کورش سلیمانی؛ کاریکاتوریست و از یهودیان ایرانی

پایگاه خبری / تحلیلی نگام_ کوروش سلیمانی در مهرماه ۱۳۲۹ خورشیدی در یک خانواده یهودی در شهر خمین پا به عرصه وجود نهاد .

پدرش فرج الله ،کارمند راه آهن بود و به خاطر موقعیت شغلی اش مدتی را در ایستگاه راه آهن راهگرد و نور آباد از توابع استان مرکزی(اراک) به عنوان پزشکیار به خدمت مشغول بود .

کوروش تحصیلات ابتدایی را در مدرسه داودی و متوسطه را در دبیرستان های صمصامی و بوعلی اراک به پایان رسانید.

وی به جهت شغل پدرش و به دور بودن از محیط همکیشان یهودی،پس از ورود به اراک به موازات تحصیلات دبیرستان، اوقات فراغت خود را در مدرسه اوتصر هتورا به آموزش عبری و شریعت یهود پرداخت.

علاقه و تعصب وی به آئین و فرهنگ یهود به حدی قوت گرفته بود که تصمیم گرفت ، تحصیلاتش را در رشته فقه و شرعیات یهود به پایان برساند و با اخذ رتبه ربای از این طریق به همکیشان خود خدمت کند. اما پس از مدتی به جهت نبودن امکانات تحصیلی از این امر منصرف گردید. اگر چه برای فزونی معلوماتش، شخصاً به مطالعات خود ادامه داد.

کوروش سلیمانی پس از اتمام دبیرستان به خدمت ارتش درآمد به مشهد اعزام شد. وی طی دوران خدمت سربازی با همسرش ژاکلین از خانواده حاتمی آشنا شد و در سال ۱۳۵۰ ازدواج کرد که حاصل این پیوند دو فرزند پسر به نام های راد و سام می باشد و پس از خاتمه خدمت در ارتش رهسپار تهران شد.

کوروش سلیمانی با علاقه ای که به هنر کاریکاتور داشت به دفتر روزنامه توفیق رفت و چند ماهی را به آموزش این فن نزد استاد ناصر پاکشیر پرداخت و سپس به استخدام آنجا درآمد. دیری نپایید به دستور نخست وزیر وقت امیر عباس هویدا از انتشار این مجله جلوگیری به عمل آورد و پس از مدتی تعطیل شد.

کوروش سلیمانی پس از بیرون آمدن از دفتر روزنامه توفیق درصَد ادامه تحصیل در یکی از کشورهای غربی برآمد. سرانجام با دریافت پذیرش از دانشکده «نورمن» در «اوکلاهما» در سال ۱۹۷۴ راهی آمریکا شد و با چندین بار تغییر رشته به جهت آنکه مبتلا به بیماری دیسلک سیا شده بود (بیماری که گاهی اوقات اعداد و حروف را وارونه و یا پس وپیش رویت می نمود) و مشکلاتی را برای وی فراهم می کرد. بالاخره با مشقت زیاد توانست در سال ۱۹۷۹ لیسانس خود را در رشته معماری دریافت نماید.

اگرچه به اعتقاد خودش انتخاب این رشته فقط برای رضایت خانواده و کسب افتخاری برای آنان بوده و این مدرک به غیر از یک عنوان دهان پر کن برای وی ارجی نداشت و احساس می کرد به نوعی قربانی فرهنگی شده است. زیرا وی علاقه و استعداد خودش را فقط در رشته های هنری و تجسمی می دانست.

دیری نپایید که به استخدام یک شرکت ساختمانی درآمد، اما رفتار اولین صاحب کار، آنچنان اثر منفی بر وی گذاشت که از ادامه کاردر رشته معماری منصرف شد.

وی برای گذراندن زندگانی و امرار معاش به تبحر و استعدادی که قبلاً از هنر نقاشی حاصل کرده بود متوسل شد، از این رو در سال ۱۹۸۰ دفتر طراحی را تأسیس نمود و شروع به فعالیت های تبلیعاتی ،طراحی و نقاشی نمود.

او با عشق و علاقه ای که در زمینه ی هنر های، نقاشی، تصویر سازی، نمایشی و کارهای آزاد هنری در طی دو دهه از خود نشان داد، توانست جایگاه ویژه ای را در بین هنرمندان، به ویژه در صنعت هنر کاریکاتور در آمریکا بدست آورد و به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کرد.

کوروش سلیمانی فعالیت های هنر نقاشی را از سن شش سالگی آغاز نمود و از همان ابتدا پدر و مادرش مشوق وی بودنند، اما بعدها از جهت آنکه رشته نقاشی برای کوروش به صورت یک حرفه در نیاید و فعالیت تحصیلی وی را تحت الشعاع قرار ندهد،سعی نمودند تا آنجا که ممکن بود وی را از ادامه نقاشی کردن دور نگاهدارن و همین امر باعث یأس و نا امیدی در وی گردید.

ضمن آنکه هنگام تحصیل در دبیرستان، تصویری به سبک کاریکاتور از یکی از دبیران خود ترسیم نمود و بر خلف انتظارش به جای تشویق با تنبیه روبرو شد.

در شانزده سالگی با کشیدن کاریکاتوری از ملک فیصل پادشاه عربستان سعودی، توانست بار دیگر استعداد و علاقه خود را به این هنر ارائه کند و این حرکت نقطه ی عطفی شد که رسماً گرایش خود را به این هنر به اطرافیانش بقبولاند. ضمن آنکه در سال ۱۳۴۸ در نمایشگاهی که از طرف وزارت آموزش و پرورش ترتیب یافته بود، آثار خلق شده ی وی به نمایش گذاشته شد.

کوروش سلیمانی از دهه سال ۲۰۰۶ با آگاهی از تأثیر فن آوری کامپیوتر در کارهای طراحی، معماری و نیز حل مشکل (بیماری دیسلک سیا) جهت تکمیل تحصیلاتش و برای بهینه سازی کارهای تصویرسازی و هنرهای تجسمی مجدداً راهی دانشگاه شد. وی در راستای فعالیت های هنریش با بسیاری از نشریات فارسی زبان اروپا و آمریکا همکاری تنگاتنگی را انجام داد، همچنین کارهای وی اخیرا در مجله تایم و شبکه CNN در آمریکا ارائه شده است.

کوروش سلیمانی تاکنون بیش از ۵۰۰ اثر هنری (پروتر) کاریکاتور از شخصیت های جهانی روسای جمهوری ، سلاطین و هنر پیشه های معروف هالیوود را ترسیم و به نمایش گذاشته است.

وی علاوه بر هنر نقاشی کاریکاتور چندین مقاله به صورت طنز در همسویی با آثار نقاشی هایش با سبک و سیاق ساده و متفاوت به نگارش درآورده است.

او در سال ۱۹۹۵اقدام به انتشار نشریه فکاهی در شهر آتلانتا نمود، اما به دلایلی نتوانست ادامه دهد و اجباراً با این سبک نوین (کاریکاتور همراه با مطالب طنز ) در نشریه دیگری ادغام شد.آثار نوشتاری وی بیشتر نشأت گرفته از سبک نوشتاری ایرج میرزا و نیز هادی خرسند می باشد.

همچنین در خلق نقاشی های کاریکاتور بیشتر پیرو مکتب بزرگان این هنر Jack Divec – Mort Draker – David Lavan – Rank Frazeta بوده. اگرچه قبلاً از سبک نقاشی استادان همانند حسن توفیق، افشین سبوکی، محسن جبلو و بزرگمهر حسین پور بهره مند شده .

کوروش سلیمانی در سال ۲۰۰۹ از طرف دانشگاه (کانزاس) جهت تدریس نقاشی کاریکاتور دعوت به همکاری گردید. همچنین بسیاری از رسانه ها،
سازمان های تبلیغاتی، فرهنگی، استودیوهای فیلم سازی (انیمیشن) و چندین کانال تلویزیونی با وی همکاری می نمایند.

از دیگر فعالیت های هنری که سالهاست فکر وی را مشغول داشته، خلق تندیس های بزرگان جهان به شکل کاریکاتور می باشد که امیدوار است بتواند این سبک نوین را به نام خودش توسعه و ترویج نماید.

کوروش سلیمانی پس از سالها تلاش به عنوان یک هنرمند کاریکاتوریست توانسته نام خود را در کارنامه افتخار آفرینان جامعه یهودیان ایرانی به ثبت برساند.