‏ آقای رئیس‌جمهور پاییز سیاه در انتظار است

پایگاه خبری / تحلیلی نگام  _ روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود با اشاره به سخنان روز گذشته رئیس جمهور و با عنوان آقای رئیس‌جمهور پائیز ‏سیاه در انتظار است نوشت: دیروز رئیس‌جمهور روحانی، جمع‌بندی تصمیم ستاد ملی مقابله با کرونا درباره عزاداری محرم را ‏اینگونه اعلام کرد: برگزاری عزاداری‌های محرم حتماً و رعایت پروتکل‌های بهداشتی قطعاً. ‏

اگر جمع کردن میان عزاداری‌های محرم و رعایت پروتکل‌های بهداشتی امکان‌پذیر باشد، این تصمیم را باید ستود، ولی متاسفانه ‏چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. این واقعیت را تجربه دو سه ماه گذشته در زمینه برگزاری عروسی‌ها، مجالس ختم، مسافرت‌ها، ‏حضور در مساجد، نماز‌های جمعه، رستوران‌ها، تالارها، سفر‌های درون‌شهری و برون‌شهری با مترو، اتوبوس و هواپیما، رفع ‏محدودیت از پاساژها، بازار‌ها و… به اثبات رسانده است. اینکه مهار کرونا بعد از موفقیت‌های اولیه از کنترل ستاد ملی مقابله با ‏کرونا خارج شد و مرگ و میر‌های روزانه از ۳۴ نفر در پنجم خرداد به بالای ۲۲۰ نفر در تیرماه رسید به دلیل همین رفع ‏محدودیت‌ها بود. ‏


این روز‌ها از یک طرف مسئولین وزارت بهداشت از مردم می‌خواهند به شهر‌های زیارتی سفر نکنند، در تجمعات حاضر نشوند، ‏مراسم عروسی برگزار نکنند، برای افراد فوت‌شده مراسم تشییع و تدفین و عزاداری جمعی برگزار نکنند و از طرف دیگر ستاد ‏ملی مقابله با کرونا تصمیم می‌گیرد مراسم عرفه هرچه باشکوه‌تر برگزار شود و در محرم و صفر هم عزاداری‌های پرشور داشته ‏باشیم البته با رعایت پروتکل‌های بهداشتی! همین سخن را هنگام برداشتن محدودیت‌های کرونائی در خردادماه از آقای رئیس‌جمهور ‏و سایر مسئولین ستاد ملی مقابله با کرونا بار‌ها شنیدیم، ولی نتیجه عملی آن این شد که کنترل و مهار کرونا از اختیار ستاد خارج شد ‏و آمار ابتلاء و مرگ و میر به رقم‌های بی‌سابقه رسید بطوری که مسئولین بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی اکنون از کمبود تخت، ‏فرسوده شدن کادر درمانی و سایر مشکلات مربوط به درمان بیماران کرونائی سخن می‌گویند و اعلام خطر می‌کنند.

همین دیروز ‏که آقای رئیس‌جمهور مجوز برگزاری عزاداری محرم را صادر کردند، وزارت بهداشت ۱۲ استان را در وضعیت قرمز و ۱۳ ‏استان را در وضعیت هشدار اعلام کرد. به عبارت روشن‌تر، از ۳۱ استان کشور ۲۵ استان به صورت جدی درگیر کرونا هستند و ‏اینطور نیست که بقیه استان‌ها کاملاً سفید و بی‌مشکل باشند. ‏


در چنین وضعیتی معلوم نیست چرا آقای رئیس‌جمهور توصیه اکید می‌کند عزاداری‌های محرم با رعایت پروتکل‌های بهداشتی ‏برگزار شود. پروتکل‌ها طبق توصیه وزارت بهداشت عبارتند از زدن ماسک، رعایت فاصله اجتماعی، شستن دست‌ها و عدم ‏حضور در اجتماعات. اگر بخواهیم بدون مجامله سخن بگوئیم باید اعتراف کنیم امکان رعایت هیچیک از این چهار مورد در ‏عزاداری‌ها وجود ندارد. به‌ویژه آنکه در هوای گرم تابستان استفاده از ماسک و تحرکات مربوط به عزاداری، با توصیه‌های اعلام ‏شده سازگاری ندارند. نتیجه این می‌شود که به خاطر انجام یک امر مستحب، سلامت جامعه به خطر می‌افتد و بسیاری از مردم ‏قربانی کرونا خواهند شد. آنچه موجب تاسف شدید است اینست که ما به نام دین و با انجام کاری که مربوط به دین است، برخلاف ‏خواست دین که حفاظت از جان را در اولویت اول قرار داده است عمل می‌کنیم. در فقه اسلام غیر از مواردی معدود، جان انسان ‏خط قرمز است و حتی آن موارد معدود هم مربوط به حیات شرافتمندانه انسان هستند. بنابراین، هیچ امری بالاتر از حفاظت از ‏سلامت جامعه و جان انسان‌ها نیست و اموری از قبیل مراسم عرفه و نماز عید قربان و عزاداری محرم و صفر که همه ما با جان و ‏دل به آن عشق می‌ورزیم را می‌توان موقتاً تعطیل یا به صورت فردی برگزار کرد و در سال‌های بعد تمام آن‌ها را جبران نمود. ‏


آقای رئیس‌جمهور! شما به عنوان فرمانده کل ستاد مقابله با کرونا مسئول جان مردم هستید. کاملاً روشن است که تصمیمات جدید ‏ستاد، دقیقاً همان بلائی را به جان‌ها خواهد انداخت که لغو محدودیت‌های کرونائی با خود آورده است. به این واقعیت تلخ فکر کنید ‏که با این تصمیمات، پائیز سیاهی در انتظار کشور ما خواهد بود. لطفاً تعارف با این و آن را کنار بگذارید و با ایجاد محدودیت‌های ‏لازم به‌ویژه در زمینه تجمعات، کاری کنید که پائیز آینده مثل تمام پائیز‌ها رنگارنگ و پر از خاطره‌های شیرین برای مردم ایران ‏باشد.

در همین زمینه رئیس‌جمهور در جلسه اولین روز مردادماه هیات دولت از اینکه مردم تحت فشار هستند، سخن گفت. یکی از انتظاراتی که مردم از دولتمردان دارند این است که بتوانند با تصمیمات و تدابیری که اتخاذ می‌کنند، شرایط زندگی را آسان کنند؛ به‌گونه‌ای که رفاه در جامعه برای همه مردم به وجود آید. به همین دلیل در قانون اساسی بسیاری از کشورها از جمله وظایفی که برای دولت‌ها پیش‌بینی شده، زمینه تحقق رفاه و کیفیت ارتقای زندگی همه مردم هست. در فصل سوم قانون اساسی ما هم این موضوع به‌خوبی پیش‌بینی و مصوب شده است. یکی از موضوعاتی که در چند سال اخیر اسباب نگرانی مردم شده، گرانی‌ها، فشارهای اقتصادی و نااطمینانی از یک آینده مشخص در حوزه اقتصاد است. اگر نیم‌نگاهی به چند سال اخیر داشته باشیم، در قیمت ارز، طلا، خودرو، مسکن و سایر هزینه‌هایی که مردم مجبورند در زندگی خود پرداخت کنند، یک واقعیت مشخص وجود دارد. در تمام این حوزه‌ها روند رشد هزینه‌ها و قیمت‌ها به مراتب خیلی بیشتر از روند رشد درآمدها و حقوق کارکنان دولت یا مستمری اقشار دارای نیازهای خاص است. از جمله زنان سرپرست خانوار، افراد دارای معلولیت و گروه‌های دیگری که به هر دلیلی نیازمند حمایت ویژه دولت‌ها و از جمله دولت ما هستند. آقای رئیس‌جمهور در جلسه اول مرداد هیات دولت از شرکت‌هایی که کاملا از بودجه دولت استفاده می‌کنند، خواست که آنها دیگر دنبال افزایش قیمت نباشند. سوال این است وقتی شرکت‌های دولتی که تابع دولت هستند، از این گفته تبعیت نمی‌کنند، چگونه می‌توانید انتظار داشته باشید در بخش‌های خصوصی و آزاد از دولت حرف‌شنوی داشته باشند؟ طبیعتا در نتیجه این فشاری است که رئیس دولت به‌تازگی و به‌صراحت موضوع را بیان می‌کند، قشرهایی هستند که شرایطشان بدتر شده و قشرهایی هستند که تحت‌فشارهای اقتصادی و گرانی تقریبا دارند له می‌شوند و حتی تامین معیشت روزانه‌شان در حد بخور و نمیر هم دچار مشکل شده است. چنانچه به این شکل جلو رویم، فقرای ما فقیرتر شده و طبقه متوسط بیشتر به سمت طبقات فقیر گرایش پیدا خواهند کرد. نیم‌نگاهی داشته باشیم به ارائه همین آمار سرقت‌های خرد از سوی رئیس پلیس آگاهی تهران که ۵۰ درصدش متوجه سرقت اولی‌هاست، خودش گویای این موضوع است. انتظار این است که برای خروج از این شرایط تدابیری اتخاذ شود. یکی از این تدابیر شایسته‌سالاری است. آدم‌ها را سر جای خود بگذارید، دورنما را ببینید و تحولات را خوب بررسی کنند. برنامه‌ریزی باید مبتنی بر واقعیت و داده‌های واقعی در جامعه باشد. امروز من و دوستانم به عنوان مددکاران اجتماعی عموما با کسانی سروکار دارند که واقعا برای تامین حداقل‌های خود دچار مشکلات جدی و اساسی هستند. انتظار ما به عنوان یک قشر تخصصی که در سازمان‌های متعددی داریم کار می‌کنیم و می‌بینیم که مردم چه زجرهایی به دلیل فقر و مشکلات اقتصادی متحمل می‌شوند، وادارمان می‌کند که اینگونه هشدار دهیم، اینگونه مطالبه‌گری کنیم و اینگونه اعلام کنیم که مردم خیلی وقت است تحت فشارند. حق مردم با این همه منابع و امکانات و موقعیت ژئوپلیتیکی این نیست.