تغییر دین و مذهب و خطر حکم ارتداد و زندان و شکنجه عاقبت این عقیده و باور شخصی در ایران است / محمدهادی بازیاری(میثم)

وعده ترسناکی در آخرت برای کسانی که «بر می‌گردند» یا «انکار می‌کنند» (یَرتَدو؛ ۲:۲۱۷؛ ۵:۵۴) و «کسانی که کافر می‌شوند بعد از آنکه ایمان آوردند»(۳:۸۱؛۵:۶۱؛۹:۶۶؛۴:۱۳۷؛۱۶:۱۰۶) وعده داده شده است. احادیث مجازات ارتداد در اسلام را گردن زدن، سوزاندن، به صلیب کشیدن یا تبعید شدن معرفی می‌کنند. برخی روایات سنتی اجازه می‌دهند تا شخص مرتد، توبه کند. قوانین شرعی اسلامی موافق جریمه اعدام (به طور سنتی توسط (شمشیر) برای مرتد مذکر که داوطلبانه اسلام را انکار می‌کند، هستند. علاوه بر این، ارتداد مشمول جرائمی است که قانون‌شکنی (حد، جمع آن حدود) محسوب می‌شود. برخی از مکتب‌های اسلامی اجازه می‌دهند تا مرتدان مونث را به جای اعدام، زندانی کنند. مکتب درباره این سؤال که آیا مرتدین اجازه، تشویق یا مجاز به انکار هستند، همان طور که درباره وضعیت دارایی مرتد بعد از مرگ یا تبعید آن چه می‌شود، نظر مختلفی دارند، ولی همگی متفق‌القول هستند که ازدواج فرد مرتد را باید باطل کرد. بر پایه منع قرآنی اجباری اعتقاد به دین (۲:۲۵۷)، خیلی از متفکران جدید قانون مجازات اعدام برای ارتداد را به چالش کشیدند و امروزه کمتر از این قانون استناد می‌شود
بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران و به قدرت رسیدن روحانیون و تلفیق دین و سیاست همواره اقلیتهای مذهبی در ایران از طرف حکومت تحت فشار بوده اند و بارها حقوق اولیه آنها که طبق قانون اساسی تعریف شده مورد هجمه قرار گرفته است.
در نبود دموکراسی و آزادی های سیاسی اجتماعی و مذهبی ما همواره شاهد بوده ایم که طبق قانون جمهوری اسلامی هر فردی که مبادرت به تغییر دین خود از اسلام به هر دین و آیین دیگر نماید با سخت ترین مجازات و برخوردها مواجه میگردد و دراین سالها ما شاهد اعدام تعداد زیادی از نوکیشان مسیحی و بهاییت بوده ایم و این فشارها و نادیده گرفتن حق آزادی بیان و عقیده روز به روز بیشتر میگردد.
زندانهای ایران پراست از نوکیشان مسیحی که از اسلام به مسیحیت گرویده اند و ضمن فشارهای بسیار سخت و احکام سنگینی که برای این افراد صادر میشود خانواده این افراد هم هیچ حاشیه امنیتی ندارند و از طرف حکومت مورد آزار و اذیت قرار میگیرند که همین امر موجب گردیده عده زیادی از نوکیشان مسیحی و افراد بهایی برای حفظ جان و در امان ماندن از اعدام و شکنجه تن به مهاجرت ناخواسته بدهند و فرار را بر قرار ترجیح بدهند و از ایران برای همیشه خارج شوند .درادامه به اسامی چند تن از این عزیزان برای ثبت در تاریخ اشاره میکنم.
اقایان ناصر نورد گل‌تپه _یوسف ندرخانی، کشیش مسیحی _امین افشارنادری_ابراهیم فیروزی و خانم ها:ناهید مهدیه _ خانم شریفه_ مریم نقاش زرگران و بسیاری دیگر از عزیزان نوکیش مسیحی که ذکر نام همه آنها در این مجال نمیگنجد تنها بخشی از استبداد دینی و فشار بر اقلیتهای مذهبی در ایران میباشد

امیدوارم روزی فرابرسد که در ایران عزیزمان هیچ کس به خاطر ابراز عقیده و بیان مورد آزار و اذیت قرار نگیرد و جان و مال و ناموس همه ایرانیان از شر حاسدان و ظالمان در امان بماند و شر ظالمان و حکام مستبد گریبان خودشان رابگیرد.
آمین

با دیگران به اشتراک بگذارید: