ناصر ملک مطیعی « چراغم در این خانه می سوزد، آبم از این کوزه ایاز می‌خورد» / عباس بروجردی

پایگاه خبری / تحلیلی نگام – ناصر ملک‌مطیعی متولد ۱۳۰۹ در تهران، دیپلم رشتهٔ تربیت بدنی دانش‌سرای عالی تهران بود و قبل از آن که به سینما راه یابد، معلم ورزش دبستان‌های تهران بود. او پس از ورود به سینما و کسب محبوبیت، به فعالیت در تئاتر (از ۱۳۳۵) و دوبلهٔ فیلم(۱۳۳۸) نیز پرداخت.

وی بازیگری را در سال ۱۳۲۸ به صورت رسمی آغاز کرد و با حضور در فیلم سینمایی واریته بهاری توانست تجربه مهمی را در عرصه سینما کسب کند.

وی در فیلم هاییهمجون قیصر، طوقی، سه قاب و … نقش داشت.

سوپر استار سینمای سالها قبل از انقلاب که پوسترش بر روی سر در سینماها هیاهوی زیادی را به راه می انداخت و برای دیدن فیلم هایش جلوی درب سینما صف میکشیدند.

او  ۹۹ فیلم سینمایی را در کارنامه هنری خود دارد که ۹۸ فیلم را قبل از انقلاب بازی کرده است.

تنها کار سینمایی او بعد از انقلاب فیلم سینمایی نقش نگار ساخته علی عطشانی در سال ۱۳۹۲ بوده است.

خدا رحمت کند ناصرخانِ ملک مطیعی رو، همه دارن تسلیت می گن: از نوه و نتیجه امام خمینی و دختر میرحسین بگیر تا داریوش و شجریان و نماینده های مجلس و وزیر سابق و اسبق و فعلی و رییس سینما و معاون صدا و همه هنرپیشه ها و کارگردانها و مردم عادی … تا برس به دکتر سروش و حجت السلام ابطحی و آقای تاجزاده

خب ناصر خان بخشی از تاریخ سینمای ما بود از نسل پدرانمون تا الان کسی نیست که فیلمی از ایشون ندیده باشه، ورزشکار بود، هنرمند بود، مردم داری کرد، منش داشت، افتاده بود و حقش هست که محبوب باشه و هست و این قدردانی کمترین کاری بود که میشد کرد.

اما، به نظرتون کار دیگه ای هم نمی شد کرد؟
این وزیر وزرایی که صف کشیدن برا تسلیت و استوری و توییت آیا یه جاهایی نمی تونستن کمک کنن که ایشون چهل سال نمونه در سکوت و بی توجهی؟

تنها ناصرخان نیست که، فردین هم اینجوری بود، فریدون فروغی چقدر ماند تا به صداش مجوز بدن، مگه صدا هم می تونه ممنوع باشه آخه؟؟؟!!!! همین الان صدای استاد شجریان رو حتی در رمضان نمی ذارن پخش شه، هیشکی هم پیگیر نیست، خدای ناکرده یه روزی آقایون همه شون استوری می زارن ربنای استاد رو.

تا دلتون بخواد نمونه هست، هنرپیشه، خواننده، نویسنده، روزنامه نگار… می ایستیم بمیرند تا استوری بزاریم و تسلیت بگیم.

وظیفه وکیل و وزیر و مقام این نیست که آرزو کنه یا همدردی کنه یا افسوس بخوره.

مثلا آقای روحانی در توییتی آرزو کرده که خانمها بتونن برن استادیوم و بازی هاشون از تلوزیون پخش بشه آقاجان شما یا باید پیگیر بشی این انجام بشه و یا اگه نمی شه شفاف بگی به این دلایل نشد نه اینکه ایشالا ماشالا کنی.