کاشک سیاست مانند فوتبال آزمایشگاه می‌داشت، و بساط دعاوی سیاسی برچیده می‌شد / یادداشت

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ✍️احمد فعال

اگر فوتبال جام ملت‌های اروپا نبود، هنوز مسئولان سیاسی کشور مدعی بودند، مدیریت آنها در کنترل و درمان ویروس کرونا هفت آسمان را درنوریده و بانگ فخر و مباهاتشان فرشتگان آسمانی را به فریاد انت‌الحق واداشته است.

اگر جام ملت‌های اروپا نبود، هنوز داد از فغان مسئولان سیاسی کشور رعد بر سینه آسمان می‌کوفت، که ملل کفرزده و از خدا برگشته، انگشت به دهان مانده و در مدیریت آنها آه در سینه حبس کرده‌اند.

اگر فوتبال جام ملت‌های اروپا نبود، ادعا می‌شد، تمام اطباء و پزشکان در سازمان بهداشت جهانی به تحصن نشسته‌اند و نامه‌ها می‌پراکنند، و از سران کشورهایشان می‌خواهند، تا دست از دشمنی با ایران بردارند، تا شاید انواری از الطاف رحمانی جودشان و توانایی داهیانه مدیریتشان، به انبان بی‌توشه وجودشان بتابد، و آنان را از ظلمات جهل و ناتوانی و درماندگی در مدیریت کرونا یاری برساند.

تجربه نشان داد حتی آزمایشگاه‌های اقتصادی هم با شاخص‌ها و تابلوهایی که اعداد را نمایش می‌دهند، از پس ادعاها و تفاسیر سفت و ستبر ایدئولوژیک برنمی‌آیند.

چون اعداد و شاخص‌ها، هم قابل دستکاری هستند، و هم قابل تفسیر. اما ورزشگاه‌های جام ملت‌های اروپا نشان دادند، که نه هیچ چیز قابل دستکاری است، و نه قابل تفسیر. در جایی خواندم، “در حالی که مردم ایران موج پنجم کرونا را پشت سر می‌گذارند، ورزشگاه‌های اروپایی در حال نواختن موج مکزیکی هستند”.

کرونا در اروپا به پایان خط نزدیک می‌شود، و بدون هیاهو و تبلیغات جامعه‌های پیشرفته، پاندومی را پشت سرگذرده‌اند.

دولت‌های آنها خوب یا بد، اما حقیقت مسلم این است که نیازی به تبلیغات و جنجال‌های مشروعیت‌سازی ندارد، چون وامدار هیچ ایده‌ای نیستند، و در برابر هیچ ایده‌آلی تعهد ندارند. برای این دولت‌ها، واقعیت همان است که روی تابلو نمایش داده می‌شود.

تابلو که زرد شد، دولتِ بختشان بی‌فروغ می‌شود، و چون به سرخی گرائید، رنگ از اقبالشان می‌پرد. اما دولت‌هایی که مشروعیت نه از رأی مردم و نه از کارآمدی، بلکه از آسمان وام می‌گیرند، هیچ تابلویی بخت آنها را تاریک نمی‌سازد. به عکس، با یک طرفه‌العین می‌توانند نشان از فرّه کیانشان بدهند.