کارگران معترض صنعت نفت ایران، ۴ «خواسته فوری» خود را برای پایان دادن به اعتصاب اعلام کردند

پایگاه خبری / تحلیلی نگامشورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی صنعت نفت ایران روز سه‌شنبه با انتشار بیانیه‌ای چهار خواسته فوری خود را بیان و اعلام کرد: «اعتصاب ادامه دارد.»

کارگران پیمانی شماری از شرکت های وابسته به صنایع نفت، پتروشیمی و نیروگاه‌ها از روز شنبه ۲۹ خردادماه، جهت دست یافتن به مطالبات خود اعتصاب کردند و این اعتصاب رفته رفته به شهرهای مختلف کشور کشیده شد.

در بیانیه اخیر شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت آمده است: «همه میدانیم که مراکز نفتی گسترده و پراکنده است. هر کدام از این مراکز در دست پیمانکاران متعددی است. و بدلیل محرومیت از یک تشکل سراسری تعیین نمایندگان سراسری و قراردادهای سراسری در حال حاضر امری مشکل است. باید پله پله زمینه های آنرا بسازیم. در این وسط پیمانکاران سعی میکنند از پراکنده بودن ما استفاده کنند و بخشی را با پیشنهادات بهینه به کار بگیرند و بعد ذره ذره باقی ما را با همان وضعیت قبلی وادار به کار کنند.»

این بیانیه می‌افزاید: «ما هم باید با هوشیاری اعلام کنیم که درست است که شرکت های ما پراکنده است. اما خواستهای ما مشترک است. همانطور که توانسته ایم متحدانه دهها هزار نفره اعتصاب کنیم میتوانیم خواستهایمان را بگیریم. ما دست شما را خوانده ایم همین دستمزدهای دوبرابری که پیشنهاد داده اید، را دستاورد اعتصاب خود دانسته و آنرا مبنا قرار میدهیم و به کمتر از آنها رضایت نخواهیم داد.»

این شورا چهار خواسته فوری خود را که در صورت تحمیل آن به پیمانکاران اولین گام موفقیت در اعتصاب خود دانسته اند به این شرح اعلام کردند:

۱- افزایش دو برابری دستمزدها در همه سطوح مزدی به گونه ای که حداقل دستمزد هیچ کارگری کمتر از دوازده میلیون تومان نباشد. بنابراین همانطور که برخی از همکاران ما با ییشنهاد افزایش دو برابری دستمزدهای خود به کار بازگشتند، باید همه کارگران اعتصابی دستمزد دوبرابری را مطالبه کنند. بعلاوه در خیلی جاها همکاران ما بخشی از مزد ماههای قبل خود را طلب دارند و باید دستمزدهای معوقه آنان نیز فورا پرداخت شود.

۲- باید خواست ۲۰ روز کار و ۱۰ روز مرخصی از همان روز اول اجرایی شود.

۳- باید وضع کمپ ها بهبود جدی یابد، غذاخوری های مناسب و در شان کارگران ایجاد شود و محیط های کار ایمن شوند. از همین رو پیمانکاران باید بطور مشخص اعلام کنند که چه اقداماتی در این رابطه انجام میدهند

۴- باید توافقات بصورت کتبی و رسمی صورت گیرد. و دولت موظف به پیگیری اجرای ان توسط پیمانکاران گردد.

این شورا در بیانیه خود اضافه کرده است: «بر اساس این چهار بند میشود در هر کجا که امکان دارد مثل مجمعی که کارگران در هفشجان بر پا کردند، تشکیل داد و با تصمیم جمعی آنها را به عنوان پیش شرطهای بازگشت به کار اعلام کرد و اگر پیمانکاران خواستار مذاکره شدند در جمع خود نمایندگانی تعیین کرد و وارد مذاکره شد. همچنین در هر کجای دیگر نیز که پیمانکاران تماس میگیرند و فشار می آورند که کارگران سر کار بازگردند باید این خواستها را به عنوان شرط بازگشت به کار مقابلشان قرار داد.»

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی صنعت نفت ایران تاکید کرد: «بعلاوه در طول اعتصابی که داشته ایم شماری از همکاران ما لغو قرار داد و اخراج شده اند. باید در هر کجا که این اخراج ها صورت گرفته است همچون همکارانمان در پتروشیمی آبادان علیه اخراجها تجمع کرد و پیمانکاران را وادار به بازگرداندن همکاران اخراجی به کار نمود. بازگشت به کار همکاران اخراجی باید مورد تاکید همه بخشها باشد.»