مذاکره یا جنگ؟

 

محمّد حسن قنبری

 

اختلافات کهنهٔ ایران و آمریکا نهایتاً سه راه حل بیشتر ندارد:
۱ – مذاکره
۲ – جنگ
۳ – ترکیبی از جنگ و مذاکره

اکنون چرا در مورد راه حل مذاکره، پیش بینی نظام، و پیش فرض امثال آقایان سید محمد خاتمی و دکتر حسن روحانی، تسلیم در مقابل ترامپ و شکست در برابر امریکاست؟

مگر نه اینکه لازمه هر گفتگویی شکست، و اقتضای هر مذاکره ای تسلیم نیست؟
سالهاست که در منظر ما، امریکا و روسیه، اختلافات خود را با مذاکرات پی در پی و بعضاً بیحاصل حل میکنند؛ و منافع ملی خود را قربانی خودخواهی و یکدندگی نمیکنند.

تجربه تسخیر سفارتخانهٔ امریکا و قبول قطعنامهٔ ۵۹۸ در پایان جنگ ایران و عراق به ما میگوید که مذاکره از موضع قدرت، بسی بهتر از مذاکره از موضع ضعف است.

بلحاظ قدرت خدادادی، وضعیت ما با کرهٔ شمالی و دیگر ملل جهان تفاوت ماهوی دارد؛ زیرا هنوز هم نفت، مهمترین منبع انرژی در جهان است؛ و ما در تنگهٔ هرمز، شیرفلکهٔ نفت خاورمیانه را در اختیار خود داریم. لذا با وجود این موقعیت استراتژیک، میتوانیم با قدرت و حکمت و مصلحت، و البته به دور از توهین و مرگ بر امریکا، به قصد تأمین منافع ملی و پرهیز از جنگ، با این قدرت جهانی، سر میز مذاکره بنشینیم. اگر توافق حاصل شد فبها، و اگر نشد، با یک خداحافظی به خانهٔ خود برگردیم.

خداوند در قرآن کریم، پس از آنکه اولین راه حل منازعات خانوادگی را صلح و اصلاح میداند، صلح را مطلقاً بهتر از جنگ معرفی کرده و میفرماید:
“الصّلح خیر”

شک نیست، مذاکره ای که به صلح و تأمین منافع طرفین ختم شود، بهتر از جنگی است که بجز قتل عام دو سوم جمعیت کرهٔ زمین، و نابودی ایران و جهان، نتیجه ای ندارد. یادمان نرود که برای بدعهدی امریکا در برجام، ما هم بدفعات بهانه به دست او دادیم و بنا به تعبیری ما هم در برقراری صلح جهانی، بدعهدی کردیم.

آقای دکتر ظریف بدین مضمون فرمودند که امروز، همهٔ ما ایرانیان أعم از غنی و فقیر، راست و چپ و میانه، و مخالفین نظام، همگی سرنشینان یک کشتی هستیم و این کشتی، ایران مظلوم است.
صرفنظر از اینکه در شرائط عادی، این حرف درست نیست، و همه سرنشینان کشتی ایران، از حقوق برابر اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی برخوردار نیستند، بنده چون خود را یکی از سرنشینان این کشتی دانستم و حضرت خضر سلام الله علیه را در این کشتی غایب دیدم، نظر خود را به قصد قربت و بدون ترس از صاحبان قدرت عرض نمودم. خواهی بشنوند و خواه ملول شوند و السلام.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما