احمدی نژاد؛ محبوب، مغضوب و مطرود رهبر/ با بصیرت کیست؟
 » حسین علیزاده
 شنبه, ۱۰ام مهر, ۱۳۹۵

آیت الله خامنه ای فاش ساخته که احمدی نژاد را از ورود در انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ منع کرده است. خبر منع شدن احمدی نژاد توسط رهبر جمهوری اسلامی بازتاب های داخلی و خارجی بسیاری داشته و انتظار می رود بازتاب های بیشتری نیز همراه داشته باشد خصوصاً اگر احمدی نژاد از این منع رهبر تمرد ورزد و وارد کارزار انتخاباتی شود. برای تحلیل این خبر پرهیاهو در زیر ملاحظاتی چند را مرور کنیم:

یکم: از منع  احمدی نژاد توسط خامنه ای دانسته می شود که احمدی نژاد عزم جزم برای ورود در کارزار انتخاباتی دارد. اگر او به صرافت نیافتاده بود که وارد کارزار انتخابات ریاست جمهوری شود نهی خامنه ای ضرورتی نداشت. از همین جا فهمیده می شود در ارزیابی امروز خامنه ای، حضور مجدد احمدی نژاد هزینه ساز است.

دوم: نهی خامنه ای در دیدار خصوصی به احمدی نژاد گوشزد شده است. این بدان معنی است که خامنه ای با روحیه تمردی که از احمدی نژاد سراغ دارد خواسته تا رو در رو، احمدی نژاد را از این اقدام برحذر دارد. ظاهراً پیغام و پسغام های خامنه ای به احمدی نژاد برای خودداری از ورود در انتخابات به او تاثیر نداشت و بنابر این خامنه ای او را به حضور فراخواند تا شخصا او را منع کند.

سوم: خامنه ای افزوده که ورود احمدی نژاد در کارزار انتخابات هم به ضرر احمدی نژاد است و هم کشور. این در حالی است که خامنه ای در دیدار تودیع احمدی نژاد و کابینه اش به او “خدا قوت” گفت و یادآور شد که “تلاش های شما دیده شده است”.با این حساب چرا ورود رییس جمهوری که مورد تقدیر و قدردانی خامنه ای بود این بار باید توسط خود خامنه ای مورد مخالفت قرار گیرد؟ مگر خامنه ای قدردان زحمات احمدی نژاد حتی تا آخرین روز نبود؟ پاسخ جز این نیست که اینک و پس از ۱۲ سال از ظهور پدیده ای به نام احمدی نژاد، دیگر خامنه ای هم به عمق بی کفایتی و فساد و دغل اخمدی نژاد باور دارد.

چهارم: خامنه ای علت پرهیز دادن احمدی نژاد برای نامزدی ریاست جمهوری را “دو قطبی” شدن جامعه اعلام کرد. این در حالی است که معمولا انتخابات های مهم دو قطبی ( شاید چند قطبی) می شوند. از قضا فضای دو قطبی گاه موجب افزایش مشارکت مردم می شود. با این حساب چرا خامنه ای احمدی نژاد را پرهیز داده است؟ پاسخ در این است که خامنه ای نه نگران دو قطبی شدن انتخابات بلکه نگران دو قطبی شدن عقبه خود است. چرا که هنوز هستند که تعریف و تمجید پرطمطراق خامنه ای از احمدی نژاد را ( از جمله در خطبه خون در ۲۹ خرداد ۸۸) در طول هشت سال به پای کفایت و سلامت و درایت احمدی نژاد می گذارند و در مقابل از پیروان خامنه ای هستند کسانی که بی کفایتی و فساد و تنش و تشنج احمدی نژاد را حتی در درون مجلس از یاد نبرده اند. با این حساب خامنه ای نه نگران دو قطبی شدن انتخابات بلکه نگران دو قطبی شدن پیروان خود است.

پنجم: خامنه ای افزون بر منع احمدی نژاد، به همین بسنده نکرده و خبر دیدارش با احمدی نژاد را علنی ساخت. او حتی صراحت کلام خود را تا آنجا رساند که گفت: “بعضی ها گفتند فلانی [خامنه ای] چرا پشت بلندگو نگفت؟ خوب این هم پشت بلندگو.”

چنین رفتاری معمولا خلاف روال خامنه ای است که محتوای دیدارهای خصوصی خود را علنی نمی سازد. بنا بر این، باید پرسید چرا او به صرافت افتاد تا خبر دیدار خصوصی خود را با احمدی نژاد را علنی سازد؟ آیا این جز برای آن است که وی نگران تمرد احمدی نژاد است و به این ترتیب، خواسته همان پیراوانی که روزی برای رأی آوردن احمدی نژاد گسیل کرده بود تا در سال های ۸۴ و ۸۸ رأی بیاورد آگاه سازد که دوران احمدی نژاد دیگر به سر آمده است.

این چنین فاش گویی هم خطاب به شخص احمدی نژاد است که سقف پرواز خود را بداند و آگاه باشد که دوران او به سر آمده و همچنین آماده باش به پیروان ولایت است که اگر احمدی نژاد تمرد کرد و وارد میدان شد وظیفه خود را برای منکوب کردن او از قبل آگاه باشند.

 

احمدی نژاد؛ تعمد در هزینه ساز بودن برای رهبر دارد

همه در یاد دارند که خامنه ای در “تراشیدن رییس جمهوری قابل و توانا و انقلابی” از فرد بی مایه و بی کفایتی همچون احمدی نژاد تا کجا از همه چیز خود سرمایه گذاشت تا آنجا که احمدی نژاد را در علن بر رفیق پنجاه ساله خود (رفسجانی) برتر نشاند و گفت نظر احمدی نژاد به نظرش (خامنه ای) نزدیک تر است.

به بیان ساده، حس احمدی نژاد این است که او حیثیت خامنه ای را در چنگ خود دارد. احمدی نژاد می داند که تخریب احمدی نژاد تخریب خامنه ای است. از قضا او درست ارزیابی کرده است چرا که اگر چنین نبود تیغ خشم صادق لاریجانی باید تاکنون احمدی نژاد را سلاخی می کرد. امتناع قوه قضائیه از محاکمه احمدی نژاد، جز از این  نیست که خامنه ای می داند اگر قرار به محاکمه احمدی نژاد باشد اول کسی که قربانی خواهد بود خامنه ای است نه احمدی نژاد.

از قضا احمدی نژاد از همین منظر تعمد دارد تا برای خامنه ای هزینه ساز باشد. پیام روشن احمدی نژاد به خامنه ای این است که غرق شدن من، غرق شدن تو نیز هست.

کافی است به فضایی رسانه ای سری زد تا دانسته شود تا همین جا، منع کردن احمدی نژاد توسط خامنه ای برای شرکت در انتخابات تا کجا برای رهبر جمهوری اسلامی هزینه داشته است. از جمله در فضای رسانه های مجازی این پرسش است که با بصیرت کیست؟ کسی که امروز بی کفایتی احمدی نژاد را دریافته یا کسانی که سال ها پیشتر او را بی کفایت و رمال و درغگو می دانستند ولی خامنه ای نمی پذیرفت.

 

احمدی نژاد؛ محبوب، مغضوب، مطرود

بسیاری بودند که بی کفایتی احمدی نژاد را پیش از ریاست جمهوری اش می دانستند. بسیاری (از جمله علی مطهری) در سال اول ریاست جمهوری احمدی نژاد بی کفایتی او را دریافتند. در پایان چهار سال اول، حتی ذوب شدگان در ولایت همچون حبیب الله عسکراولادی در بی کفایتی احمدی نژاد تردید نداشتند ولی به صرف اینکه می دانستند نظر خامنه ای متوجه احمدی نژاد است در ۸۸ به دفاع از او بر آمدند و نتیجه آن شد که شد.

احمدی نژاد در چهار سال اول محبوب خامنه ای بود. در اواخر چهار سال دوم مغضوب خامنه ای شد (از جمله با مخالفت خامنه ای برای معاون اولی مشایی و یا ابقا وزیر اطلاعات که احمدی نژاد عزل کرده بود) ولی طنز تاریخ است که عزیز دُردانه رهبر که روزگاری خامنه ای همه حیثیت خود را پای او خرج کرد اینک مطرود رهبر است. به راستی بی بصیرت کیست؟

با دیگران به اشتراک بگذارید:
لینک کوتاه: https://negaam.news/za181