جای خالی ندا

 

میثم بازیاری

 

دیروز سالروز شهادت ندا آقا سلطلان بود.

دختری که به نماد جنبش سبز تبدیل گردید.

دختری که عاشقانه در میان خون رقصید .

دختری که تنها جرمش فریاد آزادی خواهی بود.

داشتم عکس ها و فیلم های لحظه زخمی شدن ندا را مرور می کردم.

یک چشمم به ندا بود و یک چشمم به اخبار حضور زنان در ورزشگاه آزادی

نگاه خیره ی ندا را که چشم انتظار چنین روزهایی بود بر تمامی تصاویر می دیدم.

گویی ندا بود که از اعماق تاریخ به زنان و مردان حاضر در ورزشگاه آزادی پیوسته بود.

با آنان لبخند می زد و اشک می ریخت…

ندا بود اما نبود

ندا نبود اما بود

جای خالی ندا تا همیشه درکنارمان سبز است.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما