گفتگوی نگام با آرمان مرتضوی ، فعال حقوق کودکان کار و خیابانی وخواننده سبک اعتراضی از آلمان : ایران در چند سال آینده یکى از بزرگترین صادر کننده هاى اجزای بدن و دختر به دیگر کشورها خواهد شد

نگام ؛ حسن مقیمی _ طبق مطالعه‌ای که اخیرا صورت گرفته است جمعیت کودکان خیابانی بین ۲۰ هزار الی دو میلیون نفر تخمین زده شده است. از میان ۱۰۰۰ کودک خیابانی بین ۱۰ تا ۱۸ ساله شهر تهران این مطالعه، متاسفانه ۲۹۱ نفر مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته بودند که از این میان ۴۵ کودک و نوجوان آلوده به ویروس ایدز و ۴۳ نفر مبتلا به هپاتیت‌های B و C بودند. از این حیث، در صورت عدم ارائه راهکار و خدمات مناسب در حوزه اجتماعی، تحصیلی و بهداشتی، در آینده‌ای نزدیک با آمار بالایی از میزان جرم و بزه، اعتیاد و بیماری‌های خاموشی همچون ایدز و هپاتیت روبرو خواهیم بود.

 

پیرامون همین موضوع همکلام شدیم با آقای آرمان مرتضوی ، فعال حقوق کودکان کار و خیابانی و خواننده سبک اعتراضی از آلمان که در ادامه میخوانید :

 

نگام : با توجه به تصویب لایحه حمایت از حقوق کودکان و نوجوانان ، چشم انداز اجرای این قانون را چگونه ارزیابی میکنید؟

من در مصاحبه هاى قبلى با شما و دیگر رسانه ها بارها گفتم قوانین فقط تصویب میشوند ولى اجرا نمیشوند.

این لایحه چیزى فراتر از فرهنگ و واقعیتهاى جامعه ما است . قانون زمانى مورد تمکین و اطاعت افراد جامعه قرار میگیرد که با نیازهاى جامعه و مقتضیات زمان و مکان انطباق داده شود تا قابلیت اجرائى پیدا کند.

قوانین فقط براى درج در کتاب قانون نیست باید اجرائى و عملى شود.

 

نگام : آیا این قانون میتواند مانعی برای سواستفاده از کودکان کار باشد؟

بله در صورتى که قانونى باشد و اجرا شود . ما مثلا عضو کنوانسیون حقوق کودک هستیم و آن را امضا کرده ایم آیا واقعا تا به حال به این قوانین عمل کرده ایم ؟؟

ماده ١٩ این کنوانسیون میگوید که دولتهاى عضو، ملزم مى باشند که تمام اقدامات قانونى ، اجرائى ، اجتماعى و آموزشى لازم را به عمل آورند تا از کودکان در برابر تمام اشکال خشونت اعم از جسمى ،روانى ، آزار یا سو استفاده ، بى توجهى ، سهل انگارى ، بدرفتارى و بهره کشى از جمله سواستفاده جنسى در حین مراقبت والدین یا سرپرستان قانونى حمایت کنند . ولى وقتى جامعه را بررسى میکنیم مى بینیم وضع اسفناکى داریم چند مورد ظرف این چند سال اخیر  کودک آزارى و تجاوز داشته ایم . اکنون اکثر خانواده ها از رفتن فرزندانشان به محیط آموزشى و فرهنگى و ورزشى ترس دارند وقتى سعید طوسیها خیلى راحت تبرئه میشوند و آب از آب تکان نمیخورد ، گویا اتفاقى نیفتاده قطعا قانون معنى و مفهومى نخواهد داشت.

 

نگام : آیا زیرساخت اجرایی برای انجام این لایحه وجود دارد؟

کدام زیر ساخت ؟؟

در همه حوزه ها ما فقط قوانین وضع کردیم ، زیر ساختى صورت نگرفته است .فقط دلمان خوش است که قانون وضع میکنیم .موضوع اصلى این است که نگاه حمایتى از کودکان وجود ندارد ما مشکل فقر فرهنگى داریم .فرهنگ خانواده نسبت به حقوق کودک باید افزایش یابد .خانواده هاى ما در رابطه با رعایت حقوق کودکان آموزش ندیده اند لذا رسانه ها در این زمینه باید همکارى کنند.

 

نگام : چه خطراتی کودکان و نوجوانان را در جامعه ی ایران تهدید مینماید؟

بعد از فقر فرهنگى بزرگترین مشکل خانواده ها فقر مالى مى باشد. سر هر چهار راه چندین کودک مشغول گدایى و شغل هاى کاذب هستند. اکثر این کودکان براى اینکه نان آور خانه هستند در کوچه پس کوچه هاى این شهرها به دنبال یک لقمه نان هستند و از همینجا شروع میشود داستان تجاوز و بهره کشى از این کودکان و نوجوانان . کودکانى که در معرض انواع بیماریهاى هپاتیت و ایدز قرار دارند و یک عده مافیا که این کودکان و نوجوانان را زیر سلطه خود دارند و دولت هم هیچ برخوردى نمى کند. همه اینها بر میگردد به همان پاسخى که قبلا خدمت شما عرض کردم فقط درج کردن قانون در کتاب قانون . اگر با چنین روالى بخواهیم پیش برویم یقین داشته باشید ایران در چند سال آینده یکى از بزرگترین صادر کننده هاى اجزای بدن و دختر به دیگر کشورها خواهد شد.

 

نگام :  نقش آموزش و پرورش در اجرای این لایحه چه میباشد ؟

همانطور که از اسمش پیداست یعنى آموزش دادن و پرورش دادن فکر و جسم که متاسفانه هیچ وقت درست عمل نشده .هر مکان آموزشى و فرهنگى نیاز به چند روانشناس مجرب دارد اینجا میتوانیم بحث زیر ساخت ها را بیان نماییم .یک بخش از مسئولیت تربیت و آموزش کودکان به خانواده تعلق دارد بخشى دیگر هم آموزش و پرورش با انتخاب معلمان و روانشناسان متعهد که احساس مسئولیت نمایند. میتوانیم دروسى در ارتباط با حق و حقوق کودکان هم داشته باشیم و یا اینکه معلمان و یا روانشناسان هفته اى یک ساعت در ارتباط با حقوق کودکان در خانه و جامعه با بچه ها صحبتى داشته باشند به شرط اینکه آن قوانینى که تصویب میشود قدرت اجرائى هم داشته باشد رسانه ها مخصوصا صدا وسیما به جاى لاپوشانی مسائل تجاوز و کودک آزارى ، اینگونه مسائل را باید مفصل و کارشناسانه بررسى نماید نه اینکه چند آخوند بى سواد حوزه اى را دعوت کنند به عنوان کارشناس و فقط درباره قرآن و حدیث از فلان امام و پیامبر نقل کنند . کار از این بحث ها گذشته است ، امروز خطر بزرگى جامعه ایران را تهدید میکند آن هم فقر فرهنگى و آموزشى است.