طنز سیاسی : جاکارتا نرو! ولی اگه رفتی دیگه برنگرد / علی بایبوردی

 

اینکه ما ۴۰ تا گزارشگر می‌فرستیم جاکارتا ولی حق پخش بازیا رو نمی‌خریم، حتما یه توجیهی داشته که از فهم من و شما خارجه. ممکنه مسئولان با خودشون گفته باشن زشته تعداد ورزشکارامون بیشتر از خبرنگارا باشه، غریبی می‌کنن مدال نمیارن. شاید هواپیما داشته خالی می‌رفته، خلبان گفته بذار چهار تا خبرنگار هم رو بوفه سوار کنم کمک خرج خانواده بشه یا اصلا حق پخش گرون بوده، مدیرای صداوسیما گزارشگرها رو کشیدن کنار و گفتن:

 

– آقای گزارشگر! موبایلتو بده ببینم!

 

+ آقای رییس! موبایل یه چیز شخصیه چیکار دارین؟

 

– نترس بابا میخوام ببینم دوربینش کیفیت داره یا نه.

 

+ کیفیتش عالیه. پول نصف یه پراید رو دادم برای این گوشی.

 

– حله پس. میری جاکارتا قاچاقی گزارش می‌گیری، می‌فرستی.

 

+ ساچ عه وعووو! شما مرزهای زرنگی رو یه تنه جابه‌جا کردین. سلام جاکارتا! سلام بازی‌های آسیایی!

 

حالا این کار صداوسیما یه سری حُسن داره و یه سری معایب که زیاد مهم نیست، ما باید نیمه پر لیوان رو ببینیم. اولین حسن اینه که چون دست آدم می‌لرزه، فیلمبرداری با دوربین موبایل حس طبیعی‌تری بهمون میده؛ به‌خصوص تو مسابقات واترپلو. حتی این‌طوری به استانداردهای جهانی هم نزدیک‌تر می‌شیم چون الان همه‌جای دنیا از دوربین روی دست استفاده می‌کنن.

 

حسن بعدیش تو بحث سانسوره. به طور مثال قبلا مجبور بودن توی مسابقات والیبال صحنه ‌آهسته اون پسره رو پخش کنن که هی می‌خندید. بعد چون مردم خوششون اومده بود تو مسابقات فوتبال و سپکتاکرا و هاکی روی یخ هم هی اونو پخش کردن. حتی تو فیلم عروسی پسرخاله منم یه تیکه از اون خنده پسره هست اما الان چون دستشون بازه توی فیلمبرداری می‌تونن یه عده سبیلو رو بشونن بغل فیلمبردار که هر جا سانسور لازم بود اونا رو نشون بدن. این طوری یه

 

خاطره خوب از سانسور هم تو ذهن مخاطبا می‌مونه هم تنوعش بیشتره. حسن آخر هم اینه که اگه ورزشکارا پوشش نامناسب داشتن همونجا دستیار فیلمبردار می‌تونه دستش رو بذاره رو دوربین، یا زاویه دستش رو یه طوری بگیره که با پرسپکتیو، بازیکنا رو محو کنه. اگه یه کم سلیقه داشته باشن، می‌تونن از فیلترهای اسنپ چت هم استفاده کنن که به جای ورزشکارا پخش بشن. خلاصه به نظر ما این محدودیت‌ها خیلی هم خوبه و باعث میشه که استعدادهای جدید هم کشف بشن.

 

اما این وسط چند تا ابهام هم هست که به راحتی برطرف میشه، ما فقط عنوانشون می‌کنیم که بعدا بررسی بشن.

 

۱-موقع فیلمبرداری اگه فرد موبایل به دست جاییش خارید باید چیکار کنه؟ به اتاق فرمان بگه یه دقیقه بازی رو نگه دارین من پامو بخارونم؟ یا به بغل دستی‌های سیبیلوش بگه پای منو بخارونین؟

 

۲- اگه نامزد فیلمبردار بهش پیام داد که «چی تنته؟ عکس بفرست» همه مردم ایران رنگ مایوی گزارشگر رو می‌فهمن که!

 

۳- طلبکار فیلمبردار اگه زنگ زد و فحش رو کشید بهش که پول منو پس بده، جواب اون بچه‌ای که با پدرش داره واترپلو می‌بینه و میگه: «پدر، *** یعنی چی؟» رو کی‌ میخواد بده؟