیاز به زور، تهدید و ضرب و شتم نیست؛ توافق از قبل اتفاق افتاده است گاهی هنگام عمل جنسی، زندانی مالک عکس زنی را بر کمر جوجه می‌چسباند تا در خیال‌هایش از بدن آن زندانی به زنی خیال‌انگیز برسد.»