ساینس الرت نوشت: این برچسب طبی از مجموعه‌ای از سوزن‌های بسیار ریز برخوردار است که می‌توانند نانوداروهایی را وارد بدن کنند. اگرچه این برچسب هنوز روی بدن انسان آزمایش نشده‌است،‌ آزمایش‌های انجام شده روی موش‌ها نشان داد برچسب‌ها می‌توانند ۲۰ درصد از چربی‌های بدن را کاهش دهند.

این ابداع دانشمندان دانشگاه کلمبیا و کارولینای شمالی، این برچسب‌های پوستی نه تنها می‌توانند در صنعت آرایشی بهداشتی تحولی بزرگ ایجاد کنند،‌ بلکه می‌توانند روزی در مبارزه با اختلالاتی مانند چاقی و دیابت به کار گرفته شوند.

این برچسب‌ها براساس شیوه ذخیره‌سازی چربی در بدن عمل می‌کنند، که معمولا در قالب دو نوع سلول چربی، سفید و قهوه‌ای ذخیره می‌شوند. چربی قهوه‌ای را معمولا با نام چربی خوب می‌شناسند زیرا به سرعت تجزیه شده و گرما تولید می‌کند، به همین دلیل نوزادان مقدار زیادی چربی قهوه‌ای در بدن دارند تا از آن به عنوان منبع انرژی کوتاه‌مدت و تنظیم دمای بدن استفاده کنند.

اما این چربی در بدن بزرگسالان بسار کم است و در عوض چربی‌های سفید در آن رسوب می‌کنند، چربی‌هایی که منبع طولانی‌ انرژی بوده و به راحتی از بین نمی‌روند.

در سال‌های اخیر مطالعات زیادی روی انواع چربی‌های بدن انسان انجام گرفته و در یکی از جدید‌ترین موارد، محققان به فرایندی به نام قهوه‌ای سازی برخوردند که می‌توان آن را در بدن فعال ساخت. اما این رویکرد از نظر سلامت با مشکلاتی همراه است. به گفته محققان این فرایند که توسط قرص یا تزریق در بدن فعال می‌شود،‌ بر کل بدن اثر می‌گذارد و می‌تواند عوارض جانبی مانند دل‌درد، افزایش وزن، و مو برداشتن استخوان در پی داشته‌باشد.

اما برچسب جدید می‌تواند داروی فعالسازی فرایند قهوه‌ای سازی را مستقیم به بافت چربی برساند،‌ به این شکل از عوارض جانبی دارو خبری نخواهد بود. محققان در آزمایش این تکنیک از دو نوع داروی قهوه‌ای سازی به نام‌های روسیگلیتازون و ماده‌ای شیمیایی به نام CL316243 استفاده کردند.

این داروها درون نانوذراتی در ابعاد ۲۵۰ نانومتر گنجانده شدند و برچسب به این نانوذرات آغشته شد. زمانی که برچسب ریزسوزن‌ها به بدن چسبیده می‌شود،‌از نانوذرات از مسیر خراش‌های ایجاد شده در پوست وارد بدن شده و چربی‌های آن منطقه را به چربی قهوه‌ای تبدیل کرده و از بین می‌برد.

آزمایش این برچسب روی موش‌ها نشان داد بخشی از بدن موش که برچسب حاوی دارو را دریافت کرده‌بود، ۲۰ درصد کاهش چربی داشته‌است. میزان قند ناشتا در بدن این موش‌ها نیز پایین‌تر از میزان قند در بدن موش‌هایی بود که تحت درمان قرار نگرفته‌بودند. علاوه بر این میزان اکسیژن درون بدن موش‌های درمان شده نیز بالاتر از موش‌های گروه کنترل بود.

هنوز مشخص نیست استفاده از این برچسب‌ها در بدن انسان نتیجه‌ای مشابه درپی داشته‌باشد،‌ از این رو برای تایید یا رد تاثیر این تکنیک به تحقیقات بیشتری نیاز خواهد بود.