چرا نامزدهای انتخابات از ورود به حوزه سیاست خارجی منع شدند؟ / یادداشت

هادی خسروشاهین

بخش مهمی از سخنرانی آیت الله خامنه ای در ۶ خرداد در میانه جدال های انتخاباتی مورد غفلت گرفت. ایشان با اشاره به برخی اظهار نظرها مبنی بر اینکه نامزدها باید در مناظرات دیدگاههای خود را درباره فضای‌مجازی و سیاست خارجی اعلام کنند، تأکید کردند: اینها جزء مسائل مردم نیست.

این بخش از سخنان رهبری یک مخاطب آشکار دارد و دو مخاطب ضمنی.مخاطب آشکارش نامزدهای انتخابات و مخاطب ضمنی آن دولت آینده و همچنین دول خارجی.از منظر ایشان مهمترین دستور کار دولت آینده اقتصاد است و احتمالا دولت آینده نیز همچون دولت های دیگر در حوزه سیاست خارجی صرفا نقش اجرایی خواهد داشت.

بر اساس قانون اساسی می توان مهمترین نهادهای تعیین کننده خطوط و تصمیم گیری های کلان و راهبردی در حوزه سیاست خارجی را رهبری و شورای عالی امنیت ملی تلقی کرد.بنابراین با توجه به سخنان ۶خرداد ماه دولت آینده نیز همچون دولت های گذشته نقش محدود و در چارچوب قانون اساسی خواهد داشت و این نهادهای بالادستی خواهند بود که سیاست خارجی ایران را تعیین خواهند کرد.

در عین حال این سخنرانی در میانه دور پنجم مذاکرات وین ایراد شد و بنابراین مخاطب مشخصی خواهد داشت و البته پیام مشخص تری مبنی بر اینکه تصمیمات ایران در حوزه سیاست خارجی با تغییر دولت ها دچار دگرگونی نمی شود؛
به عبارت دیگر اگر دستورات لازم برای انجام مذاکرات وین و احیای برجام در فروردین ماه سال ۱۴۰۰صادر شد؛این دستورات همچنان از اعتبار برخوردار خواهند بود و همینطور اگر جمهوری اسلامی در یک دولت زیر بار تعهداتی می رود ،به این تعهدات در دولت آینده نیز پایبند باقی خواهد ماند.

با این اوصاف این روزها در محافل دیپلماتیک و رسانه های غربی این سوال مطرح شده است که رویکرد دولت بعدی ایران به مذاکرات چیست؟ اگر غربی ها گیرنده های قوی داشته باشند،سخنرانی ۶خرداد تکلیف را برای آینده نیز روشن کرده است.