شعر سیاسی : «قسم‌نامهٔ کلیدی» / محمدحسن صادقی ؛ از روی قسم‌نامهٔ مشهور زنده‌یاد «علی اطهری کرمانی»: «به مِهر تو‌ ای ماه زیبا قسم به چهر تو ای مِهر رخشا قسم»

به ریش تو ای پیر برنا قسم!
به کیش تو ای میر ملّـا قسم!

به خوش‌وعده‌های سرِ خرمنت
که بُرده‌ست هوش از سرِ ما قسم

به یارانهٔ چند میلیونی‌ات
که پَروار کرده‌ست ما را قسم

به سود سهام عدالت‌‌نمات
که واریز گشته‌ست حالا قسم

به فیش حقوقی که آوازه‌اش
رسیده‌‌ست تا عرش اعلا قسم

به ژن‌های خوبی که می‌عارفند
به تربیّت رانتخورها قسم

به بانک پس‌انداز فرهنگیان
که رفته‌‌ست کلـاً به یغما قسم

به گرگی که توی چراگاه ما
کند مثل گوساله ما-ما قسم

به گاو نر زایمان‌کرده‌ای
که بوغیده بر روی ماما قسم

به آنها که از سفرهٔ انقلاب
نخوردند یک‌لقمه حتّا قسم

به رانتی که درباریان می‌خورند
به کارانه و حقّ امضا قسم

به خوش‌اشتها خواجهٔ گشنه‌ای
که خورده‌‌ست یک‌عمر سرپا قسم

به حاجی که محض صفا رفته‌است
به ویلای دارای ژیلا قسم

به خانهای تیزندهٔ بوغچی
که دارند شرم از رعایا قسم

به «اسفندیارِ رحیم-کاسْترو»
به «محمودِ چِه-ناگوارا قسم»

به گل‌تپّه‌های مدیریتی
که هستند از دور پیدا قسم

به آزادهٔ زلف بر باد ده
به مأمور ارشادفرما قسم

به آسوده‌تزریقی گورخواب
که در ناز کرده‌ست لالا قسم

به کیفیت خودروی داخلی
به عمرِ سبدهای ‌کالا قسم

به آبِ حیات لبِ «جنّتی»
به شیخُ‌الشّیوخان مانا قسم

به سیر صعودی نرخ دلار
به خودکار بیک «هویدا» قسم

که ملّت فدای کلید تواَند
به قفلی که شبها شود وا قسم!