پایان سیاست نه جنگ نه صلح ؟

راه سبز امید-

حادثه سقوط هواپیمای مسافر بری بیش از انکه نتیجه خطای انسانی غیر عمد باشد ، نتیجه طبیعی سیاست عمدی رهبر ابران برای تداوم‌ حالت نه جنگ نه صلح است.
وقتی کشوری در حالت جنگ باشد تکلیف ایرلاینهای بین المللی روشن است و از منطقه جنگی حتی الامکان دوری می کنند. ولی وقتی کشوری در حالت نه جنگ نه صلح باشد تکلیف هیچکس روشن نیست.
حادثه تلخی که برای هواپیمای اوکراینی در فصای ایران رخ داد درست مثل حادثه ایی است که دو سال پیش برای هواپیمای مالزیایی در فضای اوکراین رخ داد. در هر دو مورد هواپیماهای مسافری توسط موشکهای روسی مورد هدف قرار گرفتند و هر دو کشور در حالت نه جنگ نه صلح بودند.

رهبر ایران مرد جنگ نیست و جرات آنرا ندارد اما جرات و جسارت صلح هم ندارد. لذا کشور را تا اینده ایی نامعلوم در حالت نه جنگ نه صلح نگه داشته. اما با دو حادثه تقریبا همزمان کشته شدن سردار سلیمانی و سقوط هواپیمای مسافری اوکراینی این امید می رود که کشور از حالت نه جنگ نه صلح خارج شده و با فشار جامعه بین المللی و نیز فشار جامعه مدنی ، رهبر ایران مجبور به پایان دادن به این سیاست غلط و خسارت بار و بی نتیجه و شروع مذاکره رودر رو و علنی با امریکا بر مبنای راهبرد برد- برد و صلح و سازش با آن شود. در غیر اینصورت باید منتطر شروع جنگ رو در رو با امریکا بود.