شبنم قلی‌خانی:
فیلمنامه‌نویسان ما کپی سریال‌های دست چندم خارجی‌ها را می‌نویسند
 دوشنبه, ۱۷ام آبان, ۱۳۹۵
636140173444205167

نگام، فرهنگ و هنر- شبنم قلی‌خانی می گوید: تا وقتی که فیلمنامه نویسان ما کپی سریال های دست چندم خارجی ها را می نویسند، مطمئناً در مجموعه ها و فیلم هایمان به نتیجه‌ای نمی رسیم.

شبنم قلی خانی که این روزها در مجموعه «هشت و نیم دقیقه» ظاهر شده است درباره نحوه پیوستنش به این مجموعه به ایسکانیوز، گفت: تقریباً جزء اولین کسانی بودم که به این مجموعه پیوستم زیرا موضوع فیلمنامه را دوست داشتم و قصه سریال درباره مساله ای است که کمتر در تلویزیون به آن پرداخته می شود برای همین موضوع فیلمنامه برای من جذاب بود، همیشه فکر می کنم که سریال ها باید حامل پیام و آگاهی به مردم باشند. «هشت و نیم دقیقه» به مساله قانون ارث می پردازد و فکر می کنم که این مجموعه در میان گروه های سنی جوان و میانسال مخاطب خود را پیدا کرده است.
قلی خانی درباره دلایل وجود سوژه های تکراری در سریال های تلویزیونی، تاکید کرد: فکر می کنم برای اینکه سریال های پر مخاطب در ایران ساخته شود، نیاز به تحقیقات مستند است، در دادگاه ها، روزنامه های حوادث و کلانتری ها سوژه های فراوانی برای ساخت سریال می توان پیدا کرد، فکر می کنم که فیلمنامه نویسان باید از خانه خارج شوند و به عمق جامعه بروند، زندگی کرده و مشکلات مردم را بررسی کنند.
او افزود: تا وقتی که فیلمنامه نویسان ما کپی سریال های دست چندم خارجی ها را می نویسند، مطمئناً در مجموعه ها و فیلم هایمان به نتیجه ای نمی رسیم، در حال حاضر سریال سازی در دنیا حرف اول را می زند. جالب است که پیش از این تماشای فیلم و سینما رفتن برای قشر خاصی بود ولی الان سریالهایی که در شبکه های مختلف دنیا پخش می شود، لحظه ای که آن مجموعه از شبکه ای مثل «نت فلیکس »روی آنتن می رود، تمام کشورهای دنیا آن را دانلود کرده و تماشا می کنند.
بازیگر «هشت و نیم دقیقه» ادامه داد: در واقع سریال سازی در دنیا حرف اول را می زند، مردم دنبال می کنند و منتظرند تا سری های جدید یک سریال پخش شود، سریال سازی دنیا را گرفته است اما ما خیلی راحت از کنارش رد می شویم و به آن توجه نمی کنیم و متاسفانه بازیگرانی داریم که می گویند؛ ما سریال بازی نمی کنیم.
او ادامه داد: وقتی ما به عنوان بازیگران این کشور نخواهیم سریال سازی را جدی بگیریم نباید انتظار داشته باشیم که مجموعه های خوبی از تلویزیون پخش شود، و به نظرم نگرانی که باعث می شود تا بازیگران در سریال ها بازی نکنند اشتباه است. من در این سال ها سریال های خوبی بازی کرده ام و با کارگردانان خوبی هم همکاری داشته ام و از هیچ کدام از کارهایی که در تلویزیون انجام داده ام پشیمان نیستم اما در مقابل فیلم هایی بازی کرده ام که از حضور در آنها پشیمان هستم. حضورم در بعضی فیلم ها شاید به خاطر اینکه فقط یک فیلم سینمایی بوده در آن به ایفای نقش پرداخته ام و نتیجه و پیام مناسبی هم نداشته است اما سریال هایی بازی کرده ام که همچنان ماندگار است.
قلی خانی درباره مساله ای که می تواند باعث تغییر در وضعیت سریال های تلویزیونی شود، گفت: فکرهای جدید بسیار به فیلم نامه نویسان ما می تواند کمک کند، یکی از مشکلات این است که نویسندگان ما گاهی اوقات، یک نفره درباره یک سریال ۳۰ قسمتی تصمیم می گیرند که اشتباه است، گروهی از فیلمنامه نویسان باید با هم بنویسند و همیشه چند تا فکر بهتر از یک فکر عمل می کند. مثلا در سریال «هشت و نیم دقیقه» طرح اولیه را آقای مفید نوشته است بعد علی دادرس، آزیتا ایرایی، بابک کایدان فیلمنامه آن را نوشته اند و پس از آن دوباره بازنویسی شده است به علاوه اینکه گاهی بازیگران دوباره در هنگام فیلمبرداری دیالوگ ها را تغییر می دهند، یعنی چند فکر به این سریال اضافه شده است تا شخصیت و شخصیت پردازی آن به شکلی که الان از تلویزیون پخش می شود، درآمده است و مسلماً برای رسیدن به مجموعه ای قابل قبول یک فکر جواب نمی دهد.
شبنم قلی خانی با اشاره به حضورش در تئاتر به عنوان بازیگر، گفت: هر شب با نمایش «پوست انداختن» در سالن ارغنون اجرای تئاتر دارم که این نمایش از ساعت ۹ تا ۱۰ شب به روی صحنه است، اجرای «پوست انداختن» سبک خاصی به نام رئالیسم جادویی دارد و با تئاتر قصه گو متفاوت است و من دوست دارم چون تجربه بسیار خوبی است، در حال تمرین یک نمایش دیگر هم هستم که قرار است آذر ماه به روی صحنه برود.
او درباره وجود تماشاخانه های خصوصی و تاثیر آنها بر وضعیت تئاتر، گفت: وضعیت بسیار بهتر از پیش شده است و تماشاخانه های خصوصی بسیار به جوان ها کمک کرده اند، کسانی که فارغ التحصیل تئاتر هستند و دوست دارند نمایشی را روی صحنه ببرند، پیش از به وجود آمدن تماشاخانه های خصوصی باید حدود دو سال در نوبت اجرا در تئاتر شهر و سالن ایرانشهر می ماندند و تالار وحدت هم که فقط مخصوص افردا خاص و محدودی بود، باید به این توجه داشت که از وقتی تماشاخانه های خصوصی به وجود آمده اند، ناخودآگاه مخاطب تئاتر زیاد شده است.

با دیگران به اشتراک بگذارید:
لینک کوتاه: https://negaam.news/h26gp