گانگسترها آزاد، فعالان سیاسی دربند / یادداشت

✍🏻علی نظری سردبیر مستقل آنلاین

رخداد تلخ تیراندازی اراذل و اوباش در سعادت‌آباد واقعه‌ای هراسناک برای جامعه امروزی ایران است.


اکنون از متولیان امور قضایی باید پرسید چگونه اوباشان،زورگیران و قاتلان این چنین گستاخانه به خیابان‌ها بیایند و در برابر صدها دوربین، مرتکب جرم علنی “دوئل با سلاح گرم” شوند؟


دستگاه‌ قضایی که این روزها با احکام شداد و غلاظ، بالفور فعالان مدنی و مطبوعاتی را به حبس‌های طویل محکوم می‌کند،به چه دلیل در فاجعه تیراندازی سعادت آباد تهران “هنوز” سکوت پیشه کرده‌اند؟

تائید حبس دوتن از کنشگران برجسته کشور بخاطر شرکت در اعتراض مسالمت‌آمیز (روز کارگر در تهران) یا اعتراض به شلیک به هواپیمای اوکراینی مایه تاسف وحیرت افکار عمومی جامعه ایرانی گردید!


وقتی فعالان مدنی و گروه‌های خیّری مانند موسسان جمعیت امام علی(ع) که اهداف انسان دوستانه و دیگرخواهانه دارند و ذره‌ای منافع شخصی و مالی را تعقیب نمی‌کردند تحت تفتیش و بازرسی ناگهانی قرار می‌گیرند!


از سوی دیگر هنگامی که فعال مدنی همچون نرگس محمدی بخاطر همراهی با کمپین لغو گام به گام اعدام به حبس طویل‌المدت ۱۶ سال محکوم و از حق مداوای پزشکی به دلائل نامعلوم محروم می‌شود، طبیعتا هر راهی برای جنبش‌های مسالمت جو و ضدخشونت بسته می‌شود.طبیعی است که در این فضا هفت تیر کش های اوباش احساس کنند چون فعالیت سیاسی ندارندحتما با مجازات سختی هم روبرو نمی شوند،چنین به خیابان می آیند و به هفت تیر کشی می پردازند!


حالا این سوال در اذهان شهروندان جامعه نقش بسته است، اشراری که اینچنین در روز روشن با سلاح گرم خیابان‌های پایتخت را با تیراندازی به صحنه قتل و خونریزی تبدیل کردند و با این تصور که در صورت دستگیری به مجازاتی حداقلی محکوم می شوند در اعمال اوباش گرایانه خویش جری تر هم می شوند!!


آیا این هفت تیر کشان در صورت دستگیری،مجازاتی معادل یک چهارم حبس نرگس محمدی را متحمل خواهند شد؟


نیروهای امنیتی که فلسفه وجودی ماموریت آن‌ها در استقرار امنیت پایدار جامعه تعریف شده است،نباید به افکارعمومی پاسخ دهند؛اصولا افرادی چون کیوان صمیمی، بهاره هدایت و امثالهم به چه دلیلی تهدید کننده امنیت کشور شناخته می‌شوند و چنین مجازات سنگینی برایشان رقم می خورد؟


آیا اتهام اقدام علیه امنیت ملی برای مخالفان سیاسی جناح حاکم که به صورت مسالمت آمیز اعتراض مدنی خویش را بیان می‌کنند، عادلانه است؟


به این امید هستیم که قوه قضائیه در رویکرد نوین خود با تیزبینی و کیاست، پیکان خشم فرشته‌ی عدالت را متوجه اشرار و اوباش کند تا فعالان سیاسی و مدنی!