عزل محسن هاشمی یا علی‌البدلش!؟

حسین رزاق

از سال قبل که اصلاح‌طلبان بشکل مطلق توانستند فاتح بهشت شوند یک مشکل بزرگ وجود داشت؛ محسن هاشمی!

شخص هاشمی منشأ مشکل نبود که اتفاقا فردی با سابقه‌ای درخشان در زمینه‌ی مدیریت شهریست بلکه حضور او بعنوان سرلیست شورا محلی برای بحث بوجود آورد که چرا لیست بدون نام محسن هاشمی بسته نشد و او بعنوان شهردار عنوان نشد!؟

چرائی این معضل بعداز انتخابات خودش را بروز داد و با انتخاب او بعنوان رئیس شورا و پذیراندن میثاقی برای عدم تمایلش به شهرداری، اراده‌ای برای شهردار نشدنش را نمایان کرد.

از ابتدا تنها دلیل برای این اصرار بیش از حد“علی‌البدل”بودن چمران ذکر شد و اینکه اگر هاشمی از شورا برود نیروئی نفوذی وارد شورای یکدست میشود!

دلیلی که شبهه و شائبه‌های بدی را درست میکند:

-حضور یکنفری چمران چه اخلالی میتواند ایجاد کند؟

-مگر اقلیت در شورای قبل و با حضور مسجدجامعی، ابتکار و نجفی توانست در کار اکثریت اخلالی ایجاد کند یا جلوی فساد قالیباف را بگیرد که از حضور چمران تا این حد هراس بوجود آمده؟

-مگر شورای حاضر مدعی شفافیت نیست؟ پس چه حرف مگوئی میماند که چمران نباید بشنود؟!

-نکند عدم اعتماد به برخی از اعضای حاضر باعث شده که نگرانی در یارگیری و لابی‌ چمران بوجود بیاید؟!

-یا شهرداری هاشمی سکوی پرتابی برای ریاست جمهوری‌اش در ۱۴۰۰ بحساب می‌آید و از همین حالا برای رئیس‌جمهور نشدن او محکم کاری انجام میشود؟!

اگر نامزدهای شهرداری تهران که این روزها عنوان میشوند قابلیتهای حداقلی و حتی در حد نجفی داشتند شاید مسئله‌ای نمی‌ماند و راه‌حلهای شورا کلیدی برای شهرداری تهران بود اما نفرات به صف شده در قامت کلان شهر تهران نیستند.

هنوز یکسال از انتخابات نگذشته نجفی با ارعاب مرض لاعلاج گرفته و اعضای شورا انگار قرار است با انتخابی “ناموجه” توجیهی برای نهادهای زورگوی امنیتی داشته باشند تا دست از سرشان بردارند، حتی به قیمت از دست رفتن اعتماد عمومی! غافل از آنکه هاشمی هم مرضی‌الطرفین است و هم بالاجبار مریض نمیشود و هم وجهه‌ی خوبی در افواه عمومی دارد.

 

امیدواریم رفقای عزیز شورای شهر قاطعانه سکان شهرداری را به کسی بسپارند که رجل باشد نه اینکه صندلی بهشت را محلی برای کارآموزی افراد دسته چندمی کنند که اَمر بَر باشند و مطیع! نگذارید تجربه‌ی شورای اول به شکلی دیگر و با تفریط و عقب نشینی تکرار شود یا لیستهای بسته شده از ترس شورای نگهبان برای مجلس که رأسش عارف و میانش تاجگردون و نمادش کواکبیان شد دوباره تجربه شود!

 

نگام ، ناگفته های ایران ما