رهبری برای درک صحیح از واقعیات دنیا باید سفر می کرد ، باز هم دیر نشده سفر را در برنامه خود بگذارد

 

راه سبز امید

 

یکی از تفاوت های مهم رهبران ایران و کره شمالی، سفر کردن و سفر نکردن به دیار غرب است.

رهبر کره قبل از تصدی مقام رهبری مثل یک شهروند عادی مدتها در غرب زندگی و تحصیل کرده اما رهبر ایران به جز سفری کوتاه به کره شمالی و سوریه و لیبی جای دیگری را در عمرش ندیده آن هم نه بعنوان یک شهروند عادی بلکه در زمان تصدی مسئولیت رسمی.

این همان فرقی است که سبب می شود تا رهبر کره به دیدار ترامپ برود و رهبر ایران ملتش را از سفر کردن به خارج نهی کند.

این همان فرقی است که شخصیت و روش و منش و بینش رهبر ایران را از شخصیتهائی مثل مرحوم بهشتی و هاشمی و خاتمی متمایز می کند.

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی‌.

سفر کردن و دنیا دیدگی قبل از تصدی مسئولیت رهبری یکی از شرایط لازم برای تصدی این مقام است.

پیامبر اسلام هم قبل از بعثت سفرهای تجاری زیادی به همراه کاروان تجاری خدیجه به سرزمین شام کرد و با تمدن روم از نزدیک آشنا شد.

ابراهیم و موسی هم قبل از پیامبری و هم در حین پیامبری سالها و بارها به سفر رفتند و دنیا را دیدند و آموختند و تجربه اندوختند و شرایط و امادگی و ظرفیت لازم برای پذیرش مسئولیت پیامبری و رهبری را کسب کردند.

اگر کسی مثل سید جمال الدین اسد آبادی در دیار غرب زندگی کرده باشد از آنها رسم مسلمانی و انسانیت و اخلاق و فرهنگ و تمدن می آموزد و آنجا را سراسر دیار کفر و کافرستان نمی بیند و بی سبب با آنها دشمنی نمی کند. 

جهل عامل ترس است.

اگر کسی آسیاب های بادی را از نزدیک دیده باشد و در انها کار کرده و از نزدیک لمس کرده باشد آنها را دشمن و هیولا فرض نمی کند و مثل دن کیشوت به جنگ آنها نمی رود.

ایکاش رهبر ایران هم فرصتی پیدا می کرد و در کسوت یک شهروند عادی و بصورت ناشناس به سفر می رفت و دنیا را با چشمی دیگر و جور دیگر می دید.

مسابقات جام جهانی فوتبال در روسیه فرصتی بسیار مغتنم برای این امر است.

ایکاش پوتین رهبر ایران را به این سفر بصورت مخفیانه دعوت می ‌کرد.

این بزرگترین خدمتی است که او می تواند به ملت ایران بکند.

اگر مسائل امنیتی نباشد شاید بهتر آن باشد که او خود بدون دعوت و بصورت ناشناس به این سفر برود تا شاید مشمول دعای حول حالنا الی احسن الحال شود و به تبع او بلکه ملت ایران هم حول حالنا شود. 

اگر مظفرالدین شاه به سفر فرنگ نرفته بود موافقت و همدلی و همراهی او با جنبش مشروطه محال بود.

ولی نمی دانم در این سفرها آیا او فرزندش محمد علی میرزا را هم با خود برده بود یا خیر ؟

تفاوت رضا شاه و محمدرضا شاه هم در همین عامل سفر بود. 

آیه سیروا فی الارض بطور مکرر در قرآن آمده ولی رهبر ایران از انجا که خود تا بحال به این دستور الهی عمل نکرده مردم ایران را هم از سفرهای خارجی منع می کند در حالیکه این ممنوعیت هم مخالف دستور خداوند است و هم مخالف سیره پیامبر اسلام و هم مخالف عقل سلیم. 

ایکاش محدودیت حجاب و مصرف مشروبات الکلی و برخوردهای امنیتی با دو تابعیتی ها رفع شود تا خارجیان هم آزادانه به کشور ما سفر کنند و صنعت توریسم ایران رونق بگیرد

تا هم کشور ما از اتکای صرف به صادرات نفت رهایی یابد و اقتصاد مقاومتی منظور رهبری محقق گردد

و هم ملت ایران از انزوا و تحریم خارج شود

و هم تبادل فرهنگی بین ملت ایران و سایر ملل دنیا انجام شود

و هم از سفرهای غیر ضروری ایرانیان به خارج از کشور تا حد زیادی کاسته و ارز کمتری از کشور خارج شود.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما