مصاحبه نگام با دریا صفایی
فارغ از نیتش، شهیندخت مولاوردی نتوانسته کاری انجام دهد
 سه شنبه, ۳۰ام شهریور, ۱۳۹۵

نگام ، اجتماعی _ ریو را به شهر جشن، رقص و شادی می شناسند و کارناوالهایش که شهره خاص و عام است. مسابقات المپیک ۲۰۱۶ در حالی به پایان رسید که در میان ایرانیان، تماشاگران زنده این دوره کم شمار بودند و دلایلش را می توان در طولانی بودن مسافت و تفاوت فرهنگی دو کشور جست و جو کرد. البته طبعأ به همان میزان شمار مخاطبان تلویزیونی این مهمترین رویداد ورزشی جهان در ایران فراوان بود.
در ایران پخش تلویزیونی این مسابقات نیز با حاشیه هایی همراه بود. ابتدا اعلام شد به دلیل کمبود بودجه امکان خرید و پخش مسابقات از صداوسیما وجود ندارد. خبری که واکنش و نارضایتی بسیاری را برانگیخت. چون به دلیل حق کپی رایت شبکه های ماهواره ای از پخش مسابقات خودداری می کنند و پخش آنلاین هم با توجه به اینترنت کم سرعت، بی کیفیت و گران در ایران برای مردم قابل استفاده نیست. سرانجام بعد از کشمکشهای فراوان بین وزارت ورزش و صداوسیما این مسابقات از تلویزیون ایران پخش شد. هر چند که علاوه بر سانسور شدید، عدم پخش افتتاحیه و عدم شرکت هیأت ایرانی در مراسم اختتامیه، اخباری مبنی بر غیر قانونی بودن نحوه پخش به گوش می رسید که با توجه به عدم عضویت ایران در معاهده جهانی کپی رایت، قابل پیگرد نخواهد بود.. کاروان ایران در این مسابقات نتایج پر باری به دست نیاورد. تا جایی که وزیر ورزش در اظهار نظری بحث برانگیز گفت ’حد ما در المپیک بیش از این نیست‘ و البته کیمیا علیزاده تکواندو کار هجده ساله با کسب مدال برنز، اولین زن ایرانی لقب گرفت که توانسته در المپیک مدال کسب کند. حال آنکه تعدادی از زنان نماینده ایران در رشته های مختلف دوره های پیشین المپیک، دلیل عدم موفقیت خود را نبود بودجه و امکانات و تبعیض در ورزش بانوان ایران می دانستند و به همین دلیل به کشورهای غربی پناهنده شدند.
در کنار اینها بزرگترین سوژه سانسور و حاشیه ایرانی المپیک امسال حضور یک زن بود. “دریا صفایی” کنشگر مدنی با سفر به شهر ریو برزیل که مثل تمام کمپین او با هزینه شخصی انجام شد. در جریان رقابتها و خصوصأ مسابقات تیمهای ایرانی با پرچم و بنرها و تی شرتهایی با شعار همیشگی کمپین “بگذارید زنان ایرانی به ورزشگاههایشان وارد شوند” به ورزشگاههای شهر ریو وارد شد و دفاع او از این حق پایمال شده زنان ایرانی ، توجه و تحسین جهانیان را برانگیخت. تا جایی که همچون گذشته نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در هر لباسی و به هر شکلی برای خروج او از ورزشگاه به تکاپو افتادند. در یکی از این صحنه ها مردی با پرچم جمهوری اسلامی پشت سر خانم صفایی ایستاده و بر سر او فریاد می کشد و از سوی دیگر نیروهای نظامی برزیل سعی دارند این زن را از ورزشگاه بیرون کنند و او به گریه افتاده. عکسی گویا از این صحنه بدون ذکر نام عکاس در رسانه های مهم جهان منتشر شد. عکسی اثرگذار که توجه مخاطبان المپیک را به خود جلب کرد و باعث شد سیل رسانه ها به سمت این فعال مدنی سرازیر شوند و عکس و خبر و مصاحبه هایش به تیتر یک روز تبدیل شود، بخشی از شبکه های اجتماعی را تسخیر کند و شمار زیادی از غیر ایرانی ها از مبارزات زنان ایرانی در جهت برابری آگاه شوند.
به همین منظور وبسایت خبری نگام به سراغ “دریا صفایی” رفته تا از او سوال کند در ریو دقیقأ چه اتفاقی رخ داد که باعث شد توجه رسانه های بین المللی به او جلب شود؟ و درباره تأثیرات کمپینش بر وضعیت زنان ایران چه زمانی که به ریو می رود و چه زمانی که مسئولان فدراسیونهای بین المللی و نمایندگان پارلمان بلژیک رایزنی می کند، با او که دندانپزشک است و پیشتر درباره فعالیتهایش در محافل معتبری چون شورای حقوق بشر سازمان ملل و پارلمان بلژیک سخنرانی داشته، به گفت و گو نشسته ایم .

*فارغ از نیتش، شهیندخت مولاوردی نتوانسته کاری انجام دهد.
*عبارت مغایرت با اسلام، بهانه ای است برای محدود کردن زنان
*تا چهار سال پیش یک سوم جمعیت دوازده هزار نفری استادیوم آزادی را زنان تشکیل می دادند.
*جمهوری اسلامی بر پایه تبعیض جنسیتی و تبعیض مذهبی بنا شده.
*در همسایگی ایران زنان عراق، افغانستان و پاکستان به ورزشگاه می روند.
*تنها کشور دنیا که قانون آن حجاب را اجباری کرده ایران است.
*نگاه فدراسیون جهانی والیبال به فرهنگ تماشاگران ایرانی اشتباه است.
*محدودیتهای فردی و اجتماعی برای زنان و حتی مردان ایران موضوع پیش پا افتاده ای نیست.
*اعتراض زنان برای ورود به ورزشگاهها خط مقدم و یکی از بی شمار مطالبات برابری خواهانه آنان است.
*تبعیض جنسیتی به سهمیه بندی دانشگاهها هم رسیده.
*فراموش نکنیم که می توانیم مردان فمینیست داشته باشیم.
*تبعیض جنسیتی مانند تبعیض رنگ پوست است که نباید عادی شود.
*نزد بسیاری از ایرانیان تبعیض عادی نشده.
*من تا به حال به جذب اسپانسر فکر نکرده ام.
*من از حضور هر کسی که به هر شکلی به این کمپین کمک کند استقبال می کنم.
*برای سفر به ریو احساس مسئولیت کردم.
*خلاف اروپا و آمریکا، در ریو و برزیل تعداد هموطنان ساکن زیاد نیست.
*شصت تا هفتاد نفر ایرانی در ریو دیدم که شاید تنها ده نفر با هزینه شخصی آمده بودند.
*در ورزشگاه نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به خشن ترین شکل ممکن سعی می کردند من را از کارم منصرف کنند.
*تماشاچیان می گفتند این مأموران ایرانی که در برزیل این قدر با خشونت رفتار می کنند، در داخل ایران با زنان چه می کنند!
*یکی از زیبایی های ریو این بود که مردم از همه ملیتها آنجا حضور داشتند.
*در اساسنامه المپیک نوشته شده هیچ نوع تبعیض در المپیک قابل پذیرش نیست.
*پیام کمپین “احازه دهید زنان ایرانی به ورزشگاههایشان وارد شوند” با روح المپیک همصدا بود.
*تماشاگران آرژانتینی، ایتالیایی و ملیتهای دیگر همه از پیام صلح آمیز ورود زنان ایرانی به ورزشگاهها حمایت کردند.
*در ورزشگاه مردمانی از ملیتهای مختلف با عکس یادگاری درکنار بنر و تی شرت کمپین از این پیام حمایت می کردند.
*آقایی که در آن عکس معروف می بینید نیروی فشار جمهوری اسلامی است.
*در آن عکس مشهور من از استرس ناشی از پرس بین نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی و نیروهای نظامی برزیل اشکم درآمده.
*آن عکس مشهور دنیا را تحت تأثیر مظلومیت زن ایرانی قرار داد.
*در ورزشگاه حمایت تماشاگران و ثبت عکس و خبر توسط عکاس-خبرنگار مانع خشونت علیه من بود.
*شش روز در ریو بودم و در سه مسابقه شرکت کردم.
*بازتاب کمپین ورود زنان ایرانی به ورزشگاهها به قدری گسترده بود که من تمام مدت یا در ورزشگاه بودم و یا مشغول مصاحبه با رسانه های بین المللی.
*امیدوارم کمیته بین المللی المپیک که این صدا را شنیده، کمک کند تا زنان ایرانی بتوانند در ورزشگاهها حاضر شوند.
*یک فوتبالیست مصری تبار با استفاده از فتوشاپ در عکسی از ورزشگاه بلژیک، تصویر زنان را حذف کرده بود و من درباره آن مقاله ای اعتراضی نوشتم.
*سیاستمداران بلژیک از من حمایت کردند.
*چشم بستن بر نقض حقوق بشر در ایران حتی برای جوامع اروپایی خطرآفرین است.
*تحریمهای بین المللی علیه ایران زبان زور بود که جواب مثبت گرفت.
*به وکیل قلابی گفتم من از زندان نمی ترسم و او در جواب برایم آرزوی موفقیت کرد.
*شعار صلح آمیز من در ورزشگاهها برای دوربینهای صداوسیما آزار دهنده است.
*جمهوری اسلامی با مذاکره، حقوق زنان را به آنها بر نمی گرداند.
*ایدئولوژی اسلامگرایی دشمن تمام دستآوردهای تمدن بشری است و باید با آن مقابله کرد.
*من از غنچه قوامی دفاع کردم اما بعد از آزادی در صفحه فیسبوکی اش من را نواخت، ایرادی هم ندارد چون من از حقوق یک همنوع دفاع کردم.
*کسانی که می گویند وجود داریم، کجا هستند؟
*نمی خواستند من و کمپینم باشیم، اما هستیم.
*بد و بدتر در جمهوری اسلامی هر دو برای من زن تبعیض قائل می شوند.

******

*بورکینی: مثل برقه و هر حجاب دیگری، سمبل تبعیض جنسیتی است. در مناظره تلویزیون فرانسه هم گفتم که بورکینی انتخاب آزادانه نیست بلکه حاصل فرهنگ غلط، تبعیض آمیز و ایدئولوژیک است.

*ورزشکاران پناهنده: در مورد زنان این همان درک تبعیضهای ناروا و اشتیاق به پیشرفت در رشته ورزشی خود در جهان آزاد است.

*مدرنیته اجباری: قوانین مقابله با ظاهر اسلامی زنان و مردان که در تاجیکستان و قرقیزستان وضع شده را مثبت می دانم و فکر می کنم در دراز مدت می تواند فرهنگسازی کند و برای جامعه مفید است.

*اعتیاد زنان: مسئولان ایران نباید تعجب کنند وقتی به گفته خودشان می بینند درصد زنان معتاد به مواد مخدر در طول ده سال گذشته دو برابر شده، طبعأ زنی که هیچ جایگاه مناسبی در جامعه نداشته باشد، برای ورود به مشاغل دولتی و خصوصی مورد تبعیض قرار گیرد و… ممکن است به هر چیزی از جمله مواد مخدر پناه ببرد.

*هیلاری کلینتون: ریاست جمهوری اش قدرت زنان جهان را افزایش می دهد و یک سمبل بزرگ برای موفقیت زنان است.

*آرایش صورت زنان قم: اگر منظور مراجع از اینکه آرایش صورت زنان قم مثل زنان غربی شده، اغراق در استفاده از مواد آرایشی باشد، دلیلش این است که هنوز گردی صورت جزو معدود نقاطی است که در دایره ممنوعیتها قرار نگرفته و واکنشی اعتراضی است به انبوه تبعیض و محدودیت علیه زنان.
*کنسرت موسیقی در مشهد: مضحک است که به بهانه اینکه جوانان عیاش به جبهه های جنگ نخواهند رفت، کنسرت موسیقی را ممنوع کنند. سالهاست که به بهانه های مختلف و واهی آزادیهای فردی و اجتماعی مردم را محدود کرده اند.

*دستگیری جوانان در پارتی های شبانه: متأسفانه افزایش دستگیری مردم در میهمانی ها نشانه مثبتی نیست و اثبات می کند که قدرت گروههای فشار هر روز بیشتر می شود.

*لایحه کنوانسیون حقوق کودک: هرچند دولت لایحه بدهد و مجلس هم تصویب کند اما جمهوری اسلامی نمی تواند به کنوانسیون جهانی حقوق کودک بپیوندد زیرا در آن صورت بر سر کارهای غیر قانونی که در کشور انجام می شود نظیر ازدواج کودکان زیر هجده سال و به کار گرفتن آنها در نیروهای نظامی نظیر بسیج با مشکل جدی و مخالفتهای جهانی مواجه می شود. در جمهوری اسلامی حقوق کودک هم مثل حقوق زنان به رسمیت شناخته نمی شود.

*گرمایش زمین: خیلی نگران کننده است که محققان گفته اند با این روند هفتاد سال دیگر در هیچ یک از شهرهای بزرگ جهان نمی توان مسابقاتی نظیر المپیک برگزار کرد.فکر می کنم سالهای درازی نیست که بشر با استفاده غلط و یا سوء استفاده از منابع طبیعی در حال نابود کردن زمین است. از بحران آب در ایران تا گازهای گلخانه ای و آلودگی های جو زمین باید تک تک ما نسبت به این مسائل حساس باشیم. شهروندان و سیاستمداران در این مسائل نقش دارند. البته آلودگی صنایع و کارخانجات از بقیه بیشتر است. به عنوان شهروند می توانیم مواد پلاستیکی را از دیگر زباله ها جدا کنیم، از اتومبیلی استفاده کنیم که آلودگی کمتری تولید کند و به معاینه فنی مداوم آن حساس باشیم. البته در بحث محیط زیست نقش سیاستهای کلان خیلی پر رنگ تر است. مثلأ خشکسالی در ایران حاصل ساختن سدها و حفر چاههای بی رویه است نه مصرف آب خانگی. باید سعی کنیم ردپای زیست محیطی مان بر زمین را کوچک کنیم.

با دیگران به اشتراک بگذارید:
لینک کوتاه: https://negaam.news/2lv4v