مدیریت شهری در بحران

 

راه سبز امید

 

شهردار تهران با بیان این که یکی از منابع درآمدی پایتخت فروش تراکم است، گفت: این موضوع باید براساس ضوابط، قانون و همین‌طور طرح تفصیلی ادامه پیدا کند.

این سخن شهردار تهران یعنی اینکه تهران و دیگر کلان شهرهای ایران راه نجاتی از وضعیت نابسامان کنونی ندارند

و مستقل از این که کدام جناح سیاسی کنترل شورای شهر را در دست بگیرد

سیاست تراکم فروشی و شهر فروشی و فضا فروشی و قانون فروشی زمان قالیباف و شهرداران قبل از او همچنان ادامه خواهد یافت

و تهران و دیگر کلان شهرها باز هم

بزرگتر و متراکم تر و پر جمعیت تر و پر ترافیک تر و آلودگی صوتی و هوایش بیشتر از گذشته خواهند شد.

چرا؟

چون

اولا کسانی که وارد شورای شهر می شوند صرف نظر از دیدگاه های سیاسی شان برنامه و دیدگاه کلان و طرح جامع مدیریت شهری ندارند.

و ثانیا اینکه حاکمیت دوگانه بر کشور در مدیریت شهری هم اثر گذار است و اجازه تغییرات بنیادی و ساختاری در آن را نمی دهد.

علت اصلی کنار رفتن نجفی از شهرداری تهران همین موضوع بود.

مافیای زمین خواری و بساز بفروشی و برج سازی اجازه تغییرات بنیادین در ساختار مدیریت شهری را نمی دهد.

راهکار اصلی اصلاح ساختار مدیریت شهری به نظر من ایجاد مدیریت یکپارچه شهری است.

در راستای این تغییرات باید بسیاری از وظائف دولت در امر خدمات شهری مثل آب و برق و فاضلاب و سوخت و گاز شهری باید به شهرداریها واگذار شود.

تا با این اختیارات و مسئولیتها شهرداریها بتوانند بعنوان دولت مقتدر محلی عمل کنند.

و درآمدشان را به جای تراکم فروشی از محل فروش خدمات شهری تامین کنند.

اما در سایه حاکمیت دوگانه هیچ دولتی حاضر به واگذاری اختیارات و مسئولیت های قانونی اش به دولت پنهان و در سایه و به مافیای زمین خواری و برجسازی نیست

و این امری طبیعی است.

دولت پنهان هم حاضر به قبول این مسئولیت ها نیست

چون باید شکاف بین قیمت تمام شده

و قیمت فروش خدمات شهری را خودش پر کند

در حالی که این شکاف را اکنون دولت از محل در آمدهایش و فروش نفت تامین کند.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما