کاش به جای آتش زدن پرچم ، نامه محترمانه به عنوان اتمام حجت به کنگره صادر می کردید

 

علی احتشام

 

حاکمان ایران و و آنش به اختیارهای آن ها یعنی دلواپسان سیاسی ، استاد از دست دادن فرصت ها هستند.

حتی به جای تبدیل کردن تهدیدها ها به فرصت ؛

فرصت ها را به تهدید تبدیل می کنند.

نمونه واضح آن در رابطه با عربستان؛

پس از دو فرصت طلایی و تاریخی:

اولی اعدام شیخ نمر

و دومی کشته شدن حاجی های ایرانی در منا به دلیل بی کفایتی حاکمان سعودی

این دو اتفاق بهترین فرصت بود تا ایران در مجامع بین المللی نسبت به :

نقض حقوق بشر و نیز محترم نشمردن حقوق اقلیت های مذهبی

و هم چنین بی کفایتی حاکمان سعودی در اداره امور حج

دست برتر را داشته و با اقدامات دیپلماتیک نسبت به منزوی کردن حاکمان عربستان در منطقه و جهان توفیق مناسبی به دست آورد.

اما اقدام نابخردانه ی دلواپسان و حمله به سفارت و کنسولگری عربستان در تهران و مشهد این فرصت های طلایی را به تهدید تبدیل کرد.

و جای بدهکار و طلبکار را عوض کرد.

در ماجرای خروج آمریکا از برجام نیز عینا همین ماجرا اتفاق افتاد ؛

نمایندگان مجلس می توانستند با ارسال نامه به نمایندگان کنگره ، بر بدعهدی آمریکا تاکید و چهره ایران را به عنوان کشوری که بر عهد خود باقی مانده ، مثبت جلوه دهند.

در این شرایط این ایران بود که دست برتر را در جهان نسبت به آمریکا داشت.

در این شرایط مسئولیت عمل غیر اخلاقی ترامپ متوجه دولت متبوعه او می شد

چنین عملی بازتاب جهانی داشت

و بین زمامداران آمریکا تفرقه می انداخت.

اما از آن جا که دلواپسان استاد تبدیل فرصت ها به تهدید هستند.

با آتش زدن پرچم آمریکا بهانه به دست ترامپ و تندروهای آمریکا و اسرائیل دادند.

و باعث انسجام تمامی احزاب و چهره های سیاسی در آمریکا و اسرائیل شدند.

و دوباره جای بدهکار و طلبکار را عوض کردند.

 

نگام ، ناگفته های ایران ما