بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامت افراد یک جامعه نه تنها ابعاد جسمی را در برمی گیرد بلکه بیش از همه ابعاد ذهنی و فکری شهروندان یک جامعه را شامل می‌شود. بر اساس تعریف این سازمان «سلامت روانی در درون مفهوم کلی سلامت قرار دارد و سلامت یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی؛ سلامت به معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست.»

۱۰ اکتبر (۱۸ مهرماه) روز جهانی سلامت روان است که اولین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی توسط فدراسیون جهانی سلامت روان به این نام خوانده شد. به همین مناسبت گفت‌وگویی برای بررسی وضعیت سلامت روان ایرانیان با حسین اسد بیگی، رئیس اورژانس اجتماعی داشتیم.

بخش‌‎هایی از این گفتگو را در ادامه بخوانید:

  • در حال حاضر ۳۵۰ میلیون نفر در جهان دچار افسردگی هستند.
  • در دنیا از هر ۴ نفر یک نفر دچار مشکلات روان شناختی و اختلات روانی است
  • گاهی این اختلالات با یکدیگر همپوشانی نیز دارند یعنی ممکن است یک نفر هم افسردگی و اختلالات اضطرابی داشته و هم مصرف کننده مواد مخدر باشد
  • در ایران نیز بر اساس تحقیقی که چند سال گذشته انجام شد ۲۳.۶ درصد افراد به انواع اختلالات روانی مبتلا هستند
  • بر اساس نتایج این پژوهش متوجه شدم از هر ۷۵ نفری که مانند خانواده معتادان درگیر این مساله بودند، تنها ۸ نفر افسردگی نداشتند؛ یعنی از هر ۷۵ نفر ، ۶۷ نفر به افسردگی مبتلا بودند
  • در محیط های کاری در دنیا از هر ۵ نفر، یک نفر مشکلات سلامت روان را تجربه می کند. به همین دلیل بسیاری از کارفرمایان برای داشتن محیط کاری سالم به دنبال سیاست گذاری هستند
  • در آمریکا هزینه مربوط به سلامت روان ۲٫۵ هزار میلیارد دلار تخمین زده شده است
  • پیش بینی شده تا سال ۲۰۳۰ این رقم به ۶ هزار میلیارد دلار نیز افزایش یابد
  • در آمریکا ۱۰ درصد کارکنان به دلیل افسردگی غیبت از محل کار دارند
  • در دنیا ۵۰ درصد از افراد افسرده هرگز درمان نمی شوند
  • مسائل شناختی در زمان ابتلا به افسردگی مانند مشکل در تصمیم گیری و حافظه باعث می شود به عملکرد شغلی افراد در ۹۴ درصد از زمان کار آسیب وارد شود
  • تحقیقی در ژاپن درباره ارتباط استرس ها با محیط کاری نشان می دهد که ۳۲.۴ درصد از کارگران گفته اند در سال گذشته از استرس و اضطراب محیط کار در رنج بوده‌اند
  • پژوهش‌ها در شیلی در سال ۲۰۱۱ نشان داده ۲۸ درصد از کارگران و ۱۳.۸ درصد کارفرماها معتقدند که استرس و افسردگی در اقداماتشان مشهود است
  • گاهی مردم برای دیدن یک متخصص بیماری‌های جسمانی که حدود ۵ دقیقه ویزیتش طول می کشد هزینه‌های بالایی را پرداخت می کنند
  • این متخصص می تواند در یک ساعت با اختصاص حدود ۵ دقیقه بیش از ۱۰ بیمار را ویزیت کند اما روان شناس در ۴۵ دقیقه تنها یک نفر را می بیند. پس مردم هزینه گزافی برای پزشک می پردازنند ولی برای روان شناس و مشاور کمترین هزینه را در سبد کالایشان قرار می دهند.