چرا نظام تمایل ندارد فساد سپاهیان علنی شود؟

✍️ محمدپوریا بهشتی

سردار عیسی شریفی در حالی که سپاه برای شهرداری مامور شده بود و (همچنان سپاهی به حساب می آمد) برای فسادی سازمان یافته در شرکتی با عنوان هلدینگ یاس به ۲۰ سال زندان محکوم شده است. هواداران قالیباف با توجه به موارد زیر سعی کردند قالیباف را تبرئه کنند. اما روند پرونده عیسی شریفی نشان می‌دهد نظامیان وقتی وارد سیاست میشود نه تنها پاسخگو نیستند، بلکه فساد آنها نیز به جای علنی شدن در پیشگاه مردم، به دادگاه‌های غیرعلنی برده میشود تا مردم از آن مطلع نشوند. همین دلیل روشنی است برای اینکه نباید نظامیان در سیاست حضور داشته باشند.

اما دلایل جریان قالیباف عبارتند از:

اول: مخفی ماندن محتوای جلسه که هیچ کس از مفاد آن آگاه نشده است.

دوم: برگزاری جلسه در دادگاه نظامی و بیان این مساله که محکومیت عیسی شریفی به خاطر فسادش در سپاه بوده نه شهرداری تهران که قالیباف بخواهد پاسخگوی او باشد.

این درحالی است که اولا: جریان قالیباف از اساس همان زمان که عیسی شریفی از کشور گریخت (و بازگردانده شد) وجود پرونده فساد برای او را تکذیب کرده و اتهامات او را «پروژه تخریب» ‌نامیدند. آنها امروز شرم می‌کنند؟ در این مساله روزنامه های صبح نو و سایت فردا که خود را سخنگوی جریان قالیباف می دانند، پیشتاز بودند.

دوم: حکم ۲۰ سال حبس و رد مال ۵۰۰ میلیاردی که برای عیسی شریفی صادر شد، تنها بخشی از پرونده اوست،‌ نه همه آن. اما تیم قالیباف سعی می‌کند با فریب مردم بگوید: فساد او ربطی به شهرداری تهران نداشته است. این ادعای حتی بدتر از ادعای احمدی‌نژاد در مورد فساد محمدرضا رحیمی است. اصولگرایان (و خصوصا قالیبافی‌ها) به خاطر به کارگیری محمدرضا رحیمی به احمدی‌نژاد انتقاد می کردند که چرا با وجود فساد از او استفاده کرده است.

احمدی نژاد پاسخ می‌داد: فساد او ربطی به دوران حضورش در دولت ندارد. حالا پاسخ قالیبافی‌ها حتی از پاسخ احمدی‌نژاد هم مضحک‌تر است. عیسی شریفی وقتی همزمان در شهرداری و سپاه مشغول نبوده. اما با این حال وقتی او در یک نهاد نظامی (که علی القاعده برایش مقدس هم هست) فساد می‌کند، چطور انتظار دارید مردم باور کنند که در شهرداری پاکدست بوده؟ وقتی او به لباسی که مقدس می‌پندارد خیانت می‌کند. از خون شهدای جنگ ۸ ساله ایران شرم نمی‌کند و به آن دست درازی می‌کند، آیا به اموال مردم در شهرداری رحم کرده است؟

آنها به خوبی می‌دانند که بخش مهمی از فساد شریفی که به شهرداری بر می گردد (همانطور که میرلوحی گفت) اساسا هنوز باز نشده است. برای همین هم خود قالیباف جرات نمی‌کند شخصا یک کلمه در مورد عیسی شریفی موضع‌گیری کند.

سوم: اساسا پیش بینی میشود شکایت‌های شهرداری و شورای شهر هم به جایی نرسد و قوه قضائیه حاضر نشود برای عیسی شریفی و اتهاماتش در شهرداری تهران دادگاه تشکیل دهد. آنها می‌دانند اگر دادگاه تشکیل دهند باید ژست‌های مبارزه با فسادشان را عملی کرده و دادگاه را علنی کنند. با علنی شدن این فساد هم حیثیتی برای سردار جهادی باقی نخواهد ماند. لذا مانند سایر دادگاه‌ها (از جمله فساد حسن رعیت و پرونده فساد سیداحمد هاشمی شاهرودی) برگزار دادگاه را به روی خود نمی‌آورند و منتظر می‌مانند تا مردم فراموش کنند.

چهارم: عیسی شریفی نشان داد که آنها نهادهای عمومی را در خدمت نظامیان می‌خواهند. هنوز روشن نیست پولهایی که عیسی شریفی و شرکایش (خصوصا محسن سجادی نیا) باید پس بدهند، چگونه میان شهرداری و سپاه دست به دست شد؟ در صورت روشن شدن این موضوع مردم میتوانند ببینند چطور نهادهای عمومی در خدمت اهداف خاص قرار می گیرند.

پنجم: وجود پرونده عیسی شریفی اثبات می‌کند که نظامیان وقتی در سیاست وارد میشوند همچنان پیوندهای عمیقشان با نهاد نظامی از هم نمی‌پاشد. لذا وقتی خطایی هم انجام می‌دهند به بهانه نظامی بودن مساله پشت درهای بسته می ماند. مضافا اینکه نظام تمایلی ندارد تا چهره نظامیان (سپاهیان) تخریب شود. حتی اگر این نظامیان به خون شهدا هم خیانت کرده باشند. لذا به هر ترتیب هم که شده باشد موضوع بدون پاسخگویی فیصله می‌یابد.

ششم: اساسا سئوال ما این است که محمود سیف و عیسی شریفی به کدام بخش از سپاه تعلق داشتند؟ پولهای قرارگاه خاتم، شهرداری به کدام بخش قرار بود منتقل شود؟ چرا جریان قالیباف اسمی از آن واحد سپاه نمی برد؟ آیا منظورشان سپاه قدس است؟ اگر دقت کنید حامیان قالیباف به اینجا که میرسند حرف در دهانشان می ماسد. آنها جرات ندارند بگویند وقتی فساد شریفی به شهرداری مربوط نیست دقیقا به کدام بخش سپاه مربوط میشود؟/ امتداد