قدرت برای گفتگو

 

یدالله اسلامی

 

گفتگوی ا ز موضع قدرت برای گرفتن امتیاز

از ویژگی هایی است که در مناسبات بین المللی جایگاه ویژه وشناخته شده ای دارد .

این که دست طرف های گفتگو کننده برای امتیازدادن و امتیاز گرفتن پر باشد

سبب می شود که در گفتگو در برابر امتیازهایی که واگذار می کنند امتیاز مناسب تری دریافت کنند .

موکول شدن زمان گفتگو با آمریکا به زمانی که این شرایط برای کشور فراهم شود

دیدگاه بسیار درست و روشنی است و نمی توان آن را نادیده گرفت .

اما می توان این پرسش را به میان آورد که این ساز وکارها واقدامات و برنامه ریزی ها

آیا به گونه ای هست که این چنین شرایطی برای کشور رقم بخورد ؟؟

آیا ساز و کارهای اداره کشور وبرنامه ریزی برای برون رفت از دشواری ها چنین آینده ای را نوید می دهد ؟

آیا برای همبستگی ملی که زمینه ساز قدرت گیری و افزایش توان دست اندرکاران اداره کشور در زمان گفتگو ی احتمالی است برنامه ریزی مناسبی در دست اقدام هست ؟

آیا در آینده ای پیش بینی شده این امکان برای توانمندی بیشتر کشور در برابر قدرتی همانند آمریکا فراهم خواهد شد ؟

آیا در آمریکا پس از انتخابات آبان ماه تغییر شگرفی به سود ایران رقم خواهد خورد ؟

اگر حزب دموکرات انتخابات را به طور کامل برنده شود

آیا سیاست ها به سود ایران دچار دگرگونی خواهد شد ؟

پایه تحریم های آمریکا علیه ایران در زمان دموکرات ها ریخته شده است .

در بحث ایران چه تفاوت معناداری بین دیدگاه های دو حزب اصلی در آمریکا دیده می شود ؟

آیا روسیه از باقیمانده برگ های ایران برای پیشبرد سیاست های خود در گفتگوی با امریکا بهره نخواهد برد ؟

و در زمان مناسب این برگ ها هزینه نشده اند ؟

این ها و نمونه هایی از این دست در برنامه ریزی های پایه ای

برای حل مشکلات بین المللی و داخلی

بایستی به خوبی تجریه و تحلیل شده

و در تصمیم گیری مورد استفاده اداره کنندگان کشور قرار گیرد . 

جنگ های بازرگانی وتحریم های اقتصادی

جان مایه جنگ های قرن بیست ویکمی هستند

و نمی توان از اهمیت واثر گذاری آن ها غافل شد .

برای توانمند تر شدن نیز اصلاحات گسترده داخلی مورد نیاز است

که پایه ای برای همبستگی ملی برای مقابله با دشواری ها شود

آیا در حال حاضر شاهد چنین روند ورویه ای هستیم ؟

ترس از آینده و تلاش برای تبدیل سرمایه های ریالی به ارزهای معتبر

که در تلاطم های اخیر شاهد آن بودیم

نشانه هایی روشن از اثر گذاری سیاست های خارجی برروندهای اقتصادی کشور است

که برای آن راه حلی قابل پذیرشی برای جامعه داده نشده است .

دراین باره می توان بیشتر و روشن تر هم سخن گفت.

 

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما