لعنت بیهوده / داوود سلیمانی

 

اقای وحید حقانیان ،معاون اول رئیس جمهور اقای جهانگیری را لعنت کرد و گفت  که وی این تخم لق (یعنی ایمن نبودن مسکن مهر  در مقابل زلزله) را مطرح کرد وووو

وی در مصاحبه ای در پاسخ به ضعیف بودن مسکن مهر ،معاون اول روحانی یعنی اسحاق حهانگیری را  لعنت کرد…

روز بعد اما او  گفت که ظاهرا اقای جهانگیری ناراحت شدند من قصد جسارت نداشتم و…اما واقعیتی است که …الخ.

چند نکته در این باب لازم است اشاره کنم:

۱. اقای حقانیان وجودش تبعی است یعنی شخصیت او و نامش از خودش نیست همه را مرهون الطاف مقام رهبری و حضورش در بیت است. بنابراین کاربرد این لحن و ادبیات هم خود وی را و هم بیت را کوچک می کند و موجب وهن میگردد.

۲. لعن برادر مسلم چه برسد مومن و اصلاح طلب گناهی نابخشودنی است که قطعا نیاز به توبه دارد.

۳.  مهمتر از ان لعن کسی چون اسحاق جهانگیری در کسوت یک مسئول بلند پایه نظام ، توسط فردی که منتسب به بیت رهبریست ، بیانگر و نشانه ی چه چیزی میتواند باشد؟ تفرقه در راس نظام و بین بیت و دولت؟

این پالس ها به نفع کیست؟

درهر صورت این امر نشانگر خبط بزرگی است که مردم را بیشتر درگیر دو قطبی و شکاف می سازد. و…

۴. گیریم که کار جهانگیری خطا بود. خطا را با لعن و نفرین نمی توان اصلاح کرد این شبیه دعوا و معارفه و زدن همدیگر است که اصلا توجیهی ندارد.

۵. اقای وحید البته روز بعد مصاحبه ای کرد که انتظار می رفت ایشان عذر خواهی کند . اما وی با این جملات در سرپل ذهاب تا حدودی خواست که لعنتش را توجیه کند وی گفت…” من روز گذشته قصر شیرین بودم در جمع برادرهای جهادگر نکته ای را گفتم که ظاهرا به معاون اول محترم دولت برخورده من قصد توهین یا جسارت نداشتم و…”

ایشان در اینجا هم با علم به اینکه کارش خطا بوده…عذر خواهی نمیکند و حلالیت نمی طلبد. هرچند تلویحا به خطای خود اشاره می کند که قصد توهین و جسارت نداشته. اما :

* ایشان باید بداند که لعن مومن توهین و جسارت است و اگر ایشان به خطای خود واقف است باید

اولا: توبه کند و

ثانیا: عذرخواهی کند و

ثالثا: و مهمتر از همه رضایت اقای جهانگیری را مبنی بر بخشش کسب کند چون حق الناسی است که اگر ایشان نگذرد بر گردن وی خواهد ماند.

۶. دیگر انکه وی گفته “…نکته ای را گفتم که ظاهرا به معاون محترم دولت برخورده…”

واقعا نباید به ایشان برمی خورد؟ لعن و نفرین نکته ای است که ظاهرا به ایشان بر خورده؟ کوچک شمردن گناه لعن،لازم این سخن است و خود گناهی دیگر. امام سجاد ع فرمودند : خدایا من از کوچک شمردن گناه بتو پناه میبرم.

۶. ایشان در جای دیگری از مصاحبه ا ش میگوید که: ”  این بحثم در جمعی خصوصی بود کاملا، و قرار نبود پخش بشه و…”

بنظر می رسد لعن و نفرین علیه کسی، در نظر ایشان، در خلوت و جلوت متفاوت است، یعنی میتوان انسان مومنی را در خلوت  ویا در جمعی خصوصی و محدود لعن کرد، ولی در علن، خیر ،نمیتوان . این منطق اگرچه نیاز به بحث دارد ولی من حیث المجموع اصل خطای صورت گرفته را که نفرین لعن است ، توجیه نمی کند. اگر نگوییم که خطایی بر روی خطاست.

امیدوارم که اگر برخورد جهانگیر علی مانقل سیاسی بود. برخورد اقای وحید انگونه نباشد.

و ما ارید الا الاصلاح ما استطعت.