فراموش نکنیم که تحریم گزینه جنگ است

نگام ، بین الملل _ مذاکرات اتمی بین ایران و شش قدرت جهانی به مرحله توافق برجام نزدیک شده بود که علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران فاش کرد او در سال ۱۳۹۱ و در بحبوحه تحریمهای اقتصادی بین المللی علیه ایران به نمایندگی از آیت الله خامنه ای و به صورت پنهانی مذاکرات با نمایندگان دولت آمریکا را آغاز کرده.
بعد از روی کار آمدن دولت روحانی هم که به طور علنی و با اجازه رهبر ایران پرونده از شورایعالی امنیت ملی به وزارت خارجه منتقل و تیم جدید به سرپرستی محمد جواد ظریف برای انجام مذاکرات با شش قدرت جهانی مأمور شده است. مذاکراتی که بر اساس گزارشهای گوناگونی که تا امروز منتشر شده جزء به جزء آن به اطلاع و تأیید آقای خامنه ای می رسیده.

اما ایشان طبق تجارب گذشته در سخنان خود جایی هم برای شکست باقی می گذاشت. مثلأ می گفت من گفته ام بروید مذاکره کنید ببینیم چه می شود اما من به نتیجه این کار اعتماد ندارم. بلافاصله پس از توافق برجام هم تبریک به مناسبت آن را بی معنی خواند و مدتی بعد هم گفت توافق برجام خسارت محض بود. با اینکه در پی برجام تحریمهای شورای امنیت علیه ایران برداشته شد اما این مسئله آقای خامنه ای را راضی نکرد زیرا علاوه بر تحریمهای آمریکا و برخی تحریمهای اروپا که برداشته نشد، در آن بخش از بانکها و موسسات مالی که دیگر با مانع تحریم روبرو نبودند هم تمایلی برای همکاری با ایران و سرمایه گذاری در این کشور دیده نشد.

دلیل آن هم ریسک بالای سرمایه گذاری و مواردی مثل عدم شفافیت سیستم مالی ایران و پولشویی عنوان شد. هر چه بود رهبر جمهوری اسلامی بی اعتنا به تندرویهای تحریک آمیز سپاه پاسداران، آمریکا را به بد عهدی متهم کرد. برخی ناظران این مواضع را واکنش طبیعی به تلخی زانو زدن در پی تحریمهای اقتصادی می دانند. اما اتفاق مهم این است که رفته رفته ادبیات او به بدنه دولت هم سرایت کرده و این نگرانی را پیش می آورد که ادامه این روند به از بین رفتن توافق برجام بیانجامد. از سویی صداوسیمای جمهوری اسلامی در تبلیغات خود سرنوشت لیبی و کوبا را برای مردم مثال می آورد که به خواست آمریکا تن دادند اما تحریمهای اقتصادی وضع شده علیه آنها برداشته نشد.
به همین منظور وبسایت خبری نگام به سراغ دکتر “جمشید اسدی” استاد اقتصاد سیاسی در پاریس رفته تا از او درباره اصل تحریم اقتصادی و تأثیرات آن بر تحریمم کننده و تحریم شونده بپرسد که در ادامه می خوانید.
*تحریم در جهت صلح جهانی است و صادرات، واردات، سرمایه گذاری و نقل و انتقال مالی را شامل می شود.
*تحریم از نگاهی به دنبال تغییر رفتار کشور خاطی است و از نگاهی دیگر به دنبال ناتوان کردن کشور خاطی از ادامه اعمال منفی خود است.
*برآوردهایی نشان می دهد که از هر سه تحریم در جهان یک مورد آن کارساز بوده است.
*متغیرهای مهم در تأثیرگذاری تحریم، شرایط کشور و همچنین حاکمان کشور، اعتبار جهانی و همچنین گستردگی تحریم کنندگان خیلی موثر است.
*اپوزیسیون در لابی کردن و آگاهی دادن موثر است و نه بر محتوای تحریمها.
*این سخن که بعد از تغییر رفتار هم تحریم برداشته نمی شود، دروغ است.
*تحریمهای اقتصادی ایران در پی برجام برداشته شده است.
*گروه ویژه اقدام مالی حتی یکسال به ایران فرصت داده تا از پولشویی و کمک به تروریسم دست بردارد و به لیست سیاه این گروه وارد نشود.
*باید بین تحریمهای آمریکا و تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل متحد تفاوت قائل شد.
*سرمایه گذاری موسسات غیر آمریکایی در ایران منع قانونی ندارد.
*تحریم کننده منافع سیاسی و اقتصادی خود را هم در نظر می گیرد.
*ایران به عنوان فروشنده نفت ناچار است رو به جهان داشته باشد.
*تحریمها در هیأت حاکمه ایران شکاف انداخت.
*ایران لفاظی می کند و به راه پیش از تحریم باز نخواهد گشت.
*اگر ایران از تنش با اسرائیل و عربستان سعودی دست بردارد، تحریمهای ایالات متحده هم قابل رفع است.
*خاطی، زبان دمکراتیک نمی فهمد.
*تا انسان وجود دارد جنگ هم وجود دارد و جنگ عادلانه هم در حقوق بین الملل پذیرفته شده.
*تمام قطعنامه های تحریم شورای امنیت علیه ایران بر پایه اساسنامه سازمان ملل است که جمهوری اسلامی ایران هم به عنوان یکی از اعضاء این قواعد را پذیرفته.

با دیگران به اشتراک بگذارید: