آثار اقدام شجاعانه یاشار سلطانی در هیاهوی جمنا چیست؟ چرا قالیباف عصبانی نباشد، وقتی می‌بیند جایگاهش از نامزد ردصلاحیت شده هم کمتر است؟

نگام ، سیاسی _ چند روزی است که محافل اصولگرا همه مسائل دیگر را کنار گذاشته و روی موضوعی بسیار مهم یعنی رقابت درون جناحی انتخابات ریاست جمهوری در ساختاری موسوم به جمنا متمرکز شده اند.

به گزارش پویش اصلاحات، در این رقابت داخلی فارغ از اختلاف سطح آشکار ابراهیم رئیسی با دیگر کاندیداها، در سطح پایین تر همه کاندیداهای دیگر، محمدباقر قالیباف را هدف حملات خود قرار داده اند و اغلب آنها هم یک پرونده را دائم روی میز این سردار سابق می گذارند؛ املاک نجومی.

املاک نجومی پرونده ای بود که یاشار سلطانی، سردبیر معماری نیوز آن را منتشر کرد و هزینه اش را هم با مدتی گذران عمر در زندان پرداخت.

امروز هم قالیباف اعلام کرد که خودش میلی به کاندیداتوری در انتخابات ندارد و به نظر می رسد که ماجرای املاک نجومی و تلاش های چندساله یاشار سلطانی در شفاف کردن عملکرد قالیباف بر این امر کم تاثیر نبوده است.

بی تردید از فردای انتشار پرونده املاک نجومی، قالیباف دیگر قالیباف سابق نشد و تردیدش برای حضور در انتخابات نیز بیشتر شد، چراکه در معرض رای مردم قرار گرفتن برای او اقدامی پرخطر شده است. شاید از همین رو او باید قید رئیس جمهور شدن را بزند و دل به مناصب انتصابی ببندد.

البته باید دید که در ادامه کشاکش نامزدهای اصولگرا به کجا خواهد انجامید و آیا رئیسی کاندیدای نهایی اصولگرایان خواهد شد یا قالیباف دوباره به میدان بازخواهد گشت یا فردی دیگر شانس پرچمداری جناح اصولگرا را پیدا خواهد کرد. اما هر چه بشود مشخص است که یاشار سلطانی و املاک نجومی هنوز هم کابوسی برای قالیباف است و صداقت و شجاعت یک فعال رسانه ای هر چقدر هم که هزینه زا باشد، اما در نهایت مایه آبروی او خواهد شد.

 

چرا قالیباف عصبانی نباشد، وقتی می‌بیند جایگاهش از نامزد ردصلاحیت شده هم کمتر است؟


حق دارند قالیبافی‌ها که از رای تشکل سیاسی جمنا عصبانی باشند چرا که باز هم انتظار بیش از یک دهه آنان برای رسیدن به پاستور ناکام ماند.
به گزارش ۲۴ آنلاین ؛ از فردای انتخابات۹۲ یک لحظه آرام و قرار نداشته اند. هر کاری که باید می کرده اند،کرده اند. سازوکار چیده اند. تیم بندی کرده اند. نمایندگان شان در استانها را به خط کرده اند. کلی روزنامه و مجله و سایت و کانال تلگرام راه انداخته اند.برای اینها هم کلی هزینه کرده اند. اعتبار آدمها را خرج کرده اند. صدها لابی داشته اند. حمایت این و آن را گرفته اند. بارها نظرسنجی راه انداخته اند و دست برقضا همیشه هم اول شده اند. آن وقت…
آن وقت “جمنا” که خودش را به جای اصولگرایان نشانده در چشم به هم زدنی او را هوا کردو حجت الاسلام والمسلمین رئیسی را جایگزین او کرد. بدتر اینکه ، او را در رتبه دوم هم ننشاند. در مجمع عمومی شان هر شرکت کننده می توانست به ۵ نامزد رای بدهد.اما بعد از رای اول که به نام رئیسی داده شد، رای دوم را کسی کسب کرد که شورای نگهبان ۴سال پیش صلاحیتش را برای ریاست جمهوری رد کرد. رای سوم هم برای کسی به صندوق ریخته شد که از ریاست سازمان جوانان احمدی نژاد به کارخانه سایپا رفت و نمره عملکردش در هر دوجا آنقدر چشمگیر نبود که همان رئیس دولت دهم نگهش دارد.
قالیبافی ها با این اوضاع چرا خشمگین نباشند؟ احساس اینکه از رفقایشان رودست خورده اند تلخ است. دکترخلبان را با زاکانی و بذرپاش مقایسه می کنند و می بینند لااقل یکی دو سروگردن از آنها بلندتر است. در جلسات خصوصی و حرفهای درگوشی، آقای شهردار را پوش می دادند که لباس رزم بپوشد و به میدان جنگ انتخابات برود. اما…
اما حالا قالیباف در قمار سیاست، بز آورده. رکب خورده. همه آمال و آرزوهای رفقایش بادهوا شده. چه کند؟ باز هم منتظر ۴سال دیگر بماند؟ صبرکردن از سال ۸۴ تا ۹۶ کم نبود که ۴سال دیگر هم به آن اضافه شود؟