لزوم همکاری و همگرایی منطقه ای کشورهای حاشیه خزر

 

راه سبز امید

 

مناقشه بر سر سهم ما از دریای خزر مناقشه ای بی مورد است.

سهم ما از ساحل ۶۵۰ کیلومتری خزر ۱۰ درصد است.

سهم ما از آب ورودی به این دریا از این مقدار هم کمتر است.

اما سهم ما از فاضلاب ورودی به این دریا از ۵۰% هم بیشتر است.

پس بیخود در دام احساسات ناسیونالیستی افراطی

که در پس آن اهداف سیاسی ضد ملی و جنگ طلبانه نهفته است نیفتیم.

این احساسات ناسیونالیستی افراطی

مثل همان مناقشه بین ما و اعراب بر سر نام خلیج فارس است.

که سبب تیرگی رابطه ما با کشورهای عربی ساحل جنوبی خلیج فارس

و مسابقه تسلیحاتی و جنگهای نیابتی بین ما و آن ها گردیده است.

مبادا با دامن زدن به احساسات کور و افراطی ناسیونالیستی

مشکل امنیتی دیگری را با همسایگان شمالی خود در حوزه دریای خزر ایجاد کنیم. 

اگر خیلی دریای خزر را دوست داریم

باید به فکر حفظ محیط زیست آن باشیم

و از ورود زباله و فاضلاب صنعتی و کشاورزی و خانگی به درون این دریاچه بسته جلوگیری کنیم. 

حفظ محیط زیست این دریاچه

وظیفه همه دولتها و ملتهای ساحلی ساکن آن است.

و باید در توافقنامه بین این کشورها حتما بر تلاش مشترک کشورهای ساحلی

بر حفظ محیط زیست این دریا

و تشکیل هیاتی ناظر بر عملکرد کشورها در این زمینه تاکید شود.

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما