چند سالی‌ است رسانه‌های جمهوری اسلامی و مسئولین، خودشان اپوزیسیون شده‌اند!

  • میثم شریف / منبع: فیس بوک

البته پر بی‌راه نیست اگر بگوئیم از ابتدای به روی کار آمدن جمهوری اسلامی، داستان از همین قرار است. از بلندترین مقام‌های حکومتی تا رسانه‌های وابسته به قدرت، از هنرمندان تا وزشکاران و سلبریتی‌های دولتی، از فرخ نگه‌دار تا تاجزاده و زیباکلام، برای فریبکاری و درز گرفتن ِشکاف‌های بین مردم و دولت، در نقش اپوزیسیون ایفای نقش کرده‌اند. پیش از بررسی این موارد باید گفت اگر فرخ نگه‌دار اپوزیسیون است، چرا روحانی اپوزیسیون نباشد، اگر زیبا کلام و تاجزاده اپوزیسیون هستند، چرا فلان کَسک در دولت مخالف نباشد. به هر حال این چنین است و از بدی روزگار فعلاً کاری هم نمی‌توان کرد. برای نمونه می‌توان انتقاد علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، به وضعیتِ اقتصادی‌معیشتی را برای نمونه بررسی کرد. خامنه‌ای هر چندوقت یک‌‌بار در مراسم‌‌های مختلف، از جمله اعیاد سنتی و مذهبی یا در دیدار با دولت‌مردان، دانشجویان و نهادهای مختلف، در نقش مخالف ِسیستم وارد میدان می‌شود و مشکلات اقتصادی و معیشتی را بی‌مسئولیتی داخلی و در مواردی البته توطئه‌ی خارجی می‌نامد. یا اگر علاقمند به اخبار باشید می‌دانید بیشتر از ۹۰ درصد سخنان حسن روحانی، رئیس جمهور حاضر، از شروع منسب‌اش در پست ریاست جمهوری تا به امروز، رنگ و بوی مخالفت با وضع موجود بوده است. کابینه‌ی دولت روحانی و دولت‌های پیشین هم که هکذا؛ که در مورد آقای «وزیر جوان» که زبان زد خاص و عام است قضیه جالب‌تر هم می‌شود، که از پرداختن به این مورد که اظهر من الشمس و کمی مبتذل‌تر است، صرفه‌نظر می‌کنم. نمونه‌ی عجیب‌تر از این موارد ریاست قوه‌ی قضائیه‌ی آقای رئیسی است. گویی مسئولیت قضا در کشور بر عهده‌ی ارگان و نهاد دیگری است که با چهره‌ی مخالف‌گونه‌ای به خود، در مقامی شبیه به اپوزیسیون ظاهر می‌شود. پوست کنده‌تر اگر بگوئیم؛ رئیسی بعد از به دست گرفتن ریاست قوه‌ی قضائیه، از رسیدگی به پرونده‌ها و محکومیت‌های امینتی و سیاسی تا شکایت از فساد سیستماتیک و اختلاس و قس علی هذا، نقاد شدید همین سیستم است و اگر نگوئیم خواستار دگرگونی‌ست، دست کم مطالبه‌ی تغییر اساسی دارد که بیشتر شبیه جوک خنده‌دار می‌ماند. البته ناگفته نماند، این گوی و این میدان…
برگردیم به بحث. این موارد ِبه‌خصوص درباره‌ی آقای رئیسی نشان می‌دهد قوه قضائیه خالی از مسئولیت است و باید قدرت را باز پس گیرد. برای مثال می‌توان به سپاه پاسداران در دخالت‌گری‌های اینچنینی اشاره نمود که خود آقایان به همین نکته‌ی مهم عنایت و اشاره کافی را دارند.
بی‌صداقتی این حرف‌ها و گفته‌های رئیسی و آقایان، آنجایی روشن می‌شود که در نقاط بعضاً حساس، همین (چهر‌ه‌های مخالف حکومتی!) از اقدامات یکدیگر تشکر و سپاسگزاری به عمل می‌آورند.
یا یک مورد عجیب دیگر، همین امروز خبری در خبرگزاری برنا خواندم که عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی؛ خانم سهیلا جلودار زاده، چنین گفته است: “کارگر اگر اعتراض نکند، خائن است؛ شورای تامین، امنیت کارگران را تامین کند؛ نه اینکه آن‌ها را بازداشت کند”. می‌بینید؟ به همین سادگی با باتوم و کتک، کارگران ِمعترض را بازداشت و شکنجه و زندانی می‌کنند، آنوقت یک عده فرشته‌ی نجات در همین سیستم پیدا می‌شود، لباس اپوزیسیون به تن می‌کند و برای اهداف مختلف جناهی/انتخاباتی/اقتصادی سر مردم را شیره می‌مالند. به همین راحتی.

✍️ دیدگاه شما 🙏