بازی مسکو و رویکرد تهران / افشار سلیمانی

 

از خسارات تاریخی روسیه وشوروی به ایران وایرانی فاکتور بگیریم .خسارات چهاردهه پسا انقلاب اسلامی را فراموش نکنیم.این خسارات را بارها برشمرده ایم ،گوش شنوایی نبوده ،زمان ثابت خواهد کرد که تازمانی که تمام یا اکثر تخم مرغهای سیاست خارجی را در سبد روسیه و چین گذاشته ایم بیاشتر خسارات خواهیم دید .درچهاردهه اخیر از بدعهدیها و نگاه ابزاری روسها نسبت بایران میتوان موارد ذیل را برشمرد :
کمکهای شوروی به عراق ،عدم انجام تعهدات روسیه یا انجام آنها با تاخیرهای یکی دو دهه ای در پروژه های نیروگاهی هسته ای و سیستم های دفاعی ،عدم امکان ورود ایران به پروژه های حمل نقلی و انرژی در قفقاز جنوبی ،حمایت از تحریمهای ایران درشورای امنیت ،تنها گذاشتن ایران در روند تعیین رژیم حقوقی دریای خزر برغم تعهدات اولیه ،عدم پشتیبانی از تسلیحات وتجهیزات نظامی فروخته شده بایران،وابسته نمودن ایران در زمینه های انرژی هسته ای و نظامی ، استفاده از ایران بعنوان کارت بازی در مناسبات با آمریکا .و در بازی سوریه استفاده از فضای ایران و پایگاه نوژه درپرتاب موشک و تهاجم هوایی ،خاموش کردن سیستم پدافند اس ۴۰۰ هنگام تهاجم هوایی و موشکی آمریکا ،انگلیس ،فرانسه و اسرائیل به مواضع ایران در خاک سوریه ،هماهنگی با امریکا ،اسرائیل و ترکیه در سوریه بدون اطلاع ایران و اظهارات اخیر پوتین و دیگر مقامات روسی مبنی بر ضرورت خروج نیروهای ایران وحزب الله از خاک سوریه ،جملگی حاکی از عدم همراهی روسیه با ایران در سوریه تا پایان راه می باشد .البته ایرادی بر مسکو وارد نیست ،چون پوتین درپی اقتدار و منافع خود وتاحدودی روسیه است ،مشکل در سیاست خارجی ایران است که این فرصتها را برای روسها ایجاد کرده و سبب کاهش وزن منطقه ای خود و افزایش نقش منطقه ای روسیه و فراهم نمودن زمینه مصالحه برروی ایران با امریکا میگردد. به هر تقدیر اینکه مواضع اعلامی بلند بالا اتخاذ کنیم و درعمل تن به بیانیه الجزایر ، قطعنامه ۵۹۸ وبرجام هسته ای بدهیم ،تامین کننده منافع نبوده و نخواهد بود و عدول از مواضع اعلامی زمانیکه کارتهای بازی در دستمان را تضعیف نموده یا ازدست بدهیم ،چندان دور نخواهد بود،درنظام بین المللی قدرت محور ،تک چند قطبی یا شبه تک قطبی و متکثر باید از موضع عزت و براساس منافع ملی و مولفه های قدرت و جایگاه مان در هرم بین المللی با همه بازیگران در راستای منافع ملی مذاکره کرد و امکان استفاده ابزاری به طرفهای مقابل نداد.