تلاش برای حذف جمهوریت از بنی صدر تا روحانی

 

راه سبز امید

 

رهبری: ۲۲ خرداد ۹۶
«کشور را دو قطبی نباید کرد، مردم را به دو دسته نباید تقسیم کرد؛ آن حالتی که در سال ۵۹ رئیس‌جمهور وقت مردم را به دو دسته‌ی موافق و مخالف تقسیم کرده بود چیز خطرناکی است که نباید این تجربه تکرار شود.»

رهبری: ۲۲ اردیبهشت ۸۸
«در شرایط فعلی، نظام سیاسی کشور ریاستی است و رئیس جمهور با انتخاب مستقیم مردم برگزیده می شود که شیوه خوب و مؤثری است؛ اما اگر روزی در آینده احتمالا دور، احساس شود که نظام پارلمانی برای انتخاب مسئولان قوه مجریه بهتر است، هیچ اشکالی در تغییر ساز و کار فعلی وجود ندارد.»

آیا هدف از ارائه طرح دو فوریتی نمایندگان به هیات رئیسه مجلس جهت دادن مهلت به دولت برای حل مشکلات اقتصادی ، در واقع بررسی طرح عدم کفایت سیاسی روحانی و برکناری او از مقام ریاست جمهوری همانند بنی صدر است؟

آیا آن زمان احتمالا دور تغییر نظام ریاستی به پارلمانی اکنون فرا رسیده و قرار است با تکرار تجربه بنی صدر برای روحانی محقق شود؟

آیا تغییر ساختار قوه مجریه از ریاستی به پارلمانی چنانکه رهبری نظام گفته واقعا هیچ اشکالی ندارد؟

در پاسخ به این سوال باید گفت:

در چارچوب یک نظام مشروطه و دموکراتیک و غیر ایدیولوژیک و برخوردار از آزادی احزاب و انتخابات که در آن یا مقام انتصابی و مادام العمر و‌ غیر پاسخگو وجود ندارد و یا اگر دارد، مقامی تشریفاتی و فاقد قدرت اجرایی است؛ در چارچوب چنین نظام هایی بین ساختار پارلمانی و ریاستی فرق چندانی نیست و هر دو ساختار سیاسی در نظامهای آزاد دنیا وجود دارد.

و تغییر از نظام ریاستی که در آن رئیس جمهور ، رییس قوه مجریه محسوب می شود به ساختار پارلمانی که در آن رییس جمهور مقامی تشریفاتی است و نخست وزیر منتخب پارلمان و یا برآمده از ترکیب پارلمان بعنوان رییس قوه مجریه محسوب می شود ، هیچ اشکالی ندارد.

چون هیچ خدشه ای به آزادی و دمکراسی و گردش آزاد قدرت و مردمسالاری و رای مردم وارد نمی کند.

اما در یک نظام استبدادی و ایدئولوژیک که در آن مقام انتصابی و مادام العمر و غیر پاسخگو دارای قدرت اجرایی موازی با دولت و مافوق رییس قوه مجریه است و آزادی احزاب و مطبوعات وجود ندارد و ریاست قوای مسلح و تعیین ریاست قوه قضائیه بصورت مستقیم و تعیین رئیس جمهور و نمایندگان پارلمان بصورت غیر مستقیم و از طریق نظارت استصوابی شورای نگهبان بر عهده رهبر نظام است؛ در چنین نظامی تغییر ساختار قوه مجریه از ریاستی به پارلمانی همه اش اشکال و ایراد است

و در واقع به معنی حدف نهائی جمهوریت نظام و گذار از حاکمیت دو قطبی جمهوری اسلامی به حاکمیت مطلقه و تک قطبی و موروثی استبداد دینی و تشریفاتی کردن مقام ریاست جمهوری و تزئینی کردن رای مردم و خط پایانی بر نظام و انقلاب و مردمسالاری نیم بند دینی است.

و در صورت تحقق چنین تغییر ساختاری باید گفت : خدا حافظ جمهوری اسلامی

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما