دیکتاتورها و حاکمان اقتداگرا همواره به امثال وحید مرادی ها و شعبان بی مخ ها نیاز داشته و دارند

 

راه سبز امید

 

بکش تا زنده بمانی

این شعار وحید مرادی ۳۴ ساله است که آن را بر روی سینه اش حک کرده بود.

او که به جرم قتل و شرارت وباجگیری در زندان بود توسط دیگر شرورها توسط قمه به قتل رسید.

حال سوال این است که چرا حکم قصاص را در مورد او و دیگر اشرار و آدمکشان اجرا نمی کنند تا درس عبرتی برای دیگران شوند؟

در حالیکه در مواردی دیگر که طرف از سر استیصال و ناچاری یک فقره دزدی کرده

و سابقه جرم و جنایت هم نداشته

و بعد پشیمان شده

و اجناس مسروقه را به صاحبش باز گردانده

و خودش را معرفی کرده

و شاکی خصوصی هم نداشته ،

بدون ارفاق حکم اعدام را در مورد او اجرا می کنند؟

جواب واضح است .

چون حاکمان اقتداگرا به اینها نیاز دارند.

چند تا از این ها می توانند کار یک لشگر سپاهی و بسیجی را برای ارعاب مردم انجام دهند.

به همین خاطر آنها را برای روز مبادا در زندان نگه می دارند

و حکم قصاص را در مورد انها اجرا نمی کنند.

در سال ۸۸ هم از اینها برای سرکوب مردم استفاده کردند.

و به گفته سردار همدانی ۵۰۰۰ نفر از اینها نظام را از سقوط نجات دادند.

با استفاده از این تجربه موفق

و با توصیه ایران نطام سوریه هم از اینها برای سرکوب جنبش مردم خودش استفاده کرد.

در واقع ریشه داعش از همان آدمکشها و شرورهایی بود که در زندانهای سوریه محکوم و محبوس بودند

و رژیم اسد آنها را به نام زندانی سیاسی آزاد کرد تا به جان مردم بیفتند.

اینها رفتند و با حمایت عربستان و قطر مسلح شدند

و گروه داعش و سایر گروههای تکفیری را تشکیل دادند

و همین ها با ایجاد جنگ داخلی در سوریه باعث نجات رژیم اسد شدند.

کسی که شعارش بکش تا زنده بمانی است

او بهترین ابزار در دست حکومت دیکتاتوری برای سرکوب جنبش مردم خسته از ستم یا سرنگونی دولت برامده از رای مردم است.

این ها می توانند ایران را به سوریه ای دیگر و به دریای خون تبدیل کنند.

همین ها هم شاه را بر مصدق پیروز کردند.

این ها شمشیری دو لبه اند.

و خود را در اختیار هر کسی قرار می دهند

که به او پول بیشتری پرداخت کند.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما