چه باید کرد؟ دوباره باید سبز شد

 

راه سبز امید

 

همه می پرسند چه باید کرد؟

ولی هیچ کس نمی داند چه باید کرد.

برخی چهره ها از سر استیصال و نومیدی و انفعال توصیه کرده اند نباید هیچ کاری کرد

چون هیچ کاری فایده ندارد و باید صبر کرد.

فلان استاد می گوید برویم رمان بخوانیم و به اخبار هم گوش ندهیم و به فضای مجازی هم سر نزنیم.

چون اعصابمان خرد می شود.

بهتر است با خانواده به گپ و گفت بنشینیم و تخمه بشکنیم و فیلم ببینیم.

یا بهتر بگویم خود را به خریت بزنیم. 

چهره شاخص دیگری می گوید وقتی هیچکاری نمی شود کرد نباید خشتک خود را در آورد.

زمان همه چیز را حل خواهد کرد!

بعبارت دیگر باید بنشینیم و نابودی خود و غرق شدن کشتی ایران را به تماشا بنشینیم. 

این توصیه ها همه از تفسیر غلط از موعودگرایی و انتظار ظهور نشات می گیرد.

 سال ها است که ما با این انتظار بی پایان ، ساکت و ساکن و بی حرکت و بی مسئولیت ، انتظار آینده ای را با آمدن موعود کشیده ایم.

باید بنشینیم تا روزی که خودش بیاید و همه چیز را درست کند چون از دست هیچکس به جز او هیچکاری ساخته نیست.

اما این تفکر انحرافی و مسئولیت گریز از انتظار درست نیست

 نباید منتظر نشست و بلکه باید کاری کرد.

چرا که خود منجی موعود هم راضی به سکوت و سکون ما نیست

و در هنگام ظهور ، هم از آنان که ظلم و ستم کرده اند و هم از کسانی که ساکت و ساکن بوده اند حساب خواهد کشید.

باید دیو استبداد را به هر قیمت به بند و زنجیر کشید و سرجایش نشاند.

وگرنه همه مان را به بند و زنجیر و جنگ و آتش و خون خواهد کشید.

این تفسیر صحیح و درست انتظار است.

هیچ نیازی به خشتک در آوردن و خودکشی و کاربرد خشونت هم نیست.

من‌ یک پیشنهاد خیلی ساده دارم.

کافی است وقتی از خانه بیرون می آییم

مچ بندها و سر بندهای سبزمان را دوباره ببندیم‌.

همین‌.

هیچ کار اضافه تری هم نیاز نیست.

آیا جرات این کمترین کار را داریم؟

هیچ هزینه ایی هم ندارد.

فقط اندکی جرات نیاز دارد. آیا یافت می شود؟

 

نگام ؛ ناگفته های ایران ما

One thought on “چه باید کرد؟ دوباره باید سبز شد

Comments are closed.