بی‌ارزشی پول ایرانی، بازی با شرافت ملی!
 » احمدرضا احمدپور
 جمعه, ۱۷ام دی, ۱۳۹۵

۱- بیش از سه دهه، ارزش ریال ایران با سرعت سرسام‌آور رو به کاهش است؛ کاهش ارزش ریال، چنان سرعت داشت که در دو‌دهۀ گذشته درعمل، روای آن در گردونۀ خرید و فروش بازار و در سبد اقتصادی مردم زدایش مرگ‌باری داشت تا اینکه دولت جمهوری اسلامی ایران در نیمۀ دوم سال ۱۳۹۵ و در آستانۀ زمستانی سرد خبر از تصویب دگرسانی ریال به تومان داد، تومانی که در سال ۱۳۰۸ خورشیدی جای خود را به ریال داده بود. در سال ۱۳۰۸ ارزش تومان برابر بود با ۱۰ ریال و پیش از ۱۳۰۸ در دوران قاجار برابر با ده‌هزار دینار بود که البته آن برابری، راستین بود و اکنون، باید چشم‌مانده باشیم تا در ماه‌های آینده، در مجلس شورای اسلامی، آشکار شود تومان نو، براستی برابر با ۱۰ریال یا ۱۰۰ریال یا ۱۰۰۰ریال یا ۱۰۰۰۰ریال و یا بیشتر است؟ اما آنچه دراین بین بایستگی دارد، تصویب برابری راستین سزاوار تومان نو است؛ وگرنه روز ازنو روزی ازنو؛

۲- تراز و اندازۀ ارزش واحد پولی به خودی خود نشانگر تراز رشد اقتصادی کشورهاست. کاهش شدید ارزش واحد پول ایران، به اندازه‌ای که داشتن یک ریال یا ۱۰ یا ۲۰ یا ۳۰ یا ۴۰ریال در دست، نه تنها هیچ توان خرید ندارد که داشتن چندین ریال، چه بسا موجب دردسر و سنگینی آزاردهندۀ جیب نیز می‌شود؛ ازاین‌رو، کاهش ارزش واحد پول ایران، تراز اقتصادی که هیچ، نبود یا دست کم ویرانی اقتصادی کشور ما را می‌رساند؛

۳- همانا، ویرانی اقتصاد و کاهش طوفانی ارزش ریال، آنی و یک‌شبه نبود؛ بلکه در روندی ۳۸ساله گاه آرام و گاه تند، روی‌داده است؛ بنابراین بی‌پروا، باید پذیرفت، تنها عوامل خارجی و دست‌اندازهای بیرونی مانند جنگ هشت‌ساله نبود که اقتصاد ما را ویران کرد؛ بلکه همۀ مسئولان مربوط سه‌دهه به ویژه در هشت سال گذشته کوتاهی کرده‌اند و باید پاسخ‌گو باشند که چرا دست کم، در تدوین برنامۀ گیرا برای پیش‌گیری از کاهش خانمان‌سوز ارزش پول ایران، کوشا نبوده‌اند و چرا، هرگز دراین‌ باره شفاف‌سازی نکرده‌اند؟! هرچند دوران جنگ خلاف شرایط موجود، شرایط مدیریتی بهتری بر کشور حاکم بود.

۴- دگرگونی‌های اقتصادی ۱۲سالۀ گذشته در ایران نشان از پشت‌پرده‌های دولت‌ها دارد که برای جلوگیری از کاهش (کسر) بودجۀ خود، نه تنها رفتار منطقی (برنامه) اقتصادی نداشتند و با افکار عمومی روراست نبودند که با نیرنگی پنهان به پیشواز کاهش ارزش واحد پولی کشور در برابر افزایش ارزش دلار رفته‌اند و این‌گونه، کاهش بودجۀ ریالی خود را جبران کرده‌اند!

۵- جای بسی دل‌شوری است که دولت‌ها برای فرار از کاهش بودجه، به حیثیت و شرافت ملی پشت ‌کرده‌اند و به‌آسانی تن به کاهش ارزش واحد پولی کشور در برابر دلار و دیگر ارزها داده‌اند!

۶- زمانی ترکیه نیز در روندی برنامه‌ریزی‌شده، چندین صفر از واحد پولی خود را کاهش داد تا به ثبات و شکوفایی اقتصادی رسید بدون اینکه از پشتیبانی بشکه‌های نفتی پول‌ساز بهرهمند باشد و اکنون دولت ایران در آستانۀ زمستانی سرد و بهار‌ ناپیدا، دگردیسی واحد پول کشور را از ریال به تومان اعلام کرد. راستانه این است؛ اگر برنامۀ شفاف و برخوردار از منطق و دانش اقتصادی برتر، پشت چنین دگردیسی نباشد؛ اندوهبارانه، باید بینندۀ ویرانی بیشتر اقتصاد و کاهش روزافزون بیشتر توان خرید مردم بود. براستی پیش‌گیری از کسر بودجۀ دولتی به قیمت افزایش ارزش دلار و یورو و رفتن دود آن به چشم مردم، چه ارزشی دارد؟!

۷- اگر، براستی، پشت دگردیسی ریال به تومان، برنامه و دانش کارآمد اقتصادی و اجتماعی باشد؛ باید چشم‌ماندۀ رشد ارزش پول ملی و پیشرفت اقتصاد بود؛ ازاین‌رو، اگر راستانه به پیشنهاد دولت نگریسته شود، باید دست‌اندکاران بپذیرند، با توجه به بی‌ارزش‌بودن ریال، تومان نیز چون ریال بی‌ارزش است و اندازۀ تومان به اندازۀ ریال هم نیست چه برسد به ده یا ۱۰۰ریال یا بیشتر؛ بنابراین، امید می‌رود دولت، ضمن بهره‌ برداری از برنامۀ دانش‌محور منطبق با شرایط اقتصادی و بین‌المللی کشور، نام مناسب فارسی مانند “روا” به جای “تومان” در برنامۀ دگردیسی واحد پولی دریاد داشته باشد.

 

احمدرضا احمدپور، ۱۷دی‌ماه ۱۳۹۵: قم

برگرفته از کانال تلگرامی نویسنده

با دیگران به اشتراک بگذارید:
لینک کوتاه: https://negaam.news/31h30