دلواپسان در ایستگاه آخر

 

مهردادشاکری

 

اعتراض ها و اعتصاب های  مردم در حال افزایش است

مردم ایران شهر به شهر دارند از کابوس ۳۰ ساله تحت رهبری آقای خامنه ای برمی خیزند

زن و مرد دوشادوش هم به خیابان ها آمده اند

تا با همدلی حق از دست رفته اشان را باز پس گیرند.

فقر و گرسنگی و بیکاری و تورم نفسشان را گرفته

از حجم اختلاس ها و دزدی ها و چپاول های ثروت های ملی اشان بهت زده اند

می دانند که باید کاری بکنند

می دانند که باید دست هایی که دارد گلویشان را می فشارد را خرد کنند و بشکنند

می دانند که باید طومار رهبری جاهلانه و مستبدانه علی خامنه ای را در هم بپیچند.

راه زیادی به رسیدن به این هدف باقی نمانده

اما در فردای ایران

در فردای روز آزادی قطعا یک گروه هیچ حرفی برای گفتن ندارند.

اگر شبیه هم کیشانشان با میلیون ها دلار از ثروت مردم از کشور نگریزند

باید به کنج پستوها پناه ببرند

تا از خشم مردم در امان باشند.

دلواپسانی که خون مردم را در شیشه کرده اند

به ایستگاه آخر رسیده اند.

دیگر نه تظاهر به دینداریشان به دردشان میخورد

و نه داغ های بر پیشانیشان

دلواپسان باید از قطار مردم پیاده بشوند .

وگرنه مردم بزور آنها را به قعر دره تاریخ پرتاب خواهند کرد.

آنان دیگر نه رویی برای ماندن دارند و نه آبرویی.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما