مجید توکلی کجاست؟
وارثان پروفایل گذارِ همیشه تاریخ
 پنجشنبه, ۶ام آبان, ۱۳۹۵
majid-tavakoli-negaam

مدت زمان زیادی از آزادی مجید توکلی فعال دانشجوئی نگذشته که دیگر هیچ خبری از او نیست
تا زمانی که مجید توکلی در زندان بود به جرأت میتوان گفت روزی نبود که مطلبی از او نوشته و نشر نشود و در فضای مجازی به صورت بسیار گسترده به آن پرداخته نشود .
البته به خودی خود این حرکت خوبی است که بتوان یک زندانی را که به ناحق در سیاهچال است از هر نظر که امکان داشته باشد حمایت کرد تا شاید از این طریق کوچکترین اثری در بر افکار عمومی و حاکمین روز جامعه که مسبب این دست حسر و بند هستند، داشت .
و اما آنچه آزار دهنده است این مطلب است که بعد از آزادی این عزیزان ، در فضای مجازی آنچنان برخورد میشود که گوئی این عزیزان به کل وجود نداشته اند و این در بهترین حالت است چه اگر این عزیزان پس از آزادی کوچکترین اظهار نظری بر خلاف رأی ما بکنند با آنان چنان برخورد میشود که گوئی دشمنان خونیمان هستند و انگار نه انگار که این همان قهرمان فضای مجازی دیروز است که با افتخار مطالب و عکسشان را بر روی صفحه فیسبوک و اینستاگرام و …. میگذاشتیم.
چه میشود که یک قهرمان در عرض یکروز یا فراموش میشود و یا تبدیل به خصم میشود . در خود چه دیدیم که از این افراد حمایت کردیم و در این عزیزان چه دیدیم که خود را موظف به حمایت تام و تمام بخصوص در فضای مجازی کردیم؟
واقعیت تلخی که در پایان این بحث نمودار میشود اینست که چرائی و چگونگی زندانی شدن این افراد برای بیشتر حاضرین در فضای مجازی هیچ اهمیتی ندارد .
در این طیف ” مجازی باز” ، باز هم دو گروه هستند که بیشتر حرکاتشان مشمئز کننده تر از دیگران است .
طیف اول کسانی هستند تنها برای همرنگ شدن با دیگران این حمایت را انجام میدهند و در کسری از ثانیه عکسهای پروفایل را “چنج” میکنند و به کلا به شغل شریف کپی پیست مشغولند که شاید به کل ندانند که این عکسی که گذاشته اند چه کسی است و چه کرده، و در بهترین حالتش میتوان آن را به یک عکس العمل در برابر حاکمیت تعبیر کرد .
اما کثیفترین استفاده را از نام و تصویر این عزیزان را کسانی میکنند که در پشت این نام ها پنهان میشوند و از این سنگر اقدام به دلسوز نمائی و همزمان عقده گشائی سیاسی میکنند و همین گروه هستند که اگر مثلا همین مجید توکلی که تا دیروز قهرمان “پروفایل” صفحه شان بود ، کوچکترین اظهار نظری بر خلاف اعتقاداتشان بکند به یکباره قهرمان دیروز تبدیل به “همکار رژیم دژخیم” و یا زندانی تقلبی میشود .
برای این گروه ، زندانی بودن فرد هیچ اهمیتی ندارد و افراد زندانی تنها وسیله ای هستند برای اظهار وجود و نفرت پراکنی و استفاده ابزاری برای راه انداختن سر و صدا و خود نمائی در جهان به عنوان “فعال حقوق بشر” و دلسوزان همیشگی همه ابناء بشر!! البته به شرط آنکه در زندان باشد، حال اگر این زندانی کشته شود هم که چه بهتر !!
این واقعیت فضای مجازی امروز در برخورد با زندانیان سیاسی و عقیدتی است .

بابا دیگر نان ندارد، نا ندارد
چند تا عکس یادگار با شاهدان رفتن آخرین رمق ، ژستهای پس از مردن،
دستهای روی پیشانی، عینکهای آفتابی، دستمالها پر از آب بینی …. و آخرین عکسهای بابا در دست
ما شاهد بودیم، میگوئی نه از “چنج پروفایل” صفحه مان بپرس
پیر شد بابا از بس که نان نداشت، نا نداشت، چروکید ، بابا خسته شد از بس که مُرد
وارثان پروفایل گذارِ همیشه تاریخ منتظرند
وارثان میدان های گلادیاتوری خفته زیر اهرام ، تا «اَد لیست» بدستان کوره های آدم سوزی و خفتگان جنگل کاتن و کودکان اکراین زیر چکمه های صلیب شکسته ، تا ….
هر وارثی ، لیستی در یک دست و در دست دیگر دستمال کاغذی پر از کثافت بینی … منتظر
هر چند هزار نفر در یک لیست ،

لیستها تشنه اند ، خون میخواهند تا تکمیل شوند .

سید ضیاء خلیلی

با دیگران به اشتراک بگذارید:
لینک کوتاه: https://negaam.news/zwheq