در این مدرسه اگر شهریه پرداخت نکنید، شلاق می خورید و اخراج می شوید

نگام، حقوق بشر – مدیر مدرسه شهید چمران در روستای مختارآباد شهرستان رودبار جنوب (استان کرمان) برخی دانش آموزان را به دلیل ناتوانی در پرداخت تنها ۳۰ هزارتومان پول، شلاق می زند و از مدرسه اخراج می کند.

 
خبرهای رسیده حاکی از آن است که پس از چندین بار تذکر مدیر مدرسه به دانش آموزان مبنی بر پرداخت ۳۰ هزار تومان پول برای کمک به مدرسه و ناتوانی ایشان در پرداخت، در نهایت «م.م» مدیر مدرسه همه دانش آموزانی که توان پرداخت شهریه اعلام شده را نداشتند با زدن ۸ ضربه شلاق تنبیه و در ادامه آنها را از مدرسه بیرون کرد.
 
انتشار خبر فوق به قدری عجیب و پر ابهام بود که ما را بر آن داشت در صدد بررسی دقیق ماجرا برآییم، به ویژه آنکه می‌دانیم تنبیه بدنی دانش آموزان، سال هاست به هر دلیل برچیده شده است و با معلم هایی که دانش آموزان را تنبیه می کنند، برخورد شدید می شود. حالا سؤال اینکه چگونه ممکن است مدیری بدون هراس از عواقب اقدامش، همچنان دانش آموزان را تنبیه می کند؟
 
در رابطه با درستی خبر ابتدا به سراغ «پهلوان» رئیس آموزش و پرورش شهرستان رودبار جنوب رفتیم که او ضمن کذب محض خواندن خبر منتشر شده به خبرنگار «تابناک» گفت: موضوعی که شما مطرح می کنید اصلاً با عقل و منطق همخوانی ندارد و کذب محض است.
 
صحبت های رئیس آموزش و پرورش شهرستان رودبار جنوب مبنی بر کذب بودن این خبر در حالی است که در یک فایل ویدئویی منتشر شده، دانش آموزان تنبیه شده این مدرسه، با تأیید خبر شلاق خوردنشان به دلیل عدم استطاعت مالی، ماجرا را کامل شرح می‌دهند و بر دو نکته تأکید می‌کنند؛ نخست اینکه در خانواده هایی زندگی می‌کنند که بنیه مالی بسیار ضعیفی دارند و قادر به پرداخت شهریه های تعیین شده از جانب مدرسه نیستند و دیگر آنکه، مدرسه ای که در آن درس می خوانند از نظر امکانات رفاهی و حتی شرایط اولیه، وضعیت بسیار وخیم و غیرقابل قبولی دارد.
 
والدین دانش آموزان ضمن تأیید خبر منتشر شده، نسبت به فشار وارده از سوی مدارس برای دریافت پول اعتراض داشتند و گفتند که شرایط اقتصادی آنها به گونه ای نیست که بتوانند از پس هزینه های کمک به مدارس برآیند.
 
بر اساس آنچه آمد در مورد خبر شلاق خوردن دانش آموزان در سال تحصیلی جدید ابهام ها همچنان پابرجاست و سؤال های بی پاسخ فراوانی وجود دارد که نیاز است تا مسئولان مربوطه، ضمن پیگیری آن، راهکارهای مناسبی را برای حل آن بیابند.
 
از جمله اینکه چرا با وجود رخ دادن چنین اتفاقی، مدیر آموزش و پرورش شهرستان به کل ماجرا را انکار می کند و از اساس آن را کذب می داند؟
 
چرا مسئولان ارشد وزارت آموزش و پرورش با وجود همه شعارهایی که در سال های مختلف در مورد ایجاد عدالت آموزشی سر داده اند، نسبت به تأمین شرایط و امکانات رفاهی برابر با مناطق برخوردار در مناطق محروم کوتاهی می کنند؟

 

با دیگران به اشتراک بگذارید: