آیا با توجه به بحران امروز آب در دنیا ، مسلمانان باز هم می توانند هر کدام یک سطل آب به اسرائیل بریزند که او را سیل ببرد ؟

 

راه سبز امید

 

آن وقت که بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی گفت که اگر هر مسلمانی یک سطل آب با خود بردارد و به سمت اسراییل بریزد سیل آن را خواهد برد

زمانی بود که آب در ایران و خاورمیانه و در جهان فراوان و بی ارزش بود.

به قول سعدی حکیم: تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی.

اما حالا بر اثر کاهش نزولات آسمانی و افزایش جمعیت قدر آب دانسته شده

و جنگ آب بین مسلمانان در گرفته

به طوری که هر مسلمان و ایرانی در آینده برای زنده ماندن مجبور خواهد شد هم کیش و هم وطن خود را بکشد

تا به یک سطل آب دست پیدا کند.

و هیچ عقل سلیمی حاضر نخواهد شد تا آن را به سمت اسراییل بریزد.

و اگر بر فرض محال بریزد اسرائیلی ها که از قدیم قدر آب کمیاب را به خوبی می دانند

از این کار استقبال خواهند کرد

و با کانال کشی این آب مجانی را جمع خواهند کرد

و از آن استفاده خواهند برد.

با این وضعیت گرمایش زمین و موج گرما

که همه جا را در بر گرفته

هیچ بعید نیست به زودی کار به جایی برسد

که هر ایرانی و مسلمانی سطل خالی به دست راهی اسرائیل شود

به امید دریافت یک سطل آب

از آن هائی که روش اقتصادی شیرین سازی آب دریا

و تصفیه فاضلاب

و بهره برداری بهینه و مدیریت علمی آب را

به خوبی آموخته اند.

همان قوم بنی اسرائیلی که خود روزی از فرط خشکسالی و گرسنگی

انبان خالی به دست از کنعان راهی مصر شدند

به امید دریافت چند بار گندم

و مجبور به تر‌ک سرزمین آبا و اجدادی خود شدند.

آن ها از همان موقع فن مدیریت آب را آموختند

و این علم را به صورت انحصاری در نزد خود نگاه داشتند.

چون می دانستند که جهان با روند کنونی توسعه جمعیت به زودی مواجه با قحطی آب خواهد شد

و آب راه سلطه بر سرزمین هاست.

به همین خاطر آن ها از دیرباز تمدن آرمانی خود را در میان دو رو بنا کردند:

از نیل تا فرات.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما