نگاهی به ضرورت حضور در عرصه های مدیریتی از زاویه راهبردی

مرضیه آذر افزا

 

نخبه‌ترین چهره‌های اپوزیسیون مسالمت‌جو ، همیشه یقه اصلاح طلبان را می‌گیرند

که چرا شما مشی ورود به قدرت را رها نمی‌کنید

و به فعالان مدنی بیرون قدرت در عرصه عمومی نمی‌پیوندید

که کاری کارستان انجام شود.

بعد نتیجه می‌گیرند که : اصلاح طلبان دنبال کرسی‌های قدرت…

قطعا کسانی در میان طیف موسوم به اصلاح‌ طلب صرفا و برای منافع شخصی دنبال کرسی‌های قدرت بوده و هستند،

خب، حالا می‌شود کلا اصلاح طلبان را ندید گرفت،

ولی یک سئوال :

وقتی در جامعه‌ای به هر علت یا دلیل، حکومت هنوز نهاد بلامنازع در ارتباط ‌گیری با بدنه اجتماعی باشد،

سیاست‌ورزان دموکراسی‌خواه هوشیار، رویکرد سیاسی ـ اجتماعی ورود به قدرت را کلا تخطئه می‌کنند

و می روند تنگ دل فعالان سیاسی‌ای می‌نشینند

که معتبرترین‌ جریان‌شان در احساسی‌ترین موقعیت‌ها،

حداکثر می‌توانند فقط حسینیه ارشاد را در فراخوان از عرصه عمومی پر کنند ؟!

موضوع را از زاویه راهبردی ببینیم

که برآمده از نگاه دقیق به فرصت‌ها و تهدیدها در جامعه و قوت‌ها و ضعف‌های طیف تحول‌خواه است .

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما

One thought on “نگاهی به ضرورت حضور در عرصه های مدیریتی از زاویه راهبردی

دیدگاه شما