نسل ۵۷ نسلی است مورد تکریم نه نکوهش وسرزنش / ابراهیم ملکی

نسل ۵۷ نسلی است بزرگ وقابل تکریم واحترام ،نسلی که بدون برخورداری از فضای ارتباط جمعی با دست خالی توانست بزرگترین حادثه ی تاریخی زمان خود را رقم بزند وشگفتی جهانیان را برانگیزد وثابت کند که ملتها حق حاکمیت برسرنوشت خود را دارند. آن روز ملت از ماهواره ومخابرات دیجیتال اعم از وایبر ،فیس بوک ،وی چت ،واتساپ،اینستاگرام وتلگرام ،سایت و وبلاگ و اینترنت دیجیتال درفضای مجازی برخوردار نبود وتنها از پست وتلفن ورادیو ،آنهم درحد محدود، برخوردار بود وبه آن ابزار هم با دید تردید می نگریست واین نشان از عزم راسخ یک ملت درجهت تغییر بود.

نسل ۵۷ هرچند ازفضای مجازی برخوردار نبودند ولی ملتی بودند که با همدیگر آنلاین بودند ورمز موفقیت خودرادردوستی و مودت وصمیمیت ووحدت ویکپارچگی جستجو می کردند وهمدلی خود را حفظ و به خوبی هرچه تمام ترخبرها را حتی به دورترین نقاط ایران با سرعت برق مخابره می کردند. نباید فراموش کرد که هیچ انقلابی مصون ازآفت نبوده ونیست وانقلاب ۵۷ هم ازاین امر مستثنی نیست، مهم این است که باید آفتها را خوب بشناسیم وآن را بزدایم.
ما باید قدر انقلاب دیجیتالی مجازی وتحول علمی وخبری را بدانیم وازآن به نحو مطلوب استفاده کنیم وآفتهایی را که هر انقلابی به طور طبیعی ممکن است به آن دچار شود را زدوده وخواسته های اولیه ملت در۵۷ را محقق سازیم.
پس نسل ۵۷ نسلی است قابل احترام نه سرزنش ونکوهش،نسلی است که هشت سال تمام درمقابل دشمن متجاوز ایستاد و از کیان مرز وبوم کشور بخوبی دفاع کرد وتاریخ ازآن به نیکی یاد خواهد کرد.